Εξέλιξη των συστημάτων Unix: Standardization
Description: This is issue 31 of Magaz, the Hellenic LinuxMagazine
Keywords: magaz hellenic greek hellas greece hellug linux magazine

Magaz, The Greek Linux Magazine
Τεύχος #31
Περιληπτικά Περιεχόμενα Αναλυτικά Περιεχόμενα Mirrors Links Πληροφορίες Συντάκτες Αναζήτηση Επικοινωνία
Προηγούμενο Περιεχόμενα ### 4. Standardization Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 80, τα νέα χαρακτηριστικά που εισήγαγαν οι κυριότερες βαριάντες Unix, διεύρυναν τις ασυμβατότητες μεταξύ τους. Το φαινόμενο αυτό μετριαζόταν, αφού όπως παραδοσιακά συνέβαινε στην οικογένεια του Unix, κάθε καινοτομία υιοθετούνταν άμεσα από όλους τους κατασκευαστές, αλλά και πάλι κανένας προγραμματιστής δεν μπορούσε να είναι βέβαιος ότι η εφαρμογή που ανέπτυσσε γιά ένα σύστημα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σε κάποιο άλλο. Για τη διευκόλυνση των χρηστών/πελατών, οι εταιρίες που συμμετείχαν στην ανάπτυξη Unix συστημάτων, συνεργάστηκαν γιά την καθιέρωση ορισμένων κοινά αποδεκτών standards, με στόχο την ευρύτερη συμβατότητα. Τούτη η προσπάθεια αποτέλεσε τον κλασικό τρόπο αντιμετώπισης του προβλήματος του fragmentation γιά περισσότερο από μία δεκαετία. Σήμερα, τα open source Unix συστήματα είναι μάλλον αυτά που ακολουθούν το σωστότερο δρόμο, γιατί σε αυτά το συμφέρον των χρηστών/δημιουργών είναι εκείνο που καθορίζει την κατεύθυνση της ανάπτυξης. ### 4.1 SVID Η System V Interface Definition αποτέλεσε μέρος της προσπάθειας της AT&T να καταστήσει το SV de facto standard στον κόσμο των Unix. Η SVID καθορίζει τεχνικά χαρακτηριστικά του Unix System V τα οποία παρέχονται με την εγγύηση ότι θα διατηρηθούν στις επόμενες εκδόσεις και κάθε SVID-compliant σύστημα δεσμεύεται από την υποχρέωση να διατηρήσει αυτή την συμβατότητα. Ακόμα, περιγράφει λεπτομερώς τα interfaces που παρέχονται για τις εφαρμογές, ώστε να εξασφαλίζει στον προγραμματιστή ότι αν γράψει μία εφαρμογή στο πλαίσιο της SVID, αυτή θα μπορεί να εκτελεστεί σε όλα τα συμβατά συστήματα. Φυσικά, οι εκδόσεις του System V είναι SVID-compliant και η SVID συνέχισε να εξελίσσεται με κάθε νέα υλοποίηση του Unix από την AT&T. Οι προδιαγραφές που όρισε η System V Interface Definition αποτέλεσαν τη βάση γιά τα standard που υιοθέτησε το X/OPEN Consortium και πέρασαν σχεδόν αυτούσιες στην Single UNIX Specification. ### 4.2 POSIX Η ανησυχία γιά την ασυμβατότητα ανάμεσα στις βαριάντες/εκδόσεις Unix, οδήγησαν το 1981 την ομάδα χρηστών /usr/group στην αναζήτηση ενός standard το οποίο θα εξασφάλιζε portability γιά τις διάφορες εφαρμογές. Το πρώτο αποτέλεσμα της προσπάθειάς τους δημοσιοποιήθηκε το 1984 και δεδομένης της ευρύτητας του εγχειρήματος, η προσπάθεια συνεχίστηκε μετά το 1985 μέσα από την IEEE (Institute for Electrical and Electronics Engineers) στο πλαίσιο του Project 1003 (P1003). Ο σκοπός αυτού του project ήταν ο καθορισμός ενός συνόλου από standards που θα καθόριζαν τον τρόπο αλληλεπίδρασης του λειτουργικού συστήματος με τις εφαρμογές και το οποίο ονομάστηκε POSIX (στην εισαγωγή του POSIX.1 αναφέρεται: "The name POSIX was suggested by Richard Stallman. It is expected to be pronounced pahz-icks as in positive, not poh-six, or other variations. The pronounciation has been published in an attempt to promulgate a standardized way of referring to a standard operating system interface". Από τα POSIX standards, μεγαλύτερη προσοχή δίνεται συνήθως στο P1003.1 (POSIX.1), το απόλυτο minimum γιά να μπορεί ένα λειτουργικό να ισχυριστεί ότι ανήκει στην οικογένεια των Unix συστημάτων. Το POSIX.1 καθορίζει το system interface (system calls, signals, files, pipes, I/O, κ.τ.λ.). Στο POSIX.1b περιλαμβάνεται το real-time interface, δηλαδή τα real-time signals/priorities, file synchronization, asynchronous I/O, semaphores κ.α. Το POSIX.1c ασχολείται με τα threads, το e με την ασφάλεια, το d περιλαμβάνει τις λεγόμενες real-time extensions, γιά να μη σας πω ότι το real-time υποσύνολο ονομαζόταν POSIX.4 και ότι το POSIX.3.5 καλύπτει την Ada. Είναι πλέον φανερό το εύρος του POSIX πρότυπου. Κάτω από αυτό το πρίσμα δεν μπορεί να θεωρηθεί έκπληξη το γεγονός ότι τα νεότερα standards χτίζουν πάνω σε κάποια από τα είκοσι και πλέον υποσύνολα του POSIX προτύπου. ### 4.3 XPG3/4 To X/OPEN consortium γεννήθηκε το 1984 στην Ευρώπη (=από ευρωπαϊκές εταιρίες) και είχε σαν στόχο του τον ορισμό των standards που θα έπρεπε να πληρεί ένα σύστημα γιά να μπορεί να χαρακτηριστεί Unix. Αργότερα στο X/OPEN προσχώρησαν όλες σχεδόν οι εταιρίες που κατασκεύαζαν Unix κλώνους. Το consortium αυτό δεν εισήγαγε δικά του standards, αλλά υιοθέτησε τα ήδη υπάρχοντα, ώστε να είναι ευκολότερη η οριοθέτηση ενός κοινά αποδεκτού interface γιά την ανάπτυξη εφαρμογών, λύση που πήρε τη μορφή του Common Applications Environment. Το CAE βασιζόταν κατά το μεγαλύτερο μέρος του στην SVID και περιελάμβανε τα βασικότερα POSIX standards. Η πιστοποίηση της συμμόρφωσης γινόταν με το X/OPEN Portability Guide (XPG), πιστοποίηση την οποία είχε και το SVR4 (XPG3). Το XPG3 καθόριζε i18ned system calls και βιβλιοθήκες, εντολές και utilities, καθώς και χαρακτηριστικά της C και την αλληλεπίδραση μεταξύ των XPG3-certified συστημάτων. Στην interoperability επικεντρωνόταν και το XPG4 του 1992. Σαν αποτέλεσμα της συγχώνευσης του Open Software Foundation με το X/OPEN consortium, το XPG περιέχεται πλέον στην Single UNIX Specification του OpenGroup (το προϊόν αυτής της συγχώνευσης). ### 4.4 Single UNIX Specification Το 1993 το X/OPEN consortium ανέλαβε την ευθύνη της παραγωγής ενός specification γιά τα κοινότερα Application Programming Interfaces, ώστε να είναι δυνατή η άμεση μεταφορά ανάμεσα στις διάφορες πλατφόρμες που θα το ακολουθούσαν. Γιά να επιτύχει αυτή την τεράστια ενοποίηση, το X/OPEN κατέγραψε τα (αθροιστικά) 1170 διαφορετικά APIs που προβλέπονται από την System V Interface Definition, το X/OPEN Portability Guide, το Application Environment Specification Full Use Interface (AES) από το Open Software Foundation και μία ανάλυση των περισσότερο διαδεδομένων εφαρμογών, γιά αυτό και το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας έγινε γνωστό σαν Spec 1170. Μετά από ορισμένες μετατροπές και/ή προσθέσεις, το X/OPEN παρουσίασε τον καρπό αυτού του εγχειρήματος με το όνομα Single UNIX Specification. Τα συμβατά συστήματα, όπως το AIX, το IRIX, το HP-UX και άλλα, λαμβάνουν το mark UNIX 95. ### 4.5 Single UNIX Specification 2 To OpenGroup consortium παρουσίασε το 1997 ένα ευρύτερο σύνολο προδιαγραφών, το οποίο επέκτεινε το αρχικό standard του X/OPEN, με την ονομασία Single UNIX Specification, Version 2. Σύμφωνα με τις θέσεις του OpenGroup, το νέο standard αποσκοπούσε στην εδραίωση του Unix ως την πρώτη επιλογή γιά εργασίες που απαιτούν υψηλή αξιοπιστία και την καθιέρωσή του στον τομέα της επεξεργασίας γραφικών με υψηλές επιδόσεις. Η Version 2 είναι υπερσύνολο της πρώτης έκδοσης και τα νέα στοιχεία που εισάγει περιλαμβάνουν extended threads functions, συμβατότητα με τα νεότερα POSIX, το γνωστό σαν N-bit cleanup, τον διαχωρισμό δηλαδή του architecture-dependant κώδικα (όσον αφορά το data-length), με άλλα λόγια επιτρέπει τη μετάβαση στα 64 bit. Επιπλέον, προβλέπει αρχεία ικανού μεγέθους γιά να εξυπηρετηθούν οι σύγχρονες εφαρμογές (κυρίως οι βάσεις δεδομένων), dynamic linking extensions (όχι δεν ξέρω που χρησιμεύουν :) και Year 2000 Allignment (όχι ότι χρειαζόταν). Βεβαία, όλα αυτά και διατηρώντας προς τα πίσω συμβατότητα. Με στοιχεία του 1999, μόνο η IBM, η Sun και η NCR είχαν πιστοποιήσει ως UNIX 98 κάποιο από τα προϊόντα τους. Προηγούμενο Περιεχόμενα