Περιγραφή του proc filesystem: Εισαγωγή
Description: This is issue 27 of Magaz, the Hellenic LinuxMagazine
Keywords: magaz hellenic greek hellas greece hellug linux magazine

Magaz, The Greek Linux Magazine
Τεύχος #27
Περιληπτικά Περιεχόμενα Αναλυτικά Περιεχόμενα Mirrors Links Πληροφορίες Συντάκτες Αναζήτηση Επικοινωνία
Επόμενο Περιεχόμενα ### 1. Εισαγωγή Στο linux υπάρχει ένα σύστημα αρχείων, το proc, το οποίο προσαρτάται συνήθως στο /proc στο δένδρο καταλόγων, και το οποίο είναι εικονικό. Αυτό που δηλαδή φαίνεται ως αρχεία, στην πραγματικότητα δεν υπάρχει πουθενά στο δίσκο ή στην μνήμη του υπολογιστή. Στην πραγματικότητα, τα φαινομενικά αρχεία είναι απλές "εγγραφές" στο δένδρο καταλόγων που αντιστοιχούν το διάβασμα, γράψιμο κ.λ.π των "αρχείων" αυτών σε κλήσεις διαφόρων συναρτήσεων. Έτσι, όταν διαβάζει κάποιος το αρχείο π.χ. /proc/interrupts δεν διαβάζει τα περιεχόμενα ενός υπαρκτού αρχείου, αλλά απλώς την έξοδο μιας συνάρτησης που καλείται κάθε φορά που το αρχείο αυτό διαβάζεται. Το εικονικό σύστημα αρχείων proc, χρησιμοποιείται κυρίως για την αναφορά πληροφοριών (δυναμικά) του συστήματος. Μπορεί δε να αλλάξει δυναμικά, δηλαδή να προστεθούν και να αφαιρεθούν αρχεία και κατάλογοι, ανάλογα με την τρέχουσα κατάσταση του συστήματος. Ο προγραμματισμός του συστήματος αρχείων proc στον πυρήνα, προσφέρει ένα υπάρχον σύνολο συναρτήσεων (ελληνιστί API), που καθιστούν την επέμβαση στο proc και την προσθαφαίρεση αρχείων σχετικά εύκολη. Για να προσθέσουμε ένα αρχείο στο proc, χρησιμοποιούμε τη συνάρτηση proc_register(), η οποία παίρνει ως όρισμα μια δομή που περιγράφει το αρχείο (όνομα, μέγεθος, ιδιότητες, κ.λ.π.), καθώς και τις συνδεδεμένες με το αρχείο συναρτήσεις. Επιπλέον, δίνεται η - πολύ χρήσιμη - δυνατότητα να περάσουμε ένα δείκτη, ο οποίος θα περαστεί ως παράμετρος στην συνάρτηση που κάθε φορά καλείται. Με αυτό τον τρόπο, μπορούμε να γράψουμε μια φορά τις συναρτήσεις που καλύπτουν πολλά "ίδια" αρχεία του proc. Για παράδειγμα, προφανώς δεν χρειάζεται να γραφούν ξεχωριστές συναρτήσεις για το αρχείο /proc/parport/0/irq και /proc/parport/1/irq, αλλά οι ίδιες συναρτήσεις καλούνται με διαφορετικό όρισμα. Ο τρόπος για να γίνει αυτό, είναι ένας δείκτης void *, ο οποίος "συνδέεται" με κάθε αρχείο, και "κουβαλάει" ό,τι αυτό χρειάζεται. Επόμενο Περιεχόμενα