Οι περιπέτειες του Βάγγου
Description: This is issue 13 of Magaz, the Hellenic LinuxMagazine
Keywords: magaz hellenic greek hellas greece hellug linux magazine

Magaz, The Greek Linux Magazine
Τεύχος #13
Περιληπτικά Περιεχόμενα Αναλυτικά Περιεχόμενα Mirrors Links Πληροφορίες Συντάκτες Αναζήτηση Επικοινωνία
# Οι περιπέτειες του Βάγγου Παπαδογιαννάκης Βαγγέλης, papas@hellug.gr v1, 20 Φεβρουαρίου 1999 Αυτό το κείμενο περιγράφει την περιπέτεια που είχε ο ανωτέρω μνημονευόμενος κατά την επίσκεψη του στο χωριό καταγωγής του. Καμία σχέση με Linux... `Όσοι θέλουν κάτι άλλο, να προσπεράσουν. Αυτό το μήνα δε θα διαβάσετε τίποτα που να πραγματεύεται με το Linux. Και αυτό γιατί πρόσφατα έφαγα άλλο ένα HD Crash, με αποτέλεσμα να μην έχω βάλει ακόμα Linux στο μηχάνημα (το οποίο μια μέρα θα πετάξω από το μπαλκόνι... δεν είναι κατάσταση αυτή: τον Νοέμβρη να καεί το τροφοδοτικό, το Δεκέμβρη να χτυπήσει ο Fireball και το Φλεβάρη ο Caviar. Μόνο από τη SONY τη MULTISCAN έχω μείνει ευχαριστημένος τόσα χρόνια). Το παρόν άρθρο γράφεται σε ένα INTERNET CAFE στο χωριό καταγωγής του υπογράφοντα, από το οποίο θα μάθετε και τις περιπέτειες ενός γνώστη των υπολογιστών (και που, ουσιαστικά, είναι και ο λόγος όλων των οποίων θα διαβάσετε παρακάτω, το ότι ξέρω υπολογιστές). Φτάνοντας λοιπόν στο χωριό, ενόψει των αποκριών, μαθαίνω ότι ένας παλιός φίλος έχει ανοίξει ένα μαγαζί με PLAYSTATION (ξέρετε, αυτές τις παιχνιδομηχανές της SONY). Σαν παιδί και εγώ, αποφάσισα να ασχοληθώ με την αγαπημένη μου (βλέπε LARA CROFT) για τις 5 μέρες που θα έμενα εδώ, και συγκεκριμένα είπα να παίξω το TOMB RAIDER III. Φτάνω λοιπόν, και για κακή μου τύχη, το TOMB RAIDER απουσίαζε. Βλέπω και ένα υπολογιστή, με (τι άλλο) ακατονόμαστα 98. Με πληροφόρησε λοιπόν ο Μανόλης (ο φίλος μου που σας έλεγα) ότι διαθέτει και σύνδεση με INTERNET. Περιττό να σας πω ότι έπρεπε να πληρώνουμε υπεραστικό τηλεφώνημα με το FORTHNET στο Ηράκλειο, για να μπούμε. Δε βαριέσαι, είπα, και λόγω του ότι λαμβάνω (μαζί με τους άλλους από το magaz τα ερωτήματά σας για το Linux, είπα να πάρω το Mail μου. `Έκατσα λοιπόν, και το πήρα... Μέχρι εδώ καλά, συμφωνείτε; Τα προβλήματα του υπογράφοντα άρχισαν όταν κατάλαβε ότι τόσο ο Μανόλης όσο και οι περισσότεροι δεν ήξεραν ούτε καν τα βασικά από τους υπολογιστές. Και πολύ περισσότερο δεν ήξεραν τη φιλοσοφία, και τον τρόπο που ``δουλεύει'' το Internet (και λειτουργούσαν INTERNET CAFE!!!). Και αυτό ήταν το πρώτο flash που έφαγα... Συνηθισμένος από τους άλλους ατσίδες φίλους που έχω στα Χανιά και ασχολούνται με υπολογιστές, δεν μπορούσα να φανταστώ με τίποτα ότι το αντικείμενο ήταν τόσο άγνωστο σε μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων. Λόγω λοιπόν και της παλαιάς φιλίας με το Μανόλη, (αλλά λόγω και του ότι πίστευα - και πιστεύω - πως οι υπολογιστές δεν είναι κάτι το ``δύσκολο'' και είναι κρίμα να μην έχουν αυτή τη γνώση πολλοί άνθρωποι) αποφάσισα να τους δείξω τα βασικά... ``Ε, γουίντοους 98 είναι'', είπα, ``ελληνικά, δες και πάτα, δεν θα είναι δύσκολο''. Κατέβασα λοιπόν από το δίκτυο τον καλύτερο (κατά τη γνώμη μου) IRC Client, το mIRC, και αφού το εγκατέστησα τους έδειξα πώς να ``μπαίνουν'' στα διάφορα κανάλια, πώς να συνομιλούν με άλλους, και πώς να στέλνουν και να λαμβάνουν αρχεία. Περιττό να σας πω ότι το πρώτο πράγμα που ``πραγματευτήκαμε'' ήταν - τι άλλο - τσόντες. Εξάλλου, όλοι πάντα έτσι αρχίζουν... Και είμαι σίγουρος ότι με την πάροδο του καιρού θα καταλάβουν ότι δεν αξίζει στο internet να είναι μια ``απέραντη τσόντα'' (Αυτό πάλι είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο). Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν, μετά από απουσία μου περίπου 5 ωρών, το επίπεδό τους είχε ανέβει κατακόρυφα (το ότι ασχολούνταν ακόμα με ανταλλαγές φωτογραφιών του προσφιλούς μας περιεχομένου μέσω IRC δεν είχε καμία σημασία). Έπρεπε να τους δείτε να χειρίζονται τον Εχπλόρερ, και ένα viewer φωτογραφιών. Το multitasking σε όλο του το μεγαλείο... Ακόμα και directories είχαν φτιάξει για την κατηγοριοποίηση των φωτό! Περιττό να σας πω ότι χάρηκα ιδιαίτερα... Ακόμα και απλοί λοιπόν, άνθρωποι είναι εύκολο να μάθουν... Αρκεί να έχουν κάποιο ερέθισμα (τις τσόντες που λέγαμε). Μετά από κάνα - δυο μέρες, και αφού ο Μανόλης είχε μάθει αρκετά, αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με πιο ``αποδοτικές'' χρήσεις του internet. `Έδειξα λοιπόν στο Μάνο πώς να φτιάχνει λογαριασμούς mail για τους πελάτες του, και πώς να τους φτιάχνει χρήστες στο ICQ. Προς το παρόν μόνο σε αυτό το επίπεδο έχουμε φτάσει, αλλά τα πάμε πολύ καλά. Και ξέρετε και κάτι άλλο; Κρίμα που θα φύγω σύντομα, γιατί αυτή η έκφραση στο πρόσωπο αυτού που μαθαίνει, είναι για μένα η καλύτερη ανταμοιβή. `Όχι ότι δεν έλειψαν και τα ψιλοπροβληματάκια που αντιμετώπισα. Πχ, σήμερα, και πριν κάτσω για να γράψω αυτό το άρθρο, ήταν μια κοπέλα που κάτι προβλήματα είχαν τα γουίντοους της, και ήθελε να ξανακάνει από πάνω εγκατάσταση τους (μάλλον αυτό πρέπει να ήθελε, δεν κατάλαβα και καλά) αλλά το CD που χρησιμοποιούσε δεν ήταν αυτό με το οποίο είχε γίνει εγκατάσταση, με αποτέλεσμα όταν της ζητούσε τον κωδικό να μην τον δέχεται. Το σκέφτηκα λιγάκι, και φαντάστηκα ότι την πληροφορία αυτή την περιείχε η registry. Τρέχω το regedit, και το βάζω να ψάξει για το -oem- που θυμάμαι ότι περιέχουν όλοι οι κωδικοί των ακατονόμαστων και, ω του θαύματος, βρέθηκε. Της είπα τον τρόπο λοιπόν. Δυστυχώς, εδώ με νομίζουν ότι είμαι ``Ο'' γνώστης, και μάλλον θα μου σπάνε τα *!:@#$ πολύ καιρό, και πολλοί άνθρωποι. Δεν βαριέσαι... Ηθικό δίδαγμα; Δεν υπάρχει ακριβώς ηθικό δίδαγμα, αλλά υπάρχουν οι εξής διαπιστώσεις. Το ποσοστό του πληθυσμού στο οποίο οι υπολογιστές φαντάζουν ακόμα σαν κάτι εξειδικευμένα τρομακτικά κουτιά, είναι ακόμα πολύ μεγάλο στην ωραία μας χώρα... και είναι κρίμα. Στη ζωή ισχύει αυτό που ισχύει και στο στρατό. `Όσο λιγότερα ξέρεις, τόσο καλύτερα για εσένα (αυτό πάντως - και δυστυχώς - δεν το εφαρμόζω εγώ προσωπικά) Το internet είναι ακόμα μια απέέέέέέέέραντη τσόντα (αυτό φυσικά είναι το λιγότερο). Το ελληνικό κράτος δεν κάνει τίποτα για να μάθει ο κόσμος ότι οι υπολογιστές δεν είναι παράξενα ξωτικά που κατέβηκαν από άλλο πλανήτη. Και αυτό ίσως να είναι το χειρότερο. Υπάρχουν κάτι ``αετονύχηδες'' που την έχουν δει masters of the computer, και πουλάνε στον κόσμο φύκια για μεταξωτές κορδέλες, και που δεν έχουν τα κότσια (αφού πουλήσουν τον υπολογιστή) να βοηθήσουν τον κόσμο να καταλάβει τι κάνει αυτό το κο#@κουτο. ``Πάρε αγόρι μου'', λένε, ``και θα μπεις στο Internet !!!'' Μέχρι τον επόμενο μήνα λοιπόν που θα έχω εγκαταστήσει το Linuxάκι μου στον (καινούριο!!!) υπολογιστή μου, βολευτείτε με ένα άρθρο άσχετο με το Linux, αλλά σχετικό με την κατάσταση της γνώσης για τους υπολογιστές σε αυτό το άκρο της βαλκανικής χερσονήσου (που λέμε Ελλάδα) Φιλάκια, Βαγγούκος