Αποφάσισα για ένα διάστημα να αφαιρέσω τις διαφημίσεις του AdSense (google) και να βάλω το text-link-ads. Στα θετικά τους είναι ότι ενσωματώνονται στο HTML της σελίδας (άρα ο browser δεν κάνει τα επιπλέον requests που καθυστερούν την εμφάνιση της σελίδας) και δεν φορτώνουν τον browser σας με cookies.

Το μοντέλο τους είναι πολύ διαφορετικό από αυτό του Google: ορίζεις πόσα links θέλεις να παρουσιάζεις στο site σου και αυτοί με ένα δικό τους αλγόριθμο βγάζουν μία τιμή για το καθένα. Ο ενδιαφερόμενος αγοράζει τον συγκεκριμένο χώρο για 30 μέρες. Δεν έχει σημασία πόσοι θα πατήσουν τα links -αν και υποψιάζομαι ότι σε βάθος χρόνου, επηρεάζει την τιμή του κάθε link που πουλάς.

Σκοπεύω να το αφήσω τουλάχιστον για 1-2 μήνες να δω πώς θα πάει και βλέπουμε… (τα links θα εμφανίζονται κάτω από το “sponsored by” στην αριστερή στήλη)

Το θέμα των στατιστικών και της επισκεψημότητας και της δημοφιλίας και τέλος πάντων όλων αυτών των δεικτών που προσπαθούν με ένα αριθμό να περιγράψουν κάτι, είναι super-sos για flamewars και αντιπαραθέσεις επί αντιπαραθέσεων. (και βέβαια, όταν κάποιος που δεν έχει καμία σχέση από αυτά βλέπει 200.000 pageviews τον χρόνο και λέει “επισκέφθηκαν 200.000 άτομα το blog μου”, βάζεις τα γέλια ή τα κλάματα, ανάλογα με την περίπτωση.)

Θα επαναλάβω για μία ακόμη φορά, ότι τα νούμερα έχουν αξία ανάλογα με το τί θέλεις να κάνεις. Για παράδειγμα, αν θέλεις να εμφανίζεις διαφημίσεις, έχει μεγάλη αξία ο αριθμός των “pageviews” -καθορίζει πόσες διαφημίσεις μπορείς να εμφανίσεις.

Θα σας περιγράψω πώς “διαβάζω” τα δικά μου στατιστικά: Αν υπάρχει ένα νούμερο που με ενδιαφέρει, είναι ο αριθμός των “τακτικών” αναγνωστών. Πόσοι είναι αυτοί που θα περάσουν από δω, αρκετές φορές τον μήνα. Θεωρώ ότι ο αριθμός αυτός έχει μία αξία αφού δείχνει πόσοι με “διαβάζουν” συστηματικά.

Δείτε για παράδειγμα το overview του Google Analytics για τον τελευταίο μήνα.

Λοιπόν, αυτά τα νούμερα εμένα δεν μου λένε και πολλά. Τα μόνα αξιόλογα συμπεράσματα που μπορώ να βγάλω είναι:
- μόνο 4,5% των επισκέψεων είναι από dial-up (έχει μία αξία από μόνο του)
- οι περισσότερες επισκέψεις γίνονται με firefox (και αυτό έχει μία αξία, για μία άλλη συζήτηση)
- οι επισκέψεις στο blog ακολουθούν μία σχετικά ομοιόμορφη κατανομή μέσα στον μήνα, δεν έχουμε δηλαδή κάτι ξεχωριστό που να αλλάζει την γενική εικόνα. (σε αντίθεση π.χ. με τον περασμένο Ιανουάριο, όταν έκλεισε το monitor που όλοι οι δείκτες για μερικές μέρες είχαν αλλάξει τάξη μεγέθους, αλλά μόνο για μερικές μέρες)

Για αυτό που με ενδιαφέρει εμένα, πολύ πιο χρήσιμα στοιχεία έχει η παρακάτω σελίδα:

Αυτό που βλέπω εδώ είναι ότι υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός επισκεπτών που ήρθαν μόνο μία φορά στο blog μου (περίπου 5,500). Αυτοί σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να θεωρηθούν “το κοινό του blog”. Λογικά απλά ακολούθησαν κάποιο link ή έκαναν μία αναζήτηση για κάτι και ανάμεσα στα αποτελέσματα ήταν και μία σελίδα από το blog μου, ήρθαν, δεν βρήκαν κάτι που να τους ενδιαφέρει ή βρήκαν αυτό που ήθελαν, αλλά τίποτα που να τους συγκλονίσει και δεν ξαναήρθαν. Περαστικοί.

Το ίδιο ισχύει και για αυτούς που ήρθαν 2 ή 3 φορές κ.λ. Ίσως απλά να τους έβγαλε αυτόματα το history του browser τους το link για το site που επισκέφθηκαν χθές ή κάτι τέτοιο. Ή απλά μπορεί να διαβάζουν άλλα blogs που με έχουν link και μία φορά στο τόσο, ο δρόμος τους τους φέρνει και από εδώ.

Νομίζω ότι αξία έχουν (για αυτό που θέλω να δω εγώ) οι επισκέπτες που επισκεύθυκαν το blog μου από 26 φορές και πάνω, μέσα στον τελευταίο μήνα. Αυτό δεν δείχνει απαραίτητα ότι έρχονται κάθε μέρα, ίσως μία μέρα να ήρθαν 2-3 φορές και μετά να πέρασνα 3-4 μέρες για να ξαναέρθουν. Αλλά έχουν μία τακτική επαφή με το blog. Αυτοί οι επισκέπτες είναι περίπου 2.000. Νομίζω ότι αυτοί μπορούν να θεωρηθούν “θαμώνες”.

Αξία έχει και ο αριθμός των επισκεπτών (υποσύνολο του προηγούμενου) που επισκέπτονται το blog πάνω από 200 φορές τον μήνα, που είναι περίπου 500. Λέω ότι έχει αξία, καταρχήν διότι, ΟΚ, αυτοί είναι ΣΙΓΟΥΡΑ τακτικοί αναγνώστες, με όποιο μέτρο και να το δει κανείς.

Αλλά και για ένα άλλο λόγο: το νούμερο αυτό είναι πολύ κοντά στους 400-500 subscribers του rss feed μου. Και γενικά είναι ένα νούμερο που το συναντάω συχνά στα στατιστικά μου. Δεν μπορώ να το τεκμηριώσω, αλλά αισθάνομαι ότι είναι οι ίδιοι άνθρωποι. Αν αυτό ισχύει (θα βοηθούσε αν μπορούσαμε να έχουμε στοιχεία και από άλλα blogs) τότε ο μύθος ότι το full rss feed κάνει τους αναγνώστες να μην επισκέπτονται το blog, δεν ισχύει απαραίτητα, αλλά αντίθετα, οι πιο τακτικοί επισκέπτες ενός blog είναι αυτοί που έχουν κάνει subscribe στο feed!

—
Σημ: Για να γλυτώσουμε τις διάφορες εξυπνάδες: το vrypan|net|weblog ΔΕΝ είναι ούτε το πιο δημοφιλές, ούτε το πιο γνωστό, ούτε το πιο οτιδήποτε. Η εικόνα που έχω είναι ότι βρίσκεται -ανάλογα με τον “δείκτη” που επιλέγει ο καθένας- κάπου στην μέση και προς τα πάνω σε σχέση με τα υπόλοιπα ελληνικά blogs. Υπάρχουν αρκετά άλλα, ελληνικά, με πολύ περισσότερα visits, pageviews, incoming links κ.λ.

Μέσω το blog μου έχω γνωριστεί με πολλούς από εσάς. Ανθρώπους που δεν τους ξέρω και που δεν τους έχω γνωρίσει από κοντά, αλλά με τους οποίους συνδέομαι αφού καταρχήν με διαβάζουν και δεύτερον συχνά τους διαβάζω και εγώ στα σχόλια που αφήνουν.

Παρατήρησα ότι καθώς το facebook έχει γίνει αρκετά δημοφιλές (σίγουρα ανάμεσα σε όσους διαβάζουν το vrypan|net|weblog) πολλοί από εσάς με κάνουν “add as friend”, αλλά εγώ μπορεί να μην τους γνωρίζω.

Για αυτό τον λόγο, έφτιαξα ένα ξεχωριστό group στο Facebook. Έτσι θα μπορώ και εγώ να βλέπω ποιοί είναι οι φίλοι του blog, αλλά και να μπορούμε να βρεθούμε σε ένα virtual χώρο όλοι μαζί.

Δεν ξέρω καν αν έχει νόημα κάτι τέτοιο, στο κάτω-κάτω ο χώρος συζήτησης είναι εδώ, κάτω από τα posts. Από την άλλη, μπορεί να είναι ένα παράλληλο κανάλι επικοινωνίας. Για παράδειγμα, ίσως αν το site είναι down, να μπορώ να εξηγήσω εκεί (αφού δεν θα μπορώ εδώ) ότι αλλάζω DNS. Ή αν κάποιος παρατηρήσει ότι το blog δεν εμφανίζεται σωστά στον IE, να μπορεί να το γράψει εκεί και όχι να μου στείλει mail που είναι πιθανό να χαθεί.

Κάτι τέτοιο. Ίσως να είναι απλά μία βλακεία :-)

Νομίζω ότι σε αυτό το post έχει νόημα να κλείσω τα comments και να ζητήσω από όποιον θέλει να σχολιάσει για το θέμα, να το σχολιάσει στο vrypan|net|weblog facebook group.

Τα “asides” είναι μία ιδέα του Matt.

Η ιδέα είναι απλή: υπάρχουν μικρά “post-άκια” που θα ήθελα να κάνω αλλά δεν είναι τόσο σημαντικά ώστε να αξίζουν μεγάλο τίτλο, χώρο κ.λ. στην κεντρική σελίδα του blog. Ίσως να είναι μία απλή σκέψη, ίσως ένα χρήσιμο link. Η λύση του Matt ήταν να τα γράφει κανονικά, αλλά να τα εμφανίζει με πολύ λιγότερες πληροφορίες, χωρίς τίτλο, ημερομηνία και όλα αυτά που θα έκαναν ένα post μίας γραμμής να πιάνει τελικά 10 στην κεντρική σελίδα. Αυτά τα post είναι τα “asides”.

Η υλοποίησή τους στο wordpress δεν είναι προφανής. Δηλ. ή το template που χρησιμοποιείς τα υποστηρίζει, (κάτι διάβασα για το K2) ή αν ξέρεις από PHP πιάνεις και διορθώνεις τον κώδικα σύμφωνα με τις οδηγίες που υπάρχουν εδώ -διαδικασία που μπορεί να είναι ανάλογα με το template και την πείρα του καθενός από απλή έως αρκετά δύσκολη…

Όπως και να έχει, κάθισα, πείραξα και το έφτιαξα και εδώ. Μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά αισθάνομαι ότι απελευθερώθηκα από ένα πράγμα που μερικές φορές με απέτρεπε από το να γράψω, αφού στο μυαλό μου ένα κανονικό post δεν επιτρέπεται να είναι 1,5 γραμμή :-) Κολλήματα.

Με την ευκαιρία, ταλαιπώρησα λίγο και το design, αφαιρώντας για μία ακόμη φορά πράγματα που είχαν μαζευτεί και έκαναν κάθε σελίδα του να μοιάζει με πίνακα ανακοινώσεων στην οποία μόνο ένας μυημένος μπορούσε να βρεί με την μία αυτό που ήθελε να διαβάσει. Κάτι σαν τα τακτοποιείς το σπίτι σου μετά από καιρό, ένα πράγμα.

Σήμερα το vrypan|net|weblog κλείνει 4 χρόνια. Αρκετός χρόνος. Ταξιδεύω στο αρχείο με τα παλιότερα άρθρα και διαβάζω. Χαίρομαι που υπάρχουν τόσα πράγματα καταγεγραμμένα, τώρα που κοιτάω πίσω θα ήθελα να έχω γράψει περισσότερα. Ίσως να χρησιμοποιήσω και μία δυνατότητα του wordpress που σπάνια έχω χρησιμοποιήσει ως τώρα, τα “personal” posts που μπορεί να τα διαβάσει κάποιος μόνο όταν είναι logged in και για τους απλούς επισκέπτες είναι σαν να μην υπάρχουν καθόλου.

Νομίζω ότι τον πρώτο καιρό (μέχρι το monitor, που ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2005, να γίνει κάπως δημοφιλές) έγραφα πιο πολύ για να τα διαβάζω εγώ και οι φίλοι μου. Από ένα σημείο και μετά άρχισα να γράφω έχοντας στο μυαλό μου ότι με διαβάζουν και άλλοι. Δεν είναι καλό ή κακό αυτό, απλά σιγά-σιγά ο χαρακτήρας του blog έγινε λιγότερο προσωπικός. Θα προσπαθήσω να γράφω περισσότερο για τον εαυτό μου, πράγματα που μπορεί να μην έχουν σημασία για άλλους, αλλά μόνο για εμένα.

Βέβαια, με την αύξηση των αναγνωστών αυξήθηκαν και τα σχόλια. Και πραγματικά, ένα πολύ ενδιαφέρον μέρος του blog αυτού είναι τα σχόλια και οι συζητήσεις που συνοδεύουν κάποια άρθρα, σας ευχαριστώ πολύ όσους γράψατε! Οι συζητήσεις μας αυτές πολλές φορές με ανάγκασαν και εμένα να σκεφτώ και να διατυπώσω τις σκέψεις μου καλύτερα.

Οι συζητήσεις αυτές άλλαξαν βέβαια, καθώς άλλαζε το κοινό αλλά και καθώς άλλαζε η εικόνα που έχετε για εμένα. Για παράδειγμα, μετά τον Ιανουάριο που ξεκίνησα να δουλεύω στο ΠΑΣΟΚ, ήρθαν νέοι αναγνώστες αλλά και κάποιοι από τους παλιούς άρχισαν να με βλέπουν με διαφορετικό μάτι. Πράγματα για τα οποία μιλούσα και παλιά ξαφνικά αντιμετωπίζονται διαφορετικά -με γελοίο παράδειγμα τις αναφορές σε digital rights, θέμα που είναι από τα αγαπημένα μου για τουλάχιστον 10 χρόνια και ξαφνικά οι σκέψεις μου αντιμετωπίζονται σαν προπαγάνδα των θέσεων του Παπανδρέου. Ίσως βέβαια, κάποιο σχολιαστές να αισθάνονται πια ότι το blog μου δεν είναι ένας χώρος που συζητάμε 2-3 φίλοι, αλλά ένας πιο δημόσιος χώρος και να συμπεριφέρονται και αυτοί διαφορετικά.

Κάτι άλλο που συνειδητοποιώ διαβάζοντας παλιότερα άρθρα είναι ότι τελικά μέσα από ένα blog που κρατάει για τόσο καιρό βγαίνει ο χαρακτήρας του ιδιοκτήτη. Σε ποιες συζητήσεις μπαίνεις, πώς απαντάς, τί κόβεις και τί αφήνεις, τελικά απεικονίζουν τον χαρακτήρα σου. Από ένα σημείο και μετά χρειάζεται αρκετός κόπος και ενέργεια για να διατηρείς τον “χώρο σου” όπως θέλεις να είναι.

Αυτό είναι και ένα άλλο χαρακτηριστικό αυτού του blog: το αντιμετώπιζα και το αντιμετωπίζω πάντα σαν τον “χώρο μου”. Η πόρτα είναι ανοικτή και μπαίνει όποιος θέλει, αλλά δεν παύει να είναι δικός μου χώρος. Θέλω να βλέπω τις φάτσες που συμπαθώ, θέλω οι συζητήσεις να γίνονται με τον τρόπο που μου αρέσει εμένα, κ.λ. ΔΕΝ είναι ένας δημόσιος χώρος συζητήσεων που ανέχεται τα πάντα (αν και γενικά νομίζω ότι είμαι αρκετά ανεκτικός και σε αρνητικές κριτικές κ.λ.). Είναι ο δικός μου χώρος και το βασικό κριτήριο είναι να διαβάζω εδώ άρθρα ή σχόλια που θεωρώ ΕΓΩ ενδιαφέροντα.

Τέσσερα χρόνια λοιπόν. Αν έπρεπε να πω τί κέρδισα μέσα από το blog μου θα τα έβαζα με την παρακάτω σειρά:
1. το ημερολόγιό μου -ένα μέρος στο οποίο μπορώ να ανατρέξω για να δω και να θυμηθώ πράγματα που ίσως έχω ξεχάσει.
2. γνώρισα κόσμο, πολύ κόσμο! Με κάποιους έγινα και καλός φίλος.
3. άλλαξα την δουλειά μου και γενικά θεωρώ ότι πρόσθεσα σημαντικά πράγματα στο CV μου, αλλά απέκτησα και γνώσεις για ένα χώρο (αυτό των social media) που θα γίνεται όλο και πιο σημαντικός και που δεν θα μπορούσα να τα μάθω με κανένα άλλο τρόπο.

Αυτά :-) Αν χαζεύοντας θυμηθώ ή σκεφτώ κάτι επιπλέον, θα το προσθέσω. (Σχετικά με αυτό που πρότεινα εδώ, μόνο ο Πάρης έστειλε κάτι, οπότε δεν το ανεβάζω μόνο του… thanks Πάρη!)

Ο τίτλος είναι παραπλανητικός (σχεδόν).

Το vrypan|net|weblog κλείνει στις 4/10 τέσσερα χρόνια, που είναι ένα υπολογίσιμο χρονικό διάστημα. Για εμένα πολλά άλλαξαν μέσα σε αυτό τον καιρό και σε πολλές περιπτώσεις οι αλλαγές είχαν σχέση με το blog μου (και το podcast). Σκεφτόμουν να γράψω την δική μου ανασκόπηση (και θα το κάνω), αλλά μετά σκέφτηκα ότι όλοι εσείς οι αναγνώστες του blog έχετε να πείτε μία διαφορετική ίσως ιστορία. Πότε και πώς το ανακαλύψατε, τί διαβάσατε και ξεχωρίσατε (για καλό ή για κακό), αν σας επηρέασε κάπως. Ίσως και άλλα πράγματα που δεν τα ξέρω (μήπως κάποιος βρήκε μέσα από τα comments ένα φίλο που είχε καιρό να δει; μήπως αποφάσισε να αγοράσει ένα υπολογιστή ή ένα κινητό γιατί έγραφα κάτι σχετικό; Μήπως έβαλα ένα link προς το blog σας και το επηρέασα αρνητικά ή θετικά;).

Σκεφτόμουν λοιπόν να ζητήσω τις εμπειρίες σας. Κατά προτίμηση σε video (ανεβάστε το π.χ. στο YouTube και στείλτε μου το link), αλλά ευπρόσδεκτα είναι και audio ή απλό κείμενο. Στείλτε τα στο blog@vrypan.net για να μην χαθούν μέσα στον χαμό που γίνεται στο κανονικό mailbox μου. Αν δεν θέλετε να δημοσιεύσω αυτά που θα στείλετε, απλά γράψτε το μέσα στο mail.

Έκανα λοιπόν το απαραίτητο upgrade σε Wordpress 2.3. Όλα πήγαν μία χαρά, κανένα πρόβλημα -αλλά διαβάστε μερικές παρατηρήσεις παρακάτω.

Το WP 2.3 έχει εκτός από categories και tags. Προτιμώ τα tags από τις κατηγορίες γιατί επιτρέπουν μία πολύ πιο χαλαρή (ανοργάνωτη :-) οργάνωση. Πήγα λοιπόν στο admintration panel -> Manage -> Categories -> tag converter και μετέτρεψα όλα τα παλιά μου categories σε tags. Λάθος! Γιατί δεν θυμόμουν ότι μερικά categories τα χρησιμοποιώ με συγκεκριμένο τρόπο. Όπως π.χ. το vrypannetradio (μην φωνάζετε, θα κάνω σύντομα νέες εκπομπές…) που το χρησιμοποιώ για να βρίσκω/δείχνω μόνο τα posts-εκπομπές. Αναγκάστηκα να ξαναδημιουργήσω την κατηγορία και να κάνω edit όλα τα σχετικά posts για να τα προσθέσω σε αυτή.

Τώρα που το ξανασκέφτομαι, θα ήταν μάλλον καλύτερο να αφήσω μερικές κατηγορίες. Για παράδειγμα “vrypan|net|radio”, “προσωπικά”, “metablog” (που έχει posts όπως αυτό που διαβάζετε και μιλάει για αλλαγές στο ίδιο το blog). Είναι μεγάλες κατηγορίες που κάπως “χωρίζουν” το blog μου σε μικρότερα. Και από κει και πέρα, κατηγορίες όπως “open source”, “google”, “social media” κ.λ. μπορούσαν να γίνουν όντως tags. Οπότε, όσοι έχετε την ευκαιρία, σκεφτείτε καλά το πώς θα οργανώσετε καλύτερα τα posts του blog σας, πώς θα διαλέξετε τις κατηγορίες και πώς τα tags.

Τώρα, αν χρησιμοποιείτε tags, το WP έχει δύο νέες functions που είναι χρήσιμες: the_tags και wp_tag_cloud. Διαβάστε εδώ ένα καλό άρθρο για το πώς τα χρησιμοποιείτε μέσα στα themes.

Κάτι που μου θα ήθελα, αλλά δεν υπάρχει είναι η δυνατότητα να βλέπω τα tags που έχω ήδη χρησιμοποιήσει όταν γράφω ένα άρθρο και να μην χρειάζεται να ψάχνω αν παλιότερα είχα χρησιμοποιήσει tag “How to” ή “howto”. Σίγουρα υπάρχει μεγάλο περιθώριο για βελτίωση στην διαχείριση των tags (delete, rename, merge κ.λ.) σε μελλοντικές εκδόσεις.

Όπως μάλλον παρατηρήσατε, το vrypan|net|weblog άλλαξε λίγο μορφή. Βασικά εγκατέστησα την πιο πρόσφατη έκδοση του sandbox και με την ευκαιρία είπα να βάλω λίγο τάξη. Πείραξα λίγο και το stylesheet για να καλύπτει τις δικές μου ανάγκες.

Η βασική αλλαγή που έγινε είναι ότι αφαίρεσα αρκετά πράγματα από το sidebar, όπου σιγά σιγά είχαν μαζευτεί σχεδόν τα πάντα… Έτσι, πράγματα όπως links προς άλλα blogs και podcasts, το αρχείο, οι κατηγορίες, τα shared items από το google, οι φωτογραφίες από το flickr πήγαν στις σελίδες που υπάρχουν στην πάνω (κόκκινη) μπάρα. Αφαίρεσα και αρκετά πραγματάκια που βασιζόντουσαν σε javascript από τρίτα sites, με αποτέλεσμα οι σελίδες να γίνονται αρκετά αργές και βαριές.

Νομίζω ότι τώρα είναι λίγο πιο καθαρό και εύχρηστο.

Κάθε τόσο κάποιος αποφασίζει ότι το θέμα που τον απασχολεί είναι πιο σημαντικό από το να σεβαστεί τον χώρο μου, θεωρεί λοιπόν ότι έχει κάθε δικαίωμα να γυρνάει στις σελίδες μου και να αφήνει το ίδιο comment ξανα και ξανά, το ίδιο που βλέπω ξαφνικά και σε άλλες σελίδες που επισκέπτομαι, σε άλλα blogs, κάνοντάς το copy-paste. Όλοι αυτοί μάλιστα, ενώ είναι διαφορετικά άτομα, έχουν την ίδια αισθητική και αντίληψη για το τί σημαίνει συζήτηση: ΣΑΣ ΦΩΝΑΖΩ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕ ΠΡΟΣΕΞΕΤΕ.

Δεν με ενοχλεί το τί λένε. Τις περισσότερες φορές όχι μόνο είμαι σύμφωνος με αυτό που λένε, αλλά το έχω ήδη καλύψει εγώ γράφοντας ένα σχετικό άρθρο ή κάνοντας κάτι αντίστοιχο.

Με ενοχλεί ότι έρχονται μέσα στο “σπίτι μου”, με την διαδικτυακή τους ντουντούκα και θεωρούν δεδομένο ότι αυτό που έχουν να πουν είναι πιο σημαντικό από οτιδήποτε συζητάμε εκείνη την στιγμή. Δεν έχουν καν την ευγένεια να στείλουν ένα email και να πουν “φίλε, κάνουμε/οργανώνουμε το Α ή το Β, αν θέλεις, αν συμφωνείς, ανακοίνωσέ το και εσύ”.

Sorry, σελίδες που ελέγχω εγώ δεν θα φιλοξενούν παρόμοια σχόλια. Όχι για το περιεχόμενό τους, αλλά γιατί εκφράζουν μία γενικότερη νοοτροπία που θεωρώ επικίνδυνη.