Δεν το έχω δοκιμάσει, αλλά η ιδέα είναι όμορφη. Το Twitter to Friend Feed importer χρησιμοποιεί το Google Social Graph για να βρει ποιούς ακολουθεί ένας χρήστης στο twitter και να τους προσθέσει ως φίλους στο FriendFeed. Το Google Social Graph είναι από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που παρουσίασε τελευταία η Google αν και αισθάνομαι ότι δεν του έχει δοθεί όσο προσοχή του αξίζει. Σε παρόμοιες εφαρμογές φαίνεται και η αξία του “ανοικτού” (βλ. twitter) σε σχέση με το “φραγμένο κήπο” (λέγε με facebook).
facebook feature: “αγνοήστε όλες τις προσκλήσεις από ένα άτομο”
Ελπίζω η νέα δυνατότητα “ignore all invites from this friend” να φέρει μία ισοροπία στα “requests” που λαμβάνουμε στο Facebook.
Εξηγώ: υπάρχει πλέον η δυνατότητα να ζητήσω από το facebook να αγνοεί όλες τις προσκλήσεις για νέα applications κ.λ. από ένα συγκεκριμένο άτομο. Άρα, καλό θα ήταν να βλέπετε αν αυτό που μου στέλνετε είναι κάτι που με ενδιαφέρει, αν το προηγούμενο το αποδέχθηκα ή αν όντως ήμασταν συμμαθητές στο σχολείο.
Το Facebook διαγράφει τον Απόστολο. (via vidcast.gr). Έχω την υποψία ότι είναι άλλη μία περίπτωση όπως αυτή του Robert Scoble μόνο που ο Απόστολος δεν έχει την επικοινωνιακή δύναμη να τους ζητήσει να επαναφέρουν τα στοιχεία του.
Συμπέρασμα: μην εμπιστεύεστε το facebook για πολλά-πολλά.
Μην θεωρείτε ότι οι φωτογραφίες σας είναι εκεί ασφαλείς, ότι τα μηνύματα με τους φίλους και τους αγαπημένους σας θα είναι πάντα στο inbox. Τουλάχιστον μέχρι το facebook να αποφασίσει να περιγράψει με σαφή τρόπο πώς θα συμπεριφέρεται, με ποιούς κανόνες και πώς μπορεί να βρει το δίκιο του ένας χρήστης.
Καλό για να βρεις παλιούς φίλους, για να μοιραστείς τις φωτογραφίες σου κ.λ. αλλά μόνο αν το κάνεις με την λογική ότι μεθαύριο όλα μπορεί να έχουν σβηστεί.
μία διάσταση που ξεχνάμε για τα social media, social networks κ.λ.
Facebook. Ένα όνομα -το όνομα ενός παλιού συμμαθητή. Ή μία φωτογραφία που ένας “φίλος” (που ίσως τον πρόσθεσα μόνο και μόνο γιατί βαρέθηκα να χειριστώ πιο σωστά το request) εμφανίζει ένα αγαπημένο πρόσωπο από το παρελθόν. Από link σε link, από ανάμηνση σε ανάμνηση. Κομμάτια ενός κοινού παρελθόντος που μπαίνουν το ένα δίπλα στο άλλο. Εικόνες, ιστορίες, πρόσωπα, ονόματα, μέρη… Ακόμη και κομμάτια από το δικό μου παρελθόν που δεν ήξερα ότι είχαν άλλοι στην κατοχή τους :-)
Ίσως τελικά η πραγματική αξία των εργαλείων αυτών (των social networks, των blogs, του web2, του flickr, του youtube κ.λ.) να φανεί αρκετά χρόνια αργότερα. Είναι τελείως διαφορετικό πράγμα να κρίνεις ένα άλμπουμ ΓΙΑ φωτογραφίες και τελείως διαφορετικό ένα άλμπουμ ΜΕ φωτογραφίες…
Facebook, Google And Plaxo Join The DataPortability Workgroup. Στόχος του group είναι “to allow users to access their friends and media across all the applications, social networking sites and widgets that implement the design into their systems”. Σίγουρα προς την σωστή κατεύθυνση, αρκεί να δούμε αποτέλεσμα.
Νομίζω ότι αυτό το post του Scoble θα συζητηθεί πολύ, και θα είναι μόνο το ξεκίνημα για μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και σημαντικές συζητήσεις που έχουν γίνει τον τελευταίο καιρό. Το θέμα γνωστό: ποιός ελέγχει την δικτυακή μας παρουσία; Σε ποιόν ανήκουν τα δεδομένα (μας); Erased
ο Calacanis κάνει μία ολοκληρωμένη περιγραφή της κατάστασης που υπάρχει αυτή την στιγμή γύρω από το facebook.
Από τους penn masala.
Οι άνθρωποι θα αισθάνονται πάντα τα ίδια πράγματα -αν τα εκφράζουν με πάπυρους, χαρτί, SMS ή facebook δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία. (βλ. και το gestures και social networks πριν από λίγο καιρό)
[via papo]
το messaging του facebook είναι απαράδεκτο. Είναι αδύνατο να διαχειριστείς ένα inbox με περισσότερα από μερικές δεκάδες μηνύματα, δεν μπορείς να τα κάνεις forward σε ένα email, δεν υπάρχουν rules, δεν μπορείς να το κάνεις backup. Το email ήταν καλύτερο πριν από 15 χρόνια.
ένα από τα αγαπημένα μου podcasts, το Gillmor Gang, επιστρέφει μετά από 11 μήνες αδράνειας. Περισσότερα, στο Gillmor Group.
