Έχουμε εξελίξεις στο θέμα της πρόσβασης στα πόθεν έσχες των Βουλευτών (και των συζύγων τους, βέβαια).

Ο Παναγιώτης Παπαχατζής, πήρε την σκυτάλη και τηλεφώνησε στην Βουλή και έμαθε περισσότερα για το θέμα.

Ο ισχυρισμός της κας Τσάνα, δεν ήταν ακριβής (ότι ο νόμος δεν της επιτρέπει να δώσει τα στοιχεία αυτά σε πολίτες [1]). Η αλήθεια τελικά φαίνεται να είναι ότι (αντιγράφω από το blog του Παναγιώτη)

Η απαγόρευση δημοσιοποίησης των στοιχείων του “πόθεν έσχες”, προκύπτει από μια εσωτερική απόφαση του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων την οποία, μάλιστα, δεν μπορούμε να την διαβάσουμε διότι απλά δεν δημοσιοποιείται πουθενά πέρα από τα όργανα της Βουλής.

Περιμένουμε λοιπόν, να δούμε αν ο κος Σιούφας (έχει όνομα ο Πρόεδρος και θα ζητήσει κάποια στιγμή τον σταυρό των ψηφοφόρων των…) θα αποφασίσει να βάλει τέλος στην αδιαφανή αυτή πρακτική, δημοσιοποιώντας τις δηλώσεις του Πόθεν Έσχες των βουλευτών και των συζύγων τους στο site της Βουλής.

update: Αξίζει να διαβάσετε την ανάλυση του θέματος από τον e-lawyer: To βαθύ, θεσμικό κενό διαφάνειας στην Ελληνική Δημοκρατία.

update 2 Επικοινώνησε μαζί μου η κα Τσάνα, σχετικά με το [1]. ΟΚ, υπάρχει ένα θέμα ερμηνείας, στο αν ο νόμος ορίζει τι επιτρέπεται ή τί απαγορεύεται. Διαφωνώ, αλλά μέσα από αυτό το πρίσμα καταλαβαίνω ότι η φράσεις μου “είπε ψέματα” και “ανακρίβειες”, είναι υπερβολικές και τις ανακαλώ. Ίσως όλο αυτό να είχε αποφευχθεί αν είχαν δώσει μία γραπτή και ολοκληρωμένη απάντηση τόσο σε εμένα όσο και σε όλους τους άλλους που ρώτησαν.

—
[1] Εδώ υπάρχει βέβαια ένα θέμα, ότι η κα Τσάνα μου είπε ψέματα, προσπαθώντας να με παραπλανήσει. Μου είπε “Όχι, [ο πολίτης] δεν τα παίρνει, γιατί είναι το νομοθετικό πλαίσιο έτσι. Και μελετάται να αλλάξει, ο Πρόεδρος έχει ζητήσει προτάσεις από τα κόμματα και από όλους να αλλάξει”. Δεν ξέρω αν υπάρχουν διοικητικές κυρώσεις για παρόμοιες συμπεριφορές, αλλά σίγουρα δεν είναι καθόλου καλό δείγμα όταν η “προϊσταμένη της Ειδικής Υπηρεσίας Ελέγχου Οικονομικών των Κομμάτων και των Βουλευτών” λέει ανακρίβειες τους πολίτες.

via metablogging.gr

Πέρασαν 12 μέρες από την μέρα που ζήτησα από την Βουλή να αποκτήσω πρόσβαση στα Πόθεν Έσχες των βουλευτών. Δεν έλαβα κάποια απάντηση (πέρα από ένα email που έλεγε “δώστε μας τηλέφωνο να σας καλέσουμε”…). Αποφάσισα λοιπόν να τηλεφωνήσω εγώ.

Η κα. Ελένη Τσάνα, προϊσταμένη της Ειδικής Υπηρεσίας Ελέγχου Οικονομικών των Κομμάτων και των Βουλευτών με ενημέρωσε:

Τα στοιχεία αυτά ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ να δοθούν στους πολίτες, ΜΟΝΟ στους διαπιστευμένους κοινοβουλευτικούς συντάκτες!

Έχω σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσο ισχύει αυτό. Θα ήθελα αν ξέρει κάποιος να με διαφωτίσει.

Μου ήρθε πριν από λίγο ένα δελτίο τύπου, σχετικά με ερώτηση που έκανε ο Σταύρος Λαμπρινίδης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Αντιγράφω από το δελτίο τύπου:

“Αν ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρίες, όπως φημολογείται έντονα για την Alitalia, έχουν συμφωνήσει να παραδίδουν στις βρετανικές αρχές ασφαλείας ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα ευρωπαίων πολιτών, που ταξιδεύουν προς ή από την Αγγλία, και μάλιστα χωρίς τη γνώση και συναίνεσή τους, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε μία κατάφωρη παραβίαση των ευρωπαϊκών νόμων για την προστασία των δεδομένων.

Με βάση τις παραπάνω πληροφορίες, η διοίκηση της Ολυμπιακής και η ελληνική κυβέρνηση οφείλουν να ενημερώσουν άμεσα αν τους έχουν γίνει αντίστοιχες κρούσεις από τις βρετανικές αρχές για την παράδοση στοιχείων ‘PNR’ και, αν ναι, τι απάντηση έχουν δώσει.”

Ο κ. Παυλόπουλος (15/9/2008) μπορεί να λέει ότι “αυτά, τα έχουμε υλοποιήσει”, υπονοώντας, φαντάζομαι, τον Ν.3448/2006. Αλλά (δυστυχώς) στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη διαφορά από την ψήφιση ενός νόμου και την πραγματική υλοποίηση και ενεργοποίησή του -ειδικά όταν είναι νόμος που μας “φοριέται” από τις Βρυξέλλες.

Διαβάστε τον E-Lawyer, αναλύει σημείο σημείο τα κενά εφαρμογής του νόμου. Ή διαβάστε το άρθρο του Νίκου, που ασχολείται με το ίδιο θέμα.

Η πρωτοβουλία Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα, 4Δ έχει αρχίσει να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των πολιτικών. Σήμερα ο Π. Τατούλης δήλωσε δημόσια την στήριξή του στην πρωτοβουλία, ένα πολύ σημαντικό βήμα. Θεωρώ ότι σύντομα θα υπάρξουν αντίστοιχες κινήσεις και από άλλους βουλευτές, άλλων κομμάτων.

Οι ιδέες που υπάρχουν πίσω από το 4Δ αρχίζουν και ξεφεύγουν από τον κλειστό κύκλο των “geeks” και πλησιάζουν σιγά-σιγά ένα ευρύτερο κοινό. Δεν είναι εύκολο. Θέλουν χρόνο.

Για εμένα οι ιδέα πίσω από το 4Δ είναι απλή: ο σημαντικότερος πλούτος μίας χώρας θα είναι σύντομα οι πληροφορίες. Οι χώρες που θα επιτρέπουν (τόσο νομικά, όσο και τεχνικά) την πρόσβαση, την αξιοποίηση και μετάδοση πληροφοριών και γνώσης θα έχουν καλύτερη δημοκρατία και μεγαλύτερη οικονομική, τεχνολογική και πολιτιστική ανάπτυξη. Το 4Δ αναφέρεται βέβαια στα δεδομένα που έχει το Δημόσιο στην διάθεσή του, αλλά στο γενικότερο πλαίσιο μπορεί κανείς να εντάξει και τα Creative Commons, το Ανοικτό Λογισμικό, τις κινήσεις ενάντια στις πατέντες λογισμικού.

Θυμάμαι πόσο πιο περιορισμένη ήταν η απήχηση κινήσεων που είχαν τις ίδιες ρίζες (π.χ. όταν ζητούσαμε το αρχείο της ΕΡΤ να είναι όπου υπάρχει η δυνατότητα κάτω από Creative Commons licenses). Μόνο ένας μικρός κύκλος ανθρώπων καταλάβαινε για τί μιλάμε. Αλλά, πες, πες, τελικά οι ιδέες αυτές αρχίζουν να γίνονται κοινός τόπος.

Είδαμε πριν από λίγο καιρό τον Ανδρουλάκη να δίνει το παράδειγμα στους συγγραφείς “απελευθερώνοντας” ένα βιβλίο του. Πριν από μερικές μέρες ξεκίνησε η προσπάθεια 2G2C (Greece Go Greative Commons) με σκοπό να ενημερώσει τους καλλιτέχνες για τα πλεονεκτήματα και την κουλτούρα της ελεύθερης διακίνησης των έργων τους. Πριν από ένα χρόνο, ξεκίνησε η λειτουργία των ελληνικών αδειών Creative Commons.

Θεωρώ ότι οι ιδέες αυτές βρίσκουν όλο και περισσότερο γόνιμο έδαφος και αυτό είναι αποτέλεσμα των προσπαθειών (μικρών και μεγάλων, από ένα μικρό post μέχρι νομική δουλειά και οργάνωση εκδηλώσεων) πολλών ανθρώπων. Αισθάνομαι ότι τα αποτελέσματα θα είναι όλο και περισσότερο ορατά -πρέπει να συνεχίσουμε!

Φόρα παρτίδα: την στιγμή που διάφοροι οργανισμοί δεν δίνουν στους πολίτες σε δεδομένα που θα έπρεπε, άλλοι εμφανίζουν ανεύθυνα διάφορα προσωπικά δεδομένα στο Internet.

Από το publicbrainlab.com. Η συνέντευξη έγινε κατά την διάρκεια της επίσκεψης bloggers στο Ευρωκοινοβούλιο.

–
(τα σχόλια τα κλείνω εδώ, ώστε να μαζευτούν όλα στο publicbrainlab.com που έκανε την συνέντευξη.)