Σχετικά με συζητήσεις που έχουν γίνει και σε αυτό το blog, ο Αλέξανδρος μου έδειξε το i-pol.org, “ένα site που φιλοξενεί ακαδημαϊκές πηγές (κείμενα, έρευνα, δεδομένα και ειδήσεις) σχετικά με το Internet και την πολιτική”.

Το ενδιαφέρον είναι στην σελίδα με τα raw data:

“εκτός και αν αναφέρεται διαφορετικά, τα δεδομένα που δημοσιεύονται σε αυτή την σελίδα δίνονται κάτω από την άδεια χρήσης Creative Commons, attribution, share alike“.

Πριν από μερικές μέρες είχα μία επικοινωνία με το Creative Commons.org. Παρατήρησα ότι το Flickr αν και επιτρέπει να επιλέξεις μία άδεια CC για τις φωτογραφίες σου, δεν έχει κάποια επιλογή για την δικαιοδοσία (jurisdiction). Μέχρι πρόσφατα, αυτό μου ήταν αδιάφορο, αλλά αφού πλέον περιλαμβάνεται και η Ελλάδα στις δυνατές επιλογές, θα προτιμούσα να μπορώ να την επιλέξω.

Έστειλα λοιπόν ένα email στο creativecommons.org ρωτώντας την άποψή τους. Μου απάντησε κάποιος λέγοντάς μου ότι “ιδανικά ναι, θα έπρεπε, αλλά διάφορες υπηρεσίες προσπαθώντας να κάνουν απλό το UI δεν βάζουν αυτή την επιλογή”. Το απάντησα ότι “ναι, αλλά εγώ μένω στην Ελλάδα, και το να προσπαθήσω να υπερασπιστώ την άδεια χρήσης μίας φωτογραφίας μου στην Αμερική, είναι πρακτικά αδύνατο”. Μου απάντησε αμέσως ότι “χωρίς να είμαι νομικός, δεν νομίζω ότι αυτό ισχύει, αλλά θα το κοιτάξω”.

Θεώρησα ότι η επικοινωνία μας τελείωσε κάπου εκεί.

Σχεδόν μία εβδομάδα αργότερα όμως, έλαβα ένα ακόμη email που με ενημέρωνε ότι πρόσθεσαν την υποστήριξη δικαιοδοσίας στις “ενδεικνυόμενες πρακτικές”.

By the way, we do have a guideline for implementing CC licenses to which I just added supporting jurisdiction selection as a best practice, see http://wiki.creativecommons.org/Web_Integration#Jurisdiction_licenses

Thanks for indirectly suggesting this!

Mike

Για εμένα αυτό είναι ο ορισμός του “ακούω τους χρήστες”. Το σχόλιό μου, όχι μόνο δεν “χάθηκε” κάπου, αλλά οδήγησε σε απτό αποτέλεσμα -και φρόντισαν να μου το επικοινωνήσουν γνωστοποιήσουν. Είναι δυνατόν την επόμενη φορά που θα δω κάποιο άλλο πρόβλημα να μην τους ενημερώσω;

–
[*] όπου χρήστες, αντικαταστήστε με πελάτες, πολίτες κ.λ.

Δεν είναι λίγες οι φορές που βλέπω έμπρακτα πώς τα Creative Commons Licenses επιτρέπουν σε εμένα ή σε άλλους να είναι δημιουργικοί χωρίς να χάνουν τον χρόνο τους σε άνούσιες και χρονοβόρες διαδικασίες “ξεκαθαρίσματος” δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Ορίστε ένα παράδειγμα. Το OpenDemocracy.net έχει ένα άρθρο για την κατάσταση στο Πακιστάν. Για το άρθρο αυτό χρειαζόντουσαν μία φωτογραφία της Bhutto. Έψαξαν στο flickr και χρησιμοποίησαν μία δικιά μου (που είχαν βγάλει τον Ιούνιο στην Σοσιαλιστική Διεθνή στην Γενεύη). Δεν χρειάστηκε να “ξεκαθαρίσουν” τίποτα, η φωτογραφία είναι CC-Attribution-ShareAlike που σημαίνει “κάνε ό,τι θες, αρκεί να με αναφέρεις και το αποτέλεσμα να είναι και αυτό CC-Attribution-ShareAlike” -πράγμα που έκαναν, βάζοντας το σχετικό link κάτω από την φωτογραφία. (που ειδικά για το συγκεκριμένο site αποτελεί τιμή μου)

Το θέμα το είχα θίξει πριν από αρκετό καιρό. Να που τώρα προκύπτει με ένα πολύ συγκεκριμένο τρόπο στην Αμερική: το FOX απαιτεί από τον ρεπουμπλικάνο υποψήφιο MacCain να αφαιρέσει video από το site του, το οποίο έχει το logo του FOX.

Ο Lessig αναφέρει στο άρθρο του ότι είχε προτείνει σε όλους τους υποψήφιους για το χρίσμα να ζητήσουν από τα ΜΜΕ οι εμφανίσεις τους (debates, συνεντεύξεις κ.λ.) να διανέμονται ελεύθερα.

Μήπως θα έπρεπε να προνοήσουν και τα κόμματα στην Ελλάδα για κάτι παρόμοιο;

Στο κάτω-κάτω αν δεν είναι, στην ουσία, όχι τυπικά και νομικίστικα, μία πολιτική δήλωση, ανεξάρτητα από το μέσο που την διανέμει, public domain, τότε τί είναι; Είναι δυνατόν ένας πολιτικός ή ένας πολίτης να χρειάζεται άδεια από ένα κανάλι ή μία εφημερίδα για να αναπαράγει μία πολιτική δήλωση;

Η εκδήλωση που έγινε χθές, στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών για την έναρξη λειτουργίας των αδειών Creative Commons στην Ελλάδα μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.

Καταρχήν, ο κύριος ομιλητής, ο Lawrence Lessig ήταν, όπως αναμενόταν, ενδιαφέρον, ουσιαστικός και απολαυστικός. Δεν έμεινε μόνο στην ομιλία του (που ήταν αν δεν κάνω λάθος γύρω στην 1,5 ώρα), αλλά απάντησε ξανά και ξανά σε ερωτήσεις, επανήλθε μετά από τις τοποθετήσεις και τις παρουσιάσει των υπολοίπων, γενικά ήταν επί ώρες μία πηγή πληροφοριών και έμπνευσης. Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι έφτασε στην Ελλάδα από Αμερική το ίδιο πρωί και τώρα, Κυριακή πρωί, πρέπει να πετάει ήδη προς τα πίσω, δεν μπορώ παρά να πω ως ένας από τους παρευρισκόμενους ένα τεράστιο ευχαριστώ -thank you Prof. Lessig!

Το άλλο πράγμα που με εντυπωσίασε ήταν το κοινό. Ένα ετερόκλιτο κοινό, ανάμεσα στο οποίο υπήρχαν πολλοί νέοι άνθρωποι, φοιτητές, επιστήμονες, άνθρωποι που ασχολούνται με τους υπολογιστές, την νομική, την μουσική, την σκηνοθεσία, παιδιά από το OpenCoffee, δημοσιογράφοι, bloggers, linux-άδες -δημιουργοί.

Στο διάλειμμα, η Ανδριανή Φέρτη μας παρουσίασε ένα από τα τελευταία OLPC :-)

Για την εκδήλωση έγραψαν ήδη το akyro.net και το metablogging.gr.
Ο Καρπίδης έχει ανεβάσει πολλές φωτογραφίες (μεταξύ των οποίων και η παρακάτω), όπως και ο Θέμης.

UPDATE: Παρέλειψα παραπάνω να δώσω τα συγχαρητήριά μου στο ΕΔΕΤ το οποίο και διοργάνωσε όλη την εκδήλωση!