Τα πνευματικά δικαιώματα των δημοσιογράφων στο επίκεντρο της ΕΣΗΕΜ-Θ

Ο γενικός διευθυντής του ΟΣΔΕΛ, Άρης Πετρόπουλος, δήλωσε ότι «διαμορφώνεται ένα περίπλοκο τοπίο σήμερα από τις αναπαραγωγές των έργων των δημοσιογράφων - όπως για παράδειγμα, το σκανάρισμα, το ανέβασμα σε ιστοσελίδα, το «downloading», την κυκλοφορία σε ψηφιακή μορφή, την εκτύπωση - για τις οποίες απαιτείται άδεια του κατόχου πνευματικού δικαιώματος».

kathimerini.gr | Τα πνευματικά δικαιώματα των δημοσιογράφων στο επίκεντρο της ΕΣΗΕΜ-Θ.

Αναφέρει και άλλα μαργαριτάρια το άρθρο. Διαβάστε το.

Πόσο πιο αναχρονιστικός μπορεί να γίνει ο κλάδος αυτός; Πολύ, προφανώς. Φυλάξτε τα πνευματικά σας δικαιώματα, μην σας τα κλέψουν οι πειρατές του “ιντερνέτ” και το Google.

Σχετικό: Προσέξτε και να μην βάλετε στο ταμείο σας τους εργαζόμενους στα portals και μοιραστούν μαζί σας τις εισφορές από τις διαφημίσεις. Ο κλάδος της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα είναι από τους πιο λυπηρούς, από όπου και να τον κοιτάξεις.

Commentsmisc — Tags: , , , — Panayotis @ 11|Nov|2008 16:51

Το Ολλανδικό φωτογραφικό αρχείο στο Flickr

Το Ολλανδικό φωτογραφικό αρχείο στο Flickr μας ενημερώνει η magica.

Η Ολλανδική κυβέρνηση ακολουθεί αρκετούς άλλους δίνοντας δημόσια πρόσβαση σε ένα φωτογραφικό αρχείο. Μπορεί σε άλλες εποχές η αντίστοιχη “ηθική” υποχρέωση προς την ανθρωπότητα να ήταν να εκδόσεις τις φωτογραφίες σε μία σειρά βιβλίων που θα υπήρχαν σε πολλές βιβιοθήκες. Σήμερα είναι να τις διαθέτει on-line -και μάλιστα επέλεξαν ένα από τους καλύτερους τρόπους, μία πολύ διαδεδομένη υπηρεσία όπως το Flickr.

Να σημειώσω και κάτι ακόμη. Σε κάθε αντίστοιχο εγχείρημα υπάρχει ένα θέμα για το κατά πόσο μέρος του υλικού καλύπτεται από κάποιο copyright. Υποψιάζομαι ότι παρόμοιες κινήσεις είναι ένα σημαντικό βήμα στην άρση (ή διευκρίνηση) κάθε πιθανής αμφισβήτησης: οι φωτογραφίες δημοσιεύονται με την σημείωση “No known copyright restrictions”. Φαντάζομαι, ότι με την πάροδο κάποιων ετών (οι νομικοί θα μας πουν) ένας χρήστης θα μπορεί να θεωρεί με σιγουριά ότι οι φωτογραφίες αυτές είναι public domain, αφού κανένας δεν διεκδίκησε το copyright ενώ ήταν δημόσιες.

Αντίθετα, αν δεν είχε γίνει αυτό το βήμα, η αμφιβολία θα συνέχιζε να υπάρχει για πολλά χρόνια.

Commentsmisc — Tags: , , , — Panayotis @ 28|Oct|2008 22:05

αλλάζοντας την αγορά των copyrights - μία ιδέα.

Πέρα από την νομοθεσία που σχετίζεται με τα πνευματικά δικαιώματα, υπάρχει και το θέμα της εφαρμογής της σε μία συγκεκριμένη αγορά. Θεωρώ ότι υπάρχουν δυνατότητες, χωρίς να αλλάξουμε την σχετική νομοθεσία, να αλλάξουμε τον τρόπο που λειτουργεί η αγορά.

Μία πρόταση που είχα κάνει αρκετά παλιότερα ήταν η φορολόγηση της πνευματικής ιδιοκτησίας κάτι που θα μπορούσε να “απελευθερώσει” πολλά έργα που δεν έχουν εμπορική αξία και θα δημιουργούσε παράλληλα μία βάση με αυτά που “δεν αγγίζουμε”.

Χθες σκεφτόμουν και ένα άλλο πιθανό μέτρο. Θυμάστε το ποσοστό που πληρώνουμε 6% “φόρο” για κάθε αγορά μας (μαγνητικά μέσα, δίσκους, CD, φωτοτυπικό κ.λ.) που θα μπορούσε ίσως να χρησιμοποιηθεί για “παράνομη αναπαραγωγή” έργων;

Πώς θα άλλαζε η αγορά αν αυτό το ποσό δεν έμπαινε στην αγορά των μέσων, αλλά σε κάθε πώληση ενός πνευματικού έργου; Η λογική είναι:
α) αν δεν βγάζεις λεφτά, δεν υπάρχει λόγος να πληρώνεις.
β) αν βγάζεις λεφτά από έργα (βιβλία, μουσική, κ.λ.) τότε το πιθανότερο (σίγουρο, εκτός και αν έχεις γεννηθεί και μεγαλώσει μόνος σου στην ζούγκλα) είναι ότι σε κάποιον άλλο το χρωστάς -σου έδωσε έμπνευση, ιδέες, ιστορίες, παραστάσεις, εικόνες που χρησιμοποιείς με τον Α ή Β τρόπο.

Θα μπορούσε μία τέτοια προσέγγιση να δημιουργήσει δύο χώρους, τους επαγγελματίες και τους ερασιτέχνες, από στους οποίους είναι εύκολο να δημιουργείς, και εύκολο να πηγαίνεις από τον ένα στον άλλο;
- Δεν βγάζεις λεφτά; Κάνε ό,τι θες αφού προσφέρεις στην συνολική πνευματική δημιουργία που έχει πρόσβαση η ανθρωπότητα.
- Βγάζεις λεφτά; Από αυτά, κάποια πηγαίνουν σε όλους τους άλλους που έχουν συνεισφέρει για να μπορείς να τα βγάζεις. (αλλά και εδώ, δεν ασχολείσαι με τις “τεχνικές” λεπτομέρειες, ποιος έχει τα δικαιώματα για το Α ή Β, αν τα έχουν κληρονομήσει 100 ανήψια, κ.λ.)

Δεν ισχυρίζομαι ότι είναι η ιδανική λύση (μπορώ και μόνος μου να σκεφτώ κάποια τρωτά της σημεία). Την βάζω εδώ για συζήτηση, αντιρρήσεις, προτάσεις. Πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί κάτι τέτοιο; Τί επιπτώσεις θα είχε; Τί προβλήματα;

Commentsmisc — Tags: , — Panayotis @ 27|Oct|2008 13:23

E-Lawyer: Νίκη της ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών: μετά την παρέλευση αδρανούς τριετίας δεν αφαιρούνται κείμενα από ιστοσελίδα.

Commentsasides — Tags: , — Panayotis @ 21|Jul|2008 15:07

Η άλογη ιδιοκτησία. Ο Πάσχος Μανδραβέλης διατυπώνει με απλό τρόπο την σχέση που έχουν τα δικαιωμάτα πνευματικής ιδιοκτησίας και η ανάπτυξη της κοινωνίας της πληροφορίας, δίνοντας έμφαση στον τρόπο δίαθεσης του Εθνικού Οπτικοακουστικού Αρχείου.

Commentsasides — Tags: , , , — Panayotis @ 13|Apr|2008 12:46

ΟΠΙ και ISPs

Αν και θεωρώ ότι το να βάζεις ένα pdf on-line και να ζητάς feedback με email είναι κακοποίηση του όρου “διαβούλευση”, αυτό είναι σημαντικό. Ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας (υπάγεται στο Υπ. Πολιτισμού) εμφανίζει σελίδα με τίτλο “Public consultation about piracy on the internet and the measures taken by the Internet Service Providers”.

Το κείμενο είναι στα ελληνικά και έχει τίτλο ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΚΑΙ ΤΗ ΛΗΨΗ ΜΕΤΡΩΝ ΑΠΟ ΠΑΡΟΧΟΥΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΙΝΤΕΡΝΕΤ.

Απομονώνω ένα απόσπασμα που θεωρώ ότι αν και μοιάζει ακίνδυνο ανοίγει την πόρτα για θέματα όπως QoS (bandwith regulation) και ίσως την υποχρέωση των ISPs να κρατάνε λεπτομερή logs της δραστηριότητας των χρηστών παραβιάζοντας προσωπικά δεδομένα. Το θέμα για την αντίληψη που δείχνει ο ΟΠΙ περί δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, το αφήνω για την ώρα.

Η πειρατεία έχει ως συνέπεια πρωτίστως την αποδυνάμωση της πολιτιστικής παραγωγής καθώς οι εμπλεκόμενοι στην αλυσίδα της πολιτιστικής παραγωγής στερούνται της νόμιμης αμοιβής τους. Στο περιβάλλον του διαδικτύου ταυτόχρονα διαπιστώνεται ότι η δέσμευση εύρους ζώνης (bandwidth) για παράνομες δραστηριότητες, για παράδειγμα στο πλαίσιο της παράνομης τηλεφόρτωσης προστατευόμενων οπτικοακουστικών αρχείων, στερεί τους φορείς παροχής διαδικτυακών υπηρεσιών και τους χρήστες από τη δυνατότητα ανάπτυξης νόμιμων δραστηριοτήτων με τα συνεπαγόμενα οικονομικά οφέλη για όλους τους εμπλεκόμενους.

Οι πιο συχνές μορφές που λαμβάνει η παράνομη χρήση των έργων στο διαδίκτυο είναι η προσφορά τους από ιστοσελίδες που φιλοξενούνται σε φορείς παροχής φιλοξενίας είτε του εσωτερικού (α), είτε του εξωτερικού (β), και η αναπαραγωγή/διακίνησή τους μέσω συστημάτων ανταλλαγής αρχείων (peer to peer) (γ).

Καθίσταται σαφές ότι το ζήτημα επιτάσσει τη συνεργασία δικαιούχων και φορέων παροχής διαδικτυακών υπηρεσιών (web hosts/access providers) προκειμένου να ευρεθούν λύσεις που θα συμβάλουν στην προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

Προφανώς, αυτά είναι δικές μου εκτιμήσεις, αλλά το θέμα είναι σοβαρό και πρέπει όχι μόνο να το παρακολουθήσουμε αλλά και να συμμετέχουμε στην διαβούλευση με κατάθεση απόψεων.

Commentsmisc — Tags: , , , , — Panayotis @ 3|Mar|2008 10:47
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Greece License.
(c) 2008 vrypan|net|weblog | powered by WordPress with Barecity