Είμαι από τους ανθρώπους που τρέφουν βαθιά εκτίμηση για την δημιουργία -την στιγμή, την διαδικασία, την προσπάθεια που κάποιος φτιάχνει κάτι. Δεν μου αρέσει να κρίνω ποιότητα του αποτελέσματος και για αυτό μου αρέσει ο αγγλικός όρος “doers”, αυτοί που “κάνουν κάτι”, όρος που σε πολλούς ίσως ακούγεται υποτιμητικός -αλλά αυτή είναι μία άλλη συζήτηση.

Πολλοί από αυτούς τους δημιουργούς συμμετέχουν σε διάφορες κινήσεις και εκστρατείες με στόχο να μας πείσουν ότι ο απόλυτος έλεγχος πάνω στα δημιουργήματά τους είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να υπάρχουν αυτά. Ο απόλυτος έλεγχος στην πνευματική ιδιοκτησία παρουσίαζεται ως μονόδρομος. Το αντίθετο είναι “πειρατεία”. Βλέπω και ακούω συνθέτες και ερμηνευτές που εκτιμώ, την δημιουργία των οποίων συχνά λατρεύω, να λένε “η πειρατεία σκοτώνει την μουσική”.

Κι όμως, δεν είναι απαραίτητα έτσι. Διάβασα αυτό το άρθρο του Cory Doctorow [1] στο BoingBoing και σκέφτηκα για μία ακόμη φορά ότι αυτό που εμφανίζεται ως μονόδρομος για να υπάρχει πνευματική δημιουργία δεν είναι έτσι.

Δεν λέω απαραίτητα ότι οι δημιουργοί θα έπρεπε να παρατήσουν κάθε δικαίωμα πάνω στην πνευματική τους ιδιοκτησία. Αλλά ο στριφνός και περιοριστικός τρόπος με τον οποίο ασκούνται σήμερα τα δικαιώματα αυτά οδηγεί συχνά στον περιορισμό της δημιουργίας [2].

Δεν έχει συμπέρασμα… Σκέψεις μόνο. [3]

–
[1] Ο Cory Doctorow είναι μεταξύ άλλων πραγμάτων και συγγραφέας βιβλίων επιστημονικής φαντασίας. Το βιβλίο του Down and Out in Magic Kingdom ήταν το πρώτο βιβλίο που εκδόθηκε κάτω από μία creative commons license που επέτρεπε την ελέυθερη διακίνηση του βιβλίου σε ηλεκτρονική μορφή. (βλ. και Cory Doctorow @wikipedia)
[2] Περιορισμούς που αναδεικνύει με τον πιο απλό τρόπο το comic Bound by Law
[3] Αν και μία ιδέα είχα ρίξει μία ιδέα παλιότερα που θα μπορούσε να βοηθήσει προς την σωστή κατεύθυνση :-)

(updated, 2006-09-06)

Μετά την “Μακρυά Ουρά” (The Long Tail)… η “Χοντρή Κοιλιά” (Fat Belly). Ο Robert Young παρατηρεί αυτό που θα έπρεπε να είναι προφανές στο Digg that Fat Belly!.

Ενδιαφέρον. Θα το διαβάζω όλο (δεν το διάβασα ακόμη), στο μεταξύ, ακούω εντυπώσεις από όποιον προλάβει αν το μελετήσει πριν από εμένα :-)

2006-09-06: Ο Jason Calacanis συμπληρώνει το παραπάνω άρθρο παρουσιάζοντας τις σκέψεις του για αυτό που ονομάζει “τα 3 ‘C’: creatives, contributors, consumers”.
–
Διόρθωση: Αρχικά έγραψα ότι το άρθρο είναι του Om Malik, ενώ είναι γραμμένο από τον Robert Young.

Το The Long Tail είναι ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσει οποιοσδήποτε ενδιαφέρεται για τον τρόπο που το internet επιρρεάζει την σύγχρονη κουλτούρα, καθημερινότητα και επιχειρηματικότητα.

Είναι γραμμένο με απλό τρόπο, πολλά παραδείγματα και πολλά στοιχεία από πραγματικές περιπτώσεις. Γιατί τα μουσικά hits δεν είναι πλέον τόσο επιτυχημένα όπως την δεκαετία του ‘80; Τί συμβαίνει όταν δώσεις σε ένα καταναλλωτή (σχεδόν) άπειρες επιλογές στο τί βιβλία θα διαβάσει, στο τί θα δει στο video, στο τί θα ακούσει στον ελεύθερο χρόνο του; Ποιός είναι ο ρόλος και η σημασία των social networks σε αυτή την “αγορά της αφθονίας”;

Νομίζω ότι είναι ένα βιβλίο που θα συζητηθεί πολύ και θα διαμορφώσει την κουλτούρα και την ζωή μας τα επόμενα χρόνια. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όποιον θέλει να καταλάβει πόσο βαθιά είναι η αλλαγή που συντελείται στις σύγχρονες κοινωνίες.

Αγοράστε το από το amazon.com

Ένας από τους λόγους που δεν έκανα εκπομπή είναι γιατί τις λίγες ώρες που είχα ελεύθερες το τριήμερο, μου τις έφαγε το “ΦΑΔΕΡ ΗΜΩΝ”, το βιβλίο του Μάνου Βουράκη. Ανατρεπτικό, αστείο, δεικτικό, χωρίς τις αγκυλώσεις και τα κόμπλεξ που χαρακτηρίζουν την σύγχρονη ελληνική κοινωνία και τον δημόσιο λόγο μας. Μία σύγχρονη, τόσο στον ρυθμό όσο και στην θεματολογία της, γραφή, χωρίς ταμπού καταφέρνει να αμφισβητήσει τα πάντα χωρίς προκαταλήψεις. Κάτι σε έλληνα Τομ Ρόμπινς αλλά στο καλύτερο.

Καιρό είχα να διαβάσω κάτι τόσο απολαυστικό. Μήν το διαβάσετε αν είσαστε ελαφριά θρήσκος.

–
Υ.Γ. Αν το έχετε διαβάσει, ηχογραφήστε τις εντυπώσεις σας και στείλτε τις μου στο radio@vrypan.net για να τις περιλάβω στο επόμενο podcast! (ή αφήστε σχόλιο εδώ, αλλά είναι τόσο καλύτερο να μου στείλετε ήχο!)

Το προσθεσα στα vrypan|net|links, αλλά επειδή λίγοι τα διαβάζουν, είπα να βάλω και εδώ μία σημείωση.

Μπορείτε λοιπόν να ακούσετε τον ίδιο τον William Gibson να διαβάζει το “Neuromancer”, ένα καταπληκτικό βιβλίο επιστημονικής φαντασίας (νομίζω ότι στα ελληνικά κυκλοφορεί με τίτο “Νευρομάντης”) και μία καταπληκτική ανάγνωση.

Αισθάνομαι σα να βρήκα ένα μικρό θησαυρό, είμαι τόσο χαρούμενος με αυτή την ανακάλυψη!

Πίσω στην Αθήνα λοιπόν. Διακοπές τέλος! Η Μεσσηνία ωραία, η Αμοργός υπέροχη!

Το mailbox γεμάτο από mails, είχα να τσεκάρω τρείς εβδμάδες, οπότε όσοι στείλατε και περιμένετε κάποια απάντηση,… λίγη υπομονή. Το moleskin, γεμάτο σημειώσεις και σκέψεις, ελπίζω μέσα στο Σαββατοκύριακο να τα βάλω όλα σε τάξη.

Μπορεί να μην είχα σύνδεση με το Internet όλες αυτές τις μέρες, αλλά άκουσα (σχεδόν) όλα αυτά τα podcasts που είχα κατεβάσει στο iPod και δεν είχα προλάβει να ακούσω, θα ακούσετε σχετικά στο επόμενο podcast του vrypan|net|radio.

Επίσης, διάβασα 2 βιβλία σχετικά με τον “χώρο” μας, που συνιστώ ανεπιφύλακτα. Το The Revolution Will Not Be Televised που περιγράφει πώς βασίστηκε η καμπάνια του Howard Dean (για υποψήφιος του Δημοκρατικού κόμματος) στο internet και τα blogs, είναι ενδιαφέρον και διαβάζεται ευχάριστα αφού είναι γραμμένο ως ιστορία. Νομίζω ότι είναι σημαντικό γιατί η χρήση του Internet σε πολιτικές καμπάνιες είναι κάτι που θα βλέπουμε όλο και επρισσότερο.

Το δεύτερο βιβλίο είναι το Free Culture: The Nature and Future of Creativity. Τί είναι πνευματική ιδιοκτησία; Σε τί διαφέρει από τις άλλες μορφές ιδιοκτησίας; Ποιον προστατεύουν τα πνευματικά δικαιώματα; Είναι από τα βιβλία που όλοι ΠΡΕΠΕΙ να διαβάσουμε -και διαβάζεται εύκολα. (Θα γράψω ένα ξεχωριστό post σύντομα)

Επίσης, πρόσθεσα τα νέα blogs που προτείνατε στο monitor… Επανέρχομαι μόλις οργανωθώ λίγο :-)

Μην διαβάσετε το BLOG, Understanding the information reformation that’s changing your world, του Hugh Hewitt.

Το βιβλίο (όσο κατάφερα να διαβάσω) είναι γεμάτο με εκφράσεις όπως “[...] my most recent book, If it’s Not Close, They Can’t Cheat: Crushing the Democrats in Every Election[...]“, πώς ο Μπους συνέτριψε τον ψεύτη Κέρυ και άπειρες αναφορές στην Βίβλο και στον Λούθηρο… Δεν διαφωνώ με τα κύρια σημεία του βιβλίου, ότι τα blogs είναι σημαντικά και έχουν δύναμη. Απλά όλο το βιβλίο είναι γραμμένο με τον τρόπο σκέψης ενός βαθιά συντηρητικού χριστιανού αμερικανού -η κοσμοθεώρηση που με κάνει να βγάζω σπυριά.

Δεν κατάφερα να προχωρήσω μετά τις πρώτες 30-40 σελίδες, κάθε τόσο μία φράση, μία λέξη με εξόργιζε.

Όσοι έχουμε σχέση με υπολογιστές έχουμε κατά κανόνα μία “τεχνική” αντίληψη για το τί σημαίνει να “μπείς” (αυτό που πολλοί ονομάζουν hacking αλλά σωστά λέγεται cracking) σε ένα σύστημα. Ανάλογα με τον βαθμό εξειδίκευσής μας έχουμε στο μυαλό μας, usernames/passwords, scripts, buffer overflows κ.λ.

Το βιβλίο The Art of Deception: Controlling the Human Element of Security (γραμμένο από τον Kevin Mitnick, τον διασημότερο ίσως hacker), δίνει μία τελείως διαφορετική διάσταση: ο αδύναμος κρίκος είναι σχεδόν πάντα ο άνθρωπος. Το βιβλίο αποτελείται από ιστορίες που εξαιτάζουν αυτό που ονομάζεται “social engineering”: τί κι αν τα δεδομένα σας είναι αποθηκευμένα σε ασφαλή server, κρυπτογραφημένα, κ.λ.; ο αδύνατος κρίκος, χωρίς καν να το καταλάβει μπορεί να είναι η γραμματέας σας, ο σύντροφός σας ή το παιδί σας…

Πραγματικά απολαυστικό βιβλίο, με ελάχιστες έως καθόλου τεχνικές λεπτομέρειες. Απορώ πως δεν έχει γίνει ταινία! Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Μόλις παρέλαβα το βιβλίο Google Hacks. Το πήρα γιατί διάβασα ότι αναφέρεται στο g-metrics (το μικρό μου project) και όντως έχει 2 σελίδες για αυτό!!! Εκτός από αυτό όμως, με ένα γρήγορο ξεφύλλισμα, δείχνει να είναι αρκετά ενδιαφέρον: είδα για παράδειγμα κεφάλαια για το πώς να διαβάσει κανείς το gmail μέσω WAP, τί να προσέχει ένας blogger ώστε το blog του να γίνεται καλύτερα indexed από το google, παραδείγματα για το Google API.

Το Google Hacks το είχα δει ότι υπάρχει παλιότερα και το σνόμπαρα και για να είμαι ειληκρινής δεν θα το είχα αγοράσει άν δεν έλεγε για το g-metrics. Αλλά τώρα που το βλέπω, αξίζει και θα είναι χρήσιμο σε όποιον ασχολείται με το Internet, blogs, websites κ.λ..

(Αν το αγοράσετε από το amazon, προτιμήστε να πατήσετε σε κάποιο από τα links του άρθρου αυτού ώστε να πάρω και εγώ ένα μικρό ποσοστό… Thanx!)