Το Ολλανδικό φωτογραφικό αρχείο στο Flickr μας ενημερώνει η magica.

Η Ολλανδική κυβέρνηση ακολουθεί αρκετούς άλλους δίνοντας δημόσια πρόσβαση σε ένα φωτογραφικό αρχείο. Μπορεί σε άλλες εποχές η αντίστοιχη “ηθική” υποχρέωση προς την ανθρωπότητα να ήταν να εκδόσεις τις φωτογραφίες σε μία σειρά βιβλίων που θα υπήρχαν σε πολλές βιβιοθήκες. Σήμερα είναι να τις διαθέτει on-line -και μάλιστα επέλεξαν ένα από τους καλύτερους τρόπους, μία πολύ διαδεδομένη υπηρεσία όπως το Flickr.

Να σημειώσω και κάτι ακόμη. Σε κάθε αντίστοιχο εγχείρημα υπάρχει ένα θέμα για το κατά πόσο μέρος του υλικού καλύπτεται από κάποιο copyright. Υποψιάζομαι ότι παρόμοιες κινήσεις είναι ένα σημαντικό βήμα στην άρση (ή διευκρίνηση) κάθε πιθανής αμφισβήτησης: οι φωτογραφίες δημοσιεύονται με την σημείωση “No known copyright restrictions”. Φαντάζομαι, ότι με την πάροδο κάποιων ετών (οι νομικοί θα μας πουν) ένας χρήστης θα μπορεί να θεωρεί με σιγουριά ότι οι φωτογραφίες αυτές είναι public domain, αφού κανένας δεν διεκδίκησε το copyright ενώ ήταν δημόσιες.

Αντίθετα, αν δεν είχε γίνει αυτό το βήμα, η αμφιβολία θα συνέχιζε να υπάρχει για πολλά χρόνια.

Ο οικοΤόπος είναι ένα site στο οποίο δημιουργείται ένας χάρτης με τα οικολογικά προβλήματα σε όλη την χώρα. Πηγές είναι οι ειδήσεις, αλλά κυρίως οι ίδιοι οι πολίτες που γνωρίζουν τα συγκεκριμένα προβλήματα.

Αξίζει να επισκεφθείτε τον οικοΤόπο και να συμπληρώσετε και εσείς πληροφορίες για οικολογικά προβλήματα που υπάρχουν στην περιοχή σας ή σε κάποια άλλη περιοχή που γνωρίζετε. (πάνω δεξιά στην σελίδα του οικοΤόπου θα βρείτε links για τους χάρτες)

Μίλησα πριν από μερικές μέρες με κάποιον στην Google στην Ελλάδα. Του είπα σαν ιδέα, ότι θα έκαναν καλό σε όλους μας και θα ήταν και πολύ ωραία προβολή για αυτούς, αν μπορούσαν να περιλάβουν τα ΦΕΚ (από το Εθνικό Τυπογραφείο) στο Google Book Search.

Σήμερα μου είπε ότι μίλησε με κάποιον υπεύθυνο του Google Book Search που κοίταξε το θέμα. Η απάντηση; Αν τα PDF δεν είναι πίσω από password και με ένα σωστό sitemap.xml, θα ήταν υπόθεση μερικών ημερών!

4Δ, 4Δ, 4Δ!!!

Ο κ. Παυλόπουλος (15/9/2008) μπορεί να λέει ότι “αυτά, τα έχουμε υλοποιήσει”, υπονοώντας, φαντάζομαι, τον Ν.3448/2006. Αλλά (δυστυχώς) στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλη διαφορά από την ψήφιση ενός νόμου και την πραγματική υλοποίηση και ενεργοποίησή του -ειδικά όταν είναι νόμος που μας “φοριέται” από τις Βρυξέλλες.

Διαβάστε τον E-Lawyer, αναλύει σημείο σημείο τα κενά εφαρμογής του νόμου. Ή διαβάστε το άρθρο του Νίκου, που ασχολείται με το ίδιο θέμα.

Η πρωτοβουλία Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα, 4Δ έχει αρχίσει να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον των πολιτικών. Σήμερα ο Π. Τατούλης δήλωσε δημόσια την στήριξή του στην πρωτοβουλία, ένα πολύ σημαντικό βήμα. Θεωρώ ότι σύντομα θα υπάρξουν αντίστοιχες κινήσεις και από άλλους βουλευτές, άλλων κομμάτων.

Οι ιδέες που υπάρχουν πίσω από το 4Δ αρχίζουν και ξεφεύγουν από τον κλειστό κύκλο των “geeks” και πλησιάζουν σιγά-σιγά ένα ευρύτερο κοινό. Δεν είναι εύκολο. Θέλουν χρόνο.

Για εμένα οι ιδέα πίσω από το 4Δ είναι απλή: ο σημαντικότερος πλούτος μίας χώρας θα είναι σύντομα οι πληροφορίες. Οι χώρες που θα επιτρέπουν (τόσο νομικά, όσο και τεχνικά) την πρόσβαση, την αξιοποίηση και μετάδοση πληροφοριών και γνώσης θα έχουν καλύτερη δημοκρατία και μεγαλύτερη οικονομική, τεχνολογική και πολιτιστική ανάπτυξη. Το 4Δ αναφέρεται βέβαια στα δεδομένα που έχει το Δημόσιο στην διάθεσή του, αλλά στο γενικότερο πλαίσιο μπορεί κανείς να εντάξει και τα Creative Commons, το Ανοικτό Λογισμικό, τις κινήσεις ενάντια στις πατέντες λογισμικού.

Θυμάμαι πόσο πιο περιορισμένη ήταν η απήχηση κινήσεων που είχαν τις ίδιες ρίζες (π.χ. όταν ζητούσαμε το αρχείο της ΕΡΤ να είναι όπου υπάρχει η δυνατότητα κάτω από Creative Commons licenses). Μόνο ένας μικρός κύκλος ανθρώπων καταλάβαινε για τί μιλάμε. Αλλά, πες, πες, τελικά οι ιδέες αυτές αρχίζουν να γίνονται κοινός τόπος.

Είδαμε πριν από λίγο καιρό τον Ανδρουλάκη να δίνει το παράδειγμα στους συγγραφείς “απελευθερώνοντας” ένα βιβλίο του. Πριν από μερικές μέρες ξεκίνησε η προσπάθεια 2G2C (Greece Go Greative Commons) με σκοπό να ενημερώσει τους καλλιτέχνες για τα πλεονεκτήματα και την κουλτούρα της ελεύθερης διακίνησης των έργων τους. Πριν από ένα χρόνο, ξεκίνησε η λειτουργία των ελληνικών αδειών Creative Commons.

Θεωρώ ότι οι ιδέες αυτές βρίσκουν όλο και περισσότερο γόνιμο έδαφος και αυτό είναι αποτέλεσμα των προσπαθειών (μικρών και μεγάλων, από ένα μικρό post μέχρι νομική δουλειά και οργάνωση εκδηλώσεων) πολλών ανθρώπων. Αισθάνομαι ότι τα αποτελέσματα θα είναι όλο και περισσότερο ορατά -πρέπει να συνεχίσουμε!