Το πρόβλημα με το λογότυπο της ΕΡΤ δεν είναι το πόσο κόστισε.

Άλλωστε φαντάζομαι ότι δεν μιλάμε για λογότυπο αλλά για εταιρική ταυτότητα που περιλαμβάνει δεκάδες άλλα πράγματα, για παράδειγμα focus groups για να δεις πώς αντιλαμβάνονται οι καταναλωτές το logo, αν τους θυμίζει κάτι άλλο, κ.λ. κ.λ. Μπορεί ακόμη να πληρώσεις και απλά την γνώση αυτού που το φτιάχνει για να είσαι σίγουρος ότι δεν θα κάνει κάποια λάθη που αργότερα θα βρείς μπροστά σου: π.χ. να αλλοιώνεται όταν από 4:3 πας σε 16:9 ή να αναδεικνύει κάποιες ατέλειες σε HD ή να δημιουργεί πρόβλημα όταν κάνεις encode το σήμα σε κάποιο διαδεδομένο video format για internet που κάνει σημαντικό compression.

Αυτά τα γράφω γνωρίζοντας ελάχιστα τον τομέα. Μπορεί και να κάνω λάθος, αλλά έχω την υποψία ότι δεν είμαι τόσο μακρυά από την πραγματικότητα. Αν το 1,2 εκ. ευρώ μας μοιάζουν πολλά, ας μην κάνουμε το ίδιο που κάνουν κάποιοι που κοροϊδεύουμε - “3.000 για site; Το ανηψάκι μου μου είπε ότι θα το κάνει με 150 Ευρώ”.

Το πραγματικό πρόβλημα της ΕΡΤ είναι ότι δεν μας αρέσει. Ότι αντί να μας δώσει το αρχείο της σε ψηφιακή μορφή να το κάνουμε ό,τι θέλουμε (για όποιο μέρος του έχει τα αποκλειστικά δικαιώματα), δεν το κάνει. Ότι σταμάτησε την εκπομπή του Κούλογλου ενώ οι περισσότεροι αισθανόμασταν ότι είναι ένα από τα καλύτερα πράγματα που εμφανίζονται στην ελληνική τηλεόραση. Ότι πλήρωνε για να μεταδίδονται σε όλη την Ελλάδα οι “φραπελιές”. Ότι πλειοδοτεί για την μετάδοση αθλητικών γεγονότων που θα μπορούσαν μια χαρά να μεταδίδουν ιδιωτικά κανάλια.

Ας μην παρασυρόμαστε το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι πόσο κόστισε η νέα της ταυτότητα -εκτός και αν κάποιος από τον χώρο του corporate ID που ξέρει πόσο κοστίζουν αυτά τα πράγματα μπορεί να μας δώσει περισσότερες πληροφορίες. Το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι η ΕΡΤ δεν παίζει τον ρόλο που θα θέλαμε να παίζει.

Το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα δεν έχει θέση στην ΕΡΤ που “φιλοξενούσε” (= πλήρωνε χρυσές) τις εκπομπές με τις φραπελιές. “Δεν άρεσε” λέει στον κ. Παναγόπουλο (Προέδρο και Διευθύνων Συμβούλο της ΕΡΤ).

Κρίμα για την ΕΡΤ, φαντάζομαι ο Στέλιος Κούλογλου δεν θα έχει πρόβλημα να βρει νέα δουλειά -αν και όπως είναι το κατεστημένο των ΜΜΕ στην Ελλάδα, ακόμη και αυτό δεν θα ήταν απίθανο.

Θα παρακολουθώ με ενδιαφέρον τις εξηγήσεις των εμπλεκομένων… (έψαξα στο ert.gr για την σχετική ανακοίνωση, αλλά δεν βρήκα κάτι, αν υπάρχει σχετικό link για την ανακοίνωση της ΕΡΤ, προσθέστε το στα σχόλια)

UPDATE: μου είχε διαφύγει αυτό που αναφέρει ο Κούλογλου στο παραπάνω link:

Ως αιτία για τη διακοπή της συνεργασίας αναφέρεται το περιεχόμενο των εκπομπών μου και ειδικότερα το γεγονός ότι προγραμμάτισα την προβολή της έρευνας για την γενιά των 700 ευρώ και την ακρίβεια, παρότι η διοίκηση μου ζήτησε να την ματαιώσω.

(δική μου σημείωση: η ακρίβεια είναι ένα θέμα που δεν αρέσει πολύ στην κυβέρνηση να συζητιέται αυτές τις μέρες)

Η δημιουργία του ert-archives.gr είναι μία καλή ιδέα που έχω και στο παρελθόν υποστηρίξει. Δυστυχώς η έλλειψη (ελπίζω) φιλοσοφίας [*] σχετικά με τις τεχνικές επιλογές οδηγεί σε ένα αποτέλεσμα που δεν μου αρέσει καθόλου.

Για άλλη μία φορά, ένας δημόσιος οργανισμός αποφασίζει να μας “δέσει” με την Microsoft (βλ. τα, προσβάσιμα μέσω internet video, είναι σε WMV). Ο cosmix έχει γράψει ένα εκτενές άθρο που αξίζει να διαβάσετε.

–
[*] Αυτός πρέπει να είναι ο ρόλος της πολιτικής ηγεσίας (είτε είναι η διεύθυνση της ΕΡΤ ή ο αρμόδιος υπουργός). Τεχνικές λύσεις μπορεί να υπάρχουν πολλές, εξίσου καλές. Αλλά πέρα από την τεχνοκρατική επιλογή, σε πολλά θέματα πρέπει να υπάρχει και πολιτική: που θέλω να πάω και ποια από τις εξίσου καλές τεχνικές λύσεις με οδηγεί στον στόχο μου.

Δεν μπορεί η πολιτική επιλογή να είναι “η ψηφιοποίηση του αρχείου της ΕΡΤ”. Η πολιτική επιλογή πρέπει να είναι η προσβασιμότητα του αρχείου, η διατήρησή του ως μέρος της ιστορίας, η διαμόρφωση ή ενίσχυση μίας αγοράς διανομής οπτικοακουστικού υλικού, η δημιουργία πόρων (π.χ. πρωτογενούς υλικού) που θα επιτρέψουν σε νέους καλιτέχνες, επιστήμονες και δημιουργούς να φτιάξουν κάτι νέο. Με βάση τέτοια κριτήρια θα πρέπει να επιλέξει αν η καλύτερη λύση είναι η ψηφιοποίηση και πώς θα γίνει αυτή.

Αυτή είναι η αξία που πρέπει να επιστρέφει στους πολίτες ένας οργανισμός που στηρίζεται από το κράτος.

Πολλές φορές η πρόταση για την δημιουργία ενός “common” (κοινό αγαθό) αντιμετωπίζεται από τους φανατικούς “υποστηρικτές της αγοράς” ως προαναγγελία καταστροφής και σπεύδουν να αναφερθούν στο tragedy of the commons [1]

Δεν είναι πάντα έτσι όμως. Πολλές φορές η δημιουργία ενός common μπορεί να οδηγήσει στην δημιουργία αγορών που δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν πριν. Στο άρθρο Value of public, αναφέρεται πως “είναι κοινό μυστικό ότι η απόφαση του US Census Bureau να δώσει στο κοινό την βάση δεδομένων του TIGER αποτέλεσε την εκκίνηση της γεωδαιτικής[2] γεωπληροφορικής βιομηχανίας των ΗΠΑ”. Ενδιαφέρον σε αυτή την κατεύθυνση έχει και αυτό το άρθρο του Guardian.

Με αφορμή τα παραπάνω, θα ήθελα να ξαναφέρω μία πρόταση που έχω διατυπώσει πολλές φορές: ένα μέρος του αρχείου της ΕΡΤ πρέπει να ψηφιοποιηθεί και να διατεθεί στο κοινό για ελεύθερη εκμετάλλευση. Υπάρχει ένα πλούσιο υλικό το οποίο είναι πνευματική ιδιοκτησία της ΕΡΤ (που το έχουμε ήδη πληρώσει δηλαδή) και το οποίο σαπίζει ή χάνεται.

Η λύση της εμπορικής εκμετάλλευσής του που προτείνεται δεν με ενθουσιάζει. Από την μία είμαι σίγουρος ότι δεν θα είναι η πιο αποτελεσματική και από την άλλη θεωρώ ότι αν η “απελευθέρωση” γίνει έξυπνα[3], τα κέρδη για το σύνολο της οικονομίας μπορούν να είναι πολλαπλάσια. Αν για παράδειγμα με αφορμή το υλικό αυτό ξεκινήσει μία βιομηχανία ντοκιμαντέρ ή ψηφιακής αναζήτησης ήχου και εικόνας ή διευκολύνει την δημιουργία (ακόμη και ξένων) ταινιών που να παρουσιάζουν την Ελλάδα ή, γιατί όχι, νέα ώθηση σε κάποιες μορφές τέχνης, τότε τα κέρδη θα είναι πολλαπλάσια.

Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν πολλοί παρόμοιοι τομείς, στους οποίους το Δημόσιο έχει μία πλούσια περιουσία σε πνευματικά δικαιώματα που αν δίνονταν στο κοινό [3], είναι πολύ πιθανό να είχαμε ανάπτυξη νέων δραστηριοτήτων και αγορών.

Αν έχετε περισσότερα στοιχεία, αφήστε ένα σχετικό σχόλιο.

–
[1] ο μερικός αντίλογος σε αυτό είναι αυτή η ομιλία του Lessig με τίτλο the comedy of the commons.
[2] geospatial είναι ο όρος που χρησιμοποιεί, είναι σωστή η μετάφραση;
[3] προφανώς, οι ακριβείς λεπτομέρειες των αδειών χρήσης μπορεί να είναι ίσως διαφορετικές, ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες του κάθε χώρου.