το boxee είναι εντυπωσιακό!

Πέρα από αυτά που δείχνει το video που ακολουθεί (social features, να κάνεις recommend σε φίλους αυτό που βλέπεις[1], να κατεβάζει τους στίχους του κομματιού που ακούς κ.λ.), βρήκα και άλλο ένα feature που μου άρεσε: εκεί που βλέπεις μία ταινία, πατάς “subtitles”, συνδέεται στο opensubtitles.org, σου δείχνει μία λίστα με όλες τις γλώσσες, επιλέγεις π.χ. ελληνικά, τα κατεβάζει και… οι υπότιτλοι εμφανίζονται.

Μπορείτε να το εγκαταστήσετε σε OS X, Linux και Apple TV [2]

–
[1] Και αυτό για τα πάντα, π.χ. video από το youtube ή από τον δίσκο σου ή από το myspace ή φωτογραφίες από το flickr/picasa ή μουσική κ.λ. Πατάς, κάνεις recommend σε ένα ή όλους τους φίλους σου και την επόμενη φορά που θα χρησιμοποιήσουν το boxee αυτοί, θα δουν όλα τα recommendations. Να πως βρίσκεις ενδιαφέρον υλικό μέσα σε αυτό το χάος :-)

[2] Η εγκατάσταση στο apple tv είναι λίγο πιο πολύπλοκη. Χρειάζεται να φτιάξετε ένα usb stick (υπάρχει πρόγραμμα που το κάνει, είναι υπόθεση μερικών κλικ) να το συνδέσετε στο apple tv και να ακολουθήσετε τις οδηγίες. Λεπτομέρειες, θα βρείτε εδώ.

Αγόρασα χθές από ένα φίλο ένα μεταχειρισμένο Apple TV. Δηλώνω ενθουσιασμένος.

Η πρώτη εντύπωση, η αναμενόμενη από την Apple. Ένα μικρό, κομψό κουτάκι που χρειάζεται μόνο το καλώδιο για το ρεύμα και (στην δική μου περίπτωση) το HDMI για την σύνδεση με την τηλεόραση.

Το άναψα, συνδέθηκα στο wifi και έκανα update στο τελευταίο λειτουργικό. Πέρα από τα προφανή (να συνδέεσαι στο iTunes άλλων μηχανημάτων και να παίζεις video, podcasts και μουσική που έχουν αυτά), μπορεί κανείς να κάνει και ένα-δύο ακόμη που εμένα με εντυπωσίασαν.

Το πρώτο είναι ότι μπορείς να δεις φωτογραφίες από το flickr. Μπορεί να ακούγεται πολύ απλό, αλλά η δυνατότητα να δεις διάφορα άλμπουμ και να παρακολουθείς φωτογραφίες χρηστών από την τηλεόραση χρησιμοποιώντας απλά το τηλεκοντρόλ, είναι μία άλλη διάσταση στην “κατανάλωση” των φωτογραφιών -που μπορεί να είναι από φωτογραφίες φίλων, μέχρι του Library of Congress. [1]

Το άλλο είναι ότι εξίσου απλά μπορεί κανείς να βλέπει video από το youtube. Και εδώ, η τόσο απλή πρόσβαση και χρήση του youtube, μέσα από την τηλεόραση (ουσιαστικά), ανοίγει ένα νέο κόσμο. Video που δεν θα καθόμουν να δω στον υπολογιστή μου, αποκτούν ενδιαφέρον όταν μπορώ να τα δω στην τηλεόραση -ή ίσως πολύ απλά, όταν κάθομαι στον καναπέ είμαι σε τελείως διαφορετική διάθεση και έχω όρεξη να δω τελείως διαφορετικά πράγματα, από όταν κάθομαι στο γραφείο μου, μπροστά στον υπολογιστή. Επίσης, γίνεται ξαφνικά πολύ εύκολο να μοιραστώ με παρέα κάποιο video. Η συζήτηση “δεν έχεις δει εκείνο το video…” αποκτά άλλο τροπή όταν αρκεί το τηλεκοντρόλ του apple tv για να δείξω τι εννοώ σε κάποιον άλλο. [2]

Εγκατέστησα και τα XBMC και boxee, που αν και είναι λίγο buggy, δίνουν ακόμη περισσότερες δυνατότητες, όπως π.χ. το να προβάλεις divx που είναι αποθηκευμένα σε κάποιο δικτυακό δίσκο ή share μέσω apple tv. [3]

Θέλω χρόνο για να τα δοκιμάσω όλα. Αλλά αισθάνομαι ότι ανακάλυψα μία νέα “πλατφόρμα”.

–
[1] Σχετικό (σε ένα βαθμό) άρθρο του Dave Winer
[2] και το pasok web tv αποκτά άλλο νόημα, αλλά μάλλον θα γράψω ένα ξεχωριστό άρθρο για παρόμοιες χρήσεις.
[3] ειδικά το boxee, υπόσχεται πολλά με τα διάφορα “social” features που επιτρέπουν να βλέπεις τί προτείνουν οι φίλοι σου, τί είδαν κ.λ.

Αραχτός σήμερα. Πέμπτη μέρα που κάθομαι (διακοπές) και αισθάνομαι ήδη ότι η καθημερινότητα (που δεν ήταν και τόσο ευχάριστη τον τελευταίο καιρό…) είναι πολύ μακρυά! Κρύο και βροχή έξω, ζέστη μέσα.

Αναγκάστηκα να κάνω μία αλλαγή στο urlBorg, αφού δέχθηκα χθες ένα email από την GoDaddy ότι η υπηρεσία χρησιμοποιείται από spammers. Αποφάσισα λοιπόν να βάλω υποχρεωτικό login όταν κανείς δημιουργεί ένα short URL. Λεπτομέρειες θα βρείτε εδώ.

Αυτό ήταν και το πρώτο σοβαρό πράγμα που έκανα στο MacBook. Είμαι πολύ ευχαριστημένος μαζί του ως τώρα. Η μπαταρία αν είναι 100% γεμάτη κρατάει 3+ ώρες (κοντά στις 4), κάνοντας browsing. Σημαντικότατη βελτίωση σε σχέση με το MacBookPro (Core Duo, η πρώτη σειρά που βγήκε) είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν αισθάνθηκα να ζεσταίνεται πολύ από κάτω. Το MBP ανέβαζε επικίνδυνες θερμοκρασίες -αδιάφορο αν το έχεις πάνω σε τραπέζι, σημαντικότατο αν το έχεις πάνω στα πόδια σου.

Αφού τελείωσα με τις αλλαγές στο urlBorg, έριξα μία ματιά στο GReader. Φαίνεται ότι έχουμε την πρώτη σημαντική περίπτωση phishing email στην ελληνική πολιτική; [1] Ενδιαφέρον. Μετά έπεσα στο World of Goo, κατέβασα το demo και… κόλλησα. Απίθανο παιχνιδάκι! [2]

–
[1] Μέχρι πρόσφατα απέφευγα να βάζω links προς blogs/sites που θεωρώ ότι δεν λειτουργούν με τρόπο που μου αρέσει -troktikά, press-gr κ.λ. Αποφάσισα ότι θα αποενοχοποιήσω την χρήση των links, όπως είναι άλλωστε και το σωστό. Αφού εκεί το διάβασα, εκεί οδηγεί το link, τί να κάνουμε. Η μεχρι τώρα αντιμετώπισή μου ήταν μάλλον υποκριτική.

[2] Κατέληξα στο World of Goo, από το My Software Is Being Pirated. Ωραίο άρθρο. Αν δεν το διαβάστε, αλλά σας αρέσει το παιχνίδι, αγοράστε το.

Συνεχίζω το “στήσιμο” του MacBook μου…

Αν και εγκατέστησα τα Mac Ports, ώστε να έχω ένα καλύτερο περιβάλλον εργασίας σε κονσόλα, η εμπειρία μου είναι ότι τελικά το καλύτερο περιβάλλον για development (τουλάχιστον για αυτά που με ενδιαφέρουν εμένα, LAMP, python, django κ.λ.) είναι το linux. Μόνο στο linux μπορώ να προσθέτω εύκολα διάφορα πακέτα και libraries που χρειάζομαι, χωρίς να αισθάνομαι μετά από λίγο ότι έχω χάσει κάθε έλεγχο των dependencies και του τί έχει εγκατασταθεί.

Έστησα λοιπόν το parallels και μέσα σε ένα virtual machine εγκατέστησα linux. Δεν χρειάζεται να εγκαταστήσει κανείς το γραφικό περιβάλλον όταν κάνει παρόμοιες δουλειές -οπότε μόνο με command line η απόδοση είναι πολύ καλή και το VM απέχει μόνο ένα ssh.

Δοκιμάζω διάφορα distributions, να δω τί παίζει πιο καλά σε αυτό το περιβάλλον (όχι ότι θα έχει μεγάλες διαφορές)

Ένα μεγάλο πλεονέκτημα, είναι ότι μπορεί κανείς να πάρει όλο το VM και να το κάνει backup, να σώσει διαφορετικά snapshots του συστήματος ή να το μεταφέρει σε ένα άλλο μηχάνημα πολύ εύκολα.

Την Τετάρτη, μου αγόρασα το δώρο μου, ένα MacBook 2.4 (unibody). Όπως καταλαβαίνετε, από την Τετάρτη και για μερικές μέρες το μεγάλο project είναι να στηθεί το νέο laptop ώστε να έχει όλα όσα είχε και το παλιό MacBookPro. Αποφάσισα (όπως κάνω πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις) να μην στήσω απλά το backup από το time machine, αλλά να εγκαταστήσω πάλι τα προγράμματα, να μεταφέρω τα δεδομένα κ.λ. Όπως και σε μία μετακόμιση σπιτιού, έτσι και η μετάβαση από ένα κύριο computer σε ένα άλλο είναι ευκαιρία για ξεκαθάρισμα, τακτοποίηση κ.λ. :-)

Υποψιάζομαι ότι όλο αυτό θα πάρει μέρες. Αλλά είναι ένα ευχάριστο project!

Οι πρώτες εντυπώσεις από το MacBook είναι εξαιρετικές. Σημαντικά πιο γρήγορο από το παλιό (34 μηνών…) MacBookPro (το MBP ήταν 2GHz Core Duo, αυτό είναι 2.4GHz Core 2 Duo, πιο γρήγορη μνήμη κ.λ.). Το unibody κάνει το MBP να δείχνει φτηνό -βέβαια για να είμαστε δίκαιοι, το έχω “λιώσει”, αλλά και πάλι.

Το νέο trackpad, θέλει λίγο χρόνο για να το συνηθίσω πλήρως, δεν το έχω ακόμη. Το νέο πληκτρολόγιο μου αρέσει περισσότερο -εκτός των άλλων διότι μου δίνει την αίσθηση ότι θα μαζέψει πιο δύσκολα σκουπιδάκια, δεν έχει τα κενά μεταξύ των πλήκτρων που είχε το παλιό, αρκετά σημαντικό όταν περνά κανείς πολλές ώρες την ημέρα, κάθε μέρα, επί χρόνια, πάν από αυτό.

Το DVD είναι στο πλάι, προτιμούσα το παλιό που είναι μπροστά. Είναι πολύ πιο πιθανό ο χώρος μεταξύ του laptop και το σώματός μου να είναι ελεύθερος από πράγματα, παρά ο χώρος δεξιά, δίπλα στο laptop.

Αυτά για την ώρα. Έχω πολλά να κάνω, θα γράφω σιγά σιγά. Π.χ. το MBP θα γίνει, όταν τελειώσει το migration, το κεντρικό computer του σπιτιού, το mac mini θα στηθεί μάλλον με linux μόνιμα, κ.α.

Όλα αυτά είναι πάντως ένα ευχάριστο διάλειμμα για εμένα από την “μιζέρια” της επικαιρότητας των προηγούμενων ημερών. Χριστούγεννα και χειμωνιάτικος καιρός, ιδανικός για να κάτσει κανείς σπίτι, ειδικά όταν έχει καινούργια παιχνίδια!

Χρόνια Πολλά σε όλους! Υγεία και χαρά για εσάς και τους ανθρώπους που αγαπάτε!

Γύρισα πριν από λίγο από το πρώτο podcamp[1]. Πρέπει να ομολογήσω ότι το ευχαριστήθηκα περισσότερο από όλες τις εκδηλώσεις που έχω πάει τον τελευταίο καιρό. Πολύ χαλαρό κλίμα (μου θύμισε το mediacamp) και ευχάριστη ατμόσφαιρα. Νομίζω ότι οι όχι περισσότεροι από 30 (;) που μαζευτήκαμε, κάτι κερδίσαμε. Κάτι που θα ήθελα (δεν το σκέφτηκα εκείνη την ώρα…), θα ήταν να μιλήσουν και άλλοι από τους παρευρισκόμενους. Έτσι, να μας πουν 1-2 πράγματα από την εμπειρία τους ως podcasters και να απαντήσουν σε ερωτήσεις -κάτι που έγινε εν μέρη, αφού καταλήξαμε να συζητάμε και να ρωτάμε ο ένας τον άλλο.

Τείνω να πιστεύω ότι αυτού του είδους τα events που πλησιάζουν περισσότερο προς το “unconference” είναι τα πιο ενδιαφέροντα. Έχουν βέβαια ως προαπαιτούμενο να υπάρχει μία εξοικείωση με την ιδέα, με το να μην “ντρέπονται” οι παρευρισκόμενοι να κάνουν ερωτήσεις κ.λ. Αλλά νομίζω ότι έχουμε φτάσει εκεί; Πότε θα είναι το επόμενο mediacamp; :-)

Συνειδητοποίησα και κάτι άλλο τώρα. Στα περισσότερα “συνέδρια”, “ημερίδες” κ.λ. που γίνονται στην Ελλάδα, σχεδόν ποτέ δεν υπάρχουν ερωτήσεις. Είναι κοινό μυστικό, ότι οι διοργανωτές συχνά φροντίζουν να υπάρχουν 2-3 ερωτήσεις από “δικούς τους” (συνάδελφους, φίλους κ.λ.) ώστε έστω και τυπικά να δικαιολογείται η ύπαρξη του “μετά την ομιλία θα γίνει συζήτηση”. Αντίθετα, σε όλα τα events που συμμετέχει κόσμος εξοικειωμένος με τα social media (βλ. opencoffee, gbc, podcamp κ.λ.), το πρόβλημα είναι να περιορίσεις τις ερωτήσεις, ώστε να μην τραβήξει για πάντα η εκδήλωση.

Νομίζω ότι αυτό είναι μία απόδειξη ότι οι άνθρωποι μέσα από τα blogs κ.λ. μαθαίνουν να συμμετέχουν σε συζητήσεις, να μην διστάζουν να πουν την άποψή τους ή να ρωτήσουν την γνώμη των άλλων. Συμφωνείτε;

–
[1] Οφείλω ένα μπράβο στον Νίκο που το οργάνωσε και αντιστάθηκε σε όλα τα προβλήματα (που περιλάμβαναν και εμένα, να του στέλνω mail το πρωί, “μήπως να το αναβάλαμε;”) και οργάνωσε το event!