λογοκρισία και internet
“The Net interprets censorship as damage and routes around it.”[*]
“Το διαδίκτυο αντιλαμβάνεται την λογοκρισία ως “βλάβη” και προσπαθεί να την παρακάμψει”.
—
[*] Η παρατήρηση αυτή αποδίδεται στον John Gilmore και πέρα από το επιβεβαιώνεται καθημερινά, έχει μία ομορφία, καθώς είναι μία αναφορά στον αρχικό σχεδιασμό της φυσικής τοπολογίας του Internet: ένα δίκτυο που δεν έχει ιεραρχική δομή, ώστε να μην υπάρχει ένα μοναδικό σημείο αποτυχίας και σε περίπτωση καταστροφής ενός κόμβου του να μπορεί η πληροφορία να ακολουθεί εναλλακτικές διαδρομές.
[**] Σχετικό είναι και το Streisand Effect[***], το φαινόμενο κατά το οποίο η προσπάθεια να λογοκριθεί ή να αφαιρεθεί μία πληροφορία από το Internet έχει ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα, κάνοντας την πληροφορία εξαιρετικά δημοφιλή και διαδίδοντάς την περισσότερο από όσο θα είχε διαδοθεί.
[***] Kudos στον adeligia που το έφερε στην προσοχή μου :-)
(Τα bold δικά μου)
(εγώ το λέω πάντα, ότι τα σχόλιά σας είναι συχνά πολύ καλύτερα από τα post μου :-)
Ταυτόχρονα υπενθυμίζει εμμέσως ότι οι αυτοματιστικές προσεγγίσεις είναι ανεπαρκείς αν θέλουμε να έχουμε μια πραγματικά δίκαιη προσέγγιση στην θεμιτή ροή του δημόσιου λόγου: στην κυριολεκτική της προσέγγιση, damage είναι η λογοκρισία των φίλτρων, των απαγορευμένων λέξεων και των άλλων αποκλεισμών, είτε μέσω προγράμματος είτε μέσω εποπτεύοντος λογοκριτή. Δεν καλύπτονται όμως έτσι περιπτώσεις πολύ πιο ουσιαστικής λογοκρισίας όπως ο φόβος της ποινικής δίωξης σε περίπτωση αντιδημοκρατικών νομοθεσιών.
Έχεις δίκιο, δεν είναι μηχανιστική προσέγγιση, αλλά ένα σετ sui generis κανόνων που πάντως υπάρχουν - με τις εξαιρέσεις τους ενδεχομένως.