Πολλά άρθρα γράφτηκαν και ακόμη περισσότερα email κυκλοφόρησαν σχετικά με τον σκύλο που αφέθηκε να πεθάνει από την πείνα σε γκαλερί. Αξίζει να διαβάσετε λοιπόν αυτό, Εξαιρετικά επείγον και αποκλειστικό: Σκύλος λιμοκτονεί! και αυτό, Ο σκύλος του Σρέντιγκερ και το λουρί του Βάργκας.
Δεν έχω καταλήξει αν ήταν όντως φάρσα ή όχι. Αν ισχύει αυτή η εκδοχή, τότε τελικά, χμμμ… ο καλλιτέχνης μία χαρά τα κατάφερε.
Σχετικό άρθρο στο guardian.co.uk.

11 Comments
ΥΓ Παναγιώτη το βιντεάκι σου από την Ολανδία είναι απίθανο! με εμπνέεις. Θα σου φτιάξω και άλλο βιντεάκι-καλαμπούρι μου φαίνεται… :-)
Άρα το θέμα είναι τί είμαστε διατεθημένοι να πιστέψουμε ως πιο πιθανό και τί είμαστε διατεθημένοι να πούμε ή να κάνουμε βασιζόμενοι σε μία εικασία.
Το έχω παρατηρήσει ότι σε εμπνέω :-)
με το Βραβείο Πούλιτζερ 1994 για τη φωτογραφία που τραβήχτηκε στο Σουδάν και δείχνει ένα παιδάκι να προσπαθεί, σχεδόν έρποντας, να φτάσει λίγα μέτρα πιο πέρα, όπου άνθρωποι της UNICEF μοίραζαν φαγητό. Πίσω του, στα 2-3 μέτρα, ένας γύπας περιμένει…
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1:Carter_Pulitzer.jpg
Υπάρχει θέμα στο euronews και σε άλλα ειδησεογραφικά δίκτυα. Google it. Κατα τα άλλα όπως και να χει καλό ειναι να ψάχνουμε πρώτα και μετά να υπογράφουμε Petitions ,το συγκεκριμένο πάντως ειναι real, όπως και τα 5 παιδιά που πιάσαν τον σκύλο για να του τον πάνε και είπανε μετά τι έγινε. Εκτός άν όλοι έχουν άδικο εκτός από τον καλλιτέχνη που “δεν απαντά”…
http://arts.guardian.co.uk/art/news/story/0,,2269320,00.html#article_continue
Δεν ξέρω αν πιστεύεις ότι πρόκειται για hoax, παρόλο που ο “καλλιτέχνης” είναι υπαρκτό πρόσωπο και έχει παραδεχθεί ότι το σκυλί “θα πέθαινε έτσι κι αλλιώς”.
Είναι γεγονός όμως ότι εκατομμύρια άνθρωποι εναντιώθηκαν στην ιδέα του να εκθέσει ένα ζωντανό πλάσμα και να μην το προστατέψει ενώ ο ίδιος δεν τόλμησε να περάσει τα μηνύματά του με ένα δικό του μπλογκ, με ένα ενυπόγραφο ποστ ή με ένα video στο youtube.
Η μόνη ερμηνεία που μπορώ να δώσω είναι ότι δεν έχει επιχειρήματα και φυσικά όσα ακούγονται για προσπάθεια του να σοκάρει την κοινή γνώμη και να βοηθήσει τα ζώα με αυτό τον τρόπο τα θεωρώ επικίνδυνες εκλογικεύσεις- δικαιολογίες που απλά εφηύρε για να γλυτώσει τις συνέπειες.
Ευχαριστώ για την φιλοξενία
Σε ένα αρκετά προκλητικό κείμενο που δημοσίευσα προχθές στο blog μου συνοψίζω τα συμπεράσματα και εξηγώ το σκεπτικό πίσω από αυτή την – όχι και τόσο ακατανόητη τελικά – κοινωνική παρέμβαση του δαιμόνιου Habacuc. Είμαστε αυτό που διαβάζουμε, αυτό είναι το μόνο στο οποίο θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί του…
One Trackback
[...] σαν … τέχνη. Βασικά ποτέ δεν θα μάθουμε αν είναι αλήθεια ή όχι το γεγονός αλλά ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας… [...]