Και βέβαια, αν το blog μου ασχολείται κυρίως με μοριακή βιοχημεία, πώς θα όριζες τον αριθμό των “πιθανών αναγνωστών”;

Πολύ old media μου ακούγεται αυτή η συζήτηση :-) και πέρα από το ακαδημαϊκό ενδιαφέρον, δεν έχει κάποιο άλλο για τον ίδιο τον blogger.

πάντως ειναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι η δημοσίευση της επικοινωνίας του ΓΑΠ μαζί σου μέσω email το Νοέμβριο του 2006 από τον Μικροπολιτικό των ΝΕΩΝ δεν φαίνεται να επηρέασε και πολύ την επισκεψιμότητα του blog σου.

Θα περίμενε κανείς ότι η αναφορά των ΝΕΩΝ θα είχε προσελκύσει αρκετούς επισκέπτες. Για να είμαι ειλικρινής, και εγώ τότε σε έμαθα!

Καταλαβαίνω ότι γράφουν 1-2 άρθρα με κόπο και αισθάνονται ότι είναι άδικο που δεν τα διαβάζει κανείς ή σχολιάζουν απλά 1-2.

Αυτό που θέλω να δείξω με τα στατιστικά μου είναι ότι, ειδικά στο internet, δεν υπάρχει “σύστημα” που αποκλείει ή προωθεί κάποιον. Όλοι μας, βάζουμε link σε ό,τι βρίσκουμε που θεωρούμε ότι αξίζει να αναφερθεί και σιγά σιγά ίσως έρθει ή επισκεψημότητα. Αλλά δεν είναι τόσο θέμα “διαφήμισης”, αλλά συνεχούς παρουσίας και προσπάθειας. Και στο κάτω-κάτω, αν γράφεις για unix στα ελληνικά είναι πολύ πιθανό να μην αποκτήσεις ποτέ την επισκεψιμότητα που θα έχει κάποιος που γράφει (καλά) για αθλητικά.

Αυτό είναι το κακό (άλλα και το καλό) με το ίντερνετ. Κάποτε hype ήταν τα homepages, τώρα είναι τα blogs, αύριο θα είναι τα streams… Το Hype μαζεύει κάθε καρυδιάς καρύδι. Ο κάθε άσχετος που απέκτησε σύνδεση στο internet και σήκωσε ένα blog έχει την απαίτηση να γίνει ξαφνικά ο άρχοντας του ίντερνετ. Προσωπικά αυτή η αντίδραση που έχουν όλοι αυτοί προσβάλλει εμένα και αυτό που αγαπάω (την πληροφορική) και έχω σπουδάσει.

Ήταν ο λόγος που κάποτε έπεσε και το χρηματιστήριο. Ξαφνικά, γέμισε άσχετους (οι οποίοι μέσα σε 2 μέρες ονειρεύονταν να γίνουν πλούσιοι). Και οι άσχετοι φέρνουν μαζί τους και τους απατεώνες, τους εκμεταλλευτές και ένα σωρό άλλους επίσης παρείσακτους.

Έλεος!