Τον τελευταίο καιρό ανασύρεται όλο και πιο συχνά το θέμα της παιδοφιλίας, παιδικής πορνογραφίας και παιδικής κακοποίησης και πάντα το συμφραζόμενο είναι το Internet[*]. Είμαι και εγώ εξίσου ευαισθητοποιημένος για τα θέματα αυτά όπως όλοι μας -ποιός δεν είναι;
Ακριβώς για αυτό με τρομάζουν οι συζητήσεις αυτές. Διότι χρησιμοποιούν ένα θέμα στο οποίο κανένας μας δεν μπορεί να μείνει απαθής, που μας αγγίζει όλους. Με τρομάζουν, γιατί σιγά-σιγά χτίζουν το μόνο επιχείρημα στο οποίο θα μπορούσαν να βασιστούν κάποιοι για “να μας σώσουν”. Χτίζουν συστηματικά την εικόνα του σκοτεινού και εγκληματικού διαδικτύου, το οποίο αύριο κάποιοι θα ζητήσουν να ελέγχουν “για το καλό μας”. Αν τα πράγματα δυσκολέψουν πολύ, θα κάνουν και κύριο θέμα των ειδήσεων μία υπόθεση που θα συνδυάζει όλα τα στοιχεία, ακόμη και αν είναι η μοναδική από ιδρύσεως ελληνικού κράτους.
Τα επιχειρήματα, γνωστά, αφού θα μας έχουν πείσει ότι οι παιδόφιλοι συχνάζουν στο internet: “Ακόμη και ένα παιδάκι να σώσουμε, αξίζει”. Βέβαια, αυτό είναι ένα καλό επιχείρημα για να απαγορευτεί η πώληση και χρήση κάθε βιντεοκάμερας, αλλά δεν το προτείνει κανείς. Επίσης, η αστυνομία θα μπορούσε να κάνει μία βόλτα ένα οποιοδήποτε βράδυ σε μέρη όπως π.χ. δίπλα στο Δημαρχείο Αθηναίων και να ελέγξει αν οι κοπελίτσες που κάνουν πιάτσα εκεί είναι ενήλικες (και φαντάζομαι και σε δεκάδες άλλα σημεία στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα).
Ξέρω ότι κινούμαι σε επικίνδυνο έδαφος με αυτό το θέμα. Και για να είμαι ειλικρινής, δεν είμαι εναντίον στο να υπάρχει κάποιου βαθμού έλεγχος στο internet (που αν δούλευε σωστά η δικαιοσύνη, οι νόμοι που έχουμε και τώρα αισθάνομαι ότι αρκούν). Αλλά με ανησυχεί το πλαίσιο στο οποίο θέλουν κάποιοι να γίνει αυτή η συζήτηση -στο πλαίσιο φόβου και τρόμου. Γιατί όταν προετοιμάζεις την συζήτηση να γίνει με αυτούς τους όρους, σημαίνει ότι θέλεις να περάσεις κάτι που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα μπορούσες.
Είμαι πολύ προβληματισμένος, μπορεί να έχω εντελώς άδικο -κάθε άποψη και σκέψη ευπρόσδεκτη. Ακόμη περισσότερο, αν υπάρχουν στοιχεία, συγκεκριμένα στοιχεία: αριθμός υποθέσεων, είδος υποθέσεων κ.λ.
–
[*] το άρθρο αυτό είναι από ΤΟ ΒΗΜΑ, 23/1/2008. Σήμερα, 24/1, διαβάζω… Και με τον νόμο θα υποκλέπτει η ΕΥΠ.
22 Comments
Χρειάζεται οι γονείς να στρώσουν κώλο και να μάθουν πέντε πράγματα και να έχουν κατά νου τα παιδιά τους. Ή μήπως όσο το χέρι του παιδεραστή άγγιζε μόνο τα αλβανάκια εδώ και τα παιδάκια στις Φιλιππίνες δεν τους απασχολούσε το θέμα και ξαφνικά τους έπιασε ο πόνος επειδή το θέμα πια χτυπά και τη δική τους πόρτα; Η φωτιά στο σπίτι τους γείτονα δεν μας απασχολεί. Χρειάζεται να πάρει φωτιά το δικό μας σπίτι για να ξυπνήσουμε και να νοιαστούμε… Πάντως αστυνομικός της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος που άκουγα τις προάλλες στο ΣΚΑΙ ήταν αρκετά ψύχραιμος και ρεαλιστής χωρίς να δαιμονοποιεί το διαδίκτυο, αλλά σύστηνε υπευθυνότητα στους γονείς.
Το Ιντερνετ είναι μόδα να δαιμονοποιείται ή να ηρωιοποιείται, κατα το δοκούν!
Παιδική βία/παιδεραστία. Μπορεί να γλιτώσει έστω κι ένα παιδάκι; Μπορεί;
Τότε ΕΓΩ χωρίς ελαφρα την καρδία λεω ναι στις παρακολουθήσεις…
Ξέρεις γιατί;
Γιατί αυτό το ένα παιδάκι μπορεί να είναι το δικό μου…ή το δικό σου…!!
Τι φοβόμαστε το θεσμικό πλαίσιο;
Το κράτος και το παρακράτος…αν θέλει και ενδιαφέρεται μπορεί ουτως η άλλως να μας παρακολουθήσει…
Κοίτα εγώ το μόνο που λέω είναι οτι αν κάτι πρέπει να γίνει για να γλιτώσει ένα παιδί απο την βία, σωματική, σεξουαλική, ψυχολογική, οποιαδήποτε βία…ας γίνει!
Το πάω και ένα βήμα πιο μακρυά, αν πρέπει να ελέγχουν με δορυφόρο κάθε λέξη που γράφω, αν πρέπει να φλιρτάρουν όλα μου τα ψηφιακά βήματα..ας γίνει!
Είναι ένα τίμημα το οποίο σηκώνει η αξιοπρέπεια μου.
Οτι είναι όλα θέμα παιδείας..ότι το ίντερνετ απλά είναι ένα πιο γρήγορο μέσο για την συναλλαγή δεν διαφωνώ.
Οταν το τσαμπα!!! Google Map, μου δείχνει φωτο της γειτονιάς μου στα 100μέτρα…δεν μας παρακολουθούν απο παντού;
Οταν απο το 9/11 και μετά ο δορυφόρος echelon σκανάρει οτιδήποτε διακινείται ψηφιακά.
Θελω τίποτα να μην καταγράφεται για την ζώη μου…αλλά μόνος μου και απο επιλογή συμμετέχω και βοηθάω στην ίδια μου την ιχνηλασία..ψέμα είναι;
ΟΚ! αν το δίλλημα ήταν
1 παιδί γλίτωσε απο βιασμό
‘Η να καταγράφουμε όλες τις ψηφιακές δραστηριότητες του Dealsend.
Θα διάλεγα να καταγράφουν τις ψηφιακές μου δραστηριότητες προκειμένου να γλιτώσει αυτό το 1 και μοναδικό παιδι!
Οι περισσότεροι φίλοι μου (σαραντάρηδες στην πλειοψηφία) δεν έχουν το χρόνο να τρέχουν κάθε στιγμή πίσω από τα παιδιά τους. Θεωρώ ως δεδομένο ότι όταν τα στέλνουν φροντιστήριο ή σχολείο αυτά μπορεί να την κοπανήσουν και να καταφύγουν σε κάποιο netcafe (παλιότερα τη βγάζαμε σε μπιλιαρδάδικα ή μπουγατσατζίδικα). Ο παιδόφιλος ή ο ανώμαλος τέλος πάντων μπορεί να τα προσεγγίσει και στο δρόμο, στο καφέ ή αλλού περιπτώσεις για τις οποίες και νόμοι και συμβουλές υπάρχουν. Αλλά αυτό το μυστηριώδες το Internet για το οποίο δεν έχουμε το χρόνο να μάθουμε και να συμβουλέψουμε (μάλλον τα παιδιά μας μάς συμβουλεύουν), δεν είναι λογικό να απαιτούμε την κρατική παρέμβαση με ελεγκτικούς μηχανισμούς;
Τώρα θα μου πεις τι μορφή θα έχουν αυτοί και αν θα περιορίζουν τις ελευθερίες κάποιων άλλων χρηστών. Ειλικρινά, αυτό δεν με ενδιαφέρει. Ας ασχοληθούν με το ‘πώς’ όσοι ασχολούνται με τα ψηφιακά δικαιώματα. (Θα μπορούσα να είμαι ένας από αυτούς, αλλά οι προτεραιότητές μου είναι διαφορετικές για άλλους, κυριώς προσωπικούς λόγους).
Ο καθένας μας, μπροστά στην εικόνα ενός κακοποιημένου παιδιού, του θύματος ενός βιασμού (ανεξάρτητα αν είναι ενήλικο ή ανήλικο) κ.λ. είναι πρόθυμος να πει ότι θα έκανε οποιαδήποτε υποχώρηση αρκεί να το απέτρεπε.
Η αλήθεια όμως είναι ότι τις υποχωρήσεις αυτές δεν τις κάνουμε μόνο για τους ευτούς μας αλλά και για τα παιδιά που θέλουμε να προστατέψουμε.
Σκεφτείτε όταν ήσασταν εσείς παιδιά οι γονείς σας να είχαν αποφασίσει ότι οποιοδήποτε βιβλίο κυκλοφορεί, οποιοδήποτε θεατρικό έργο γράφονταν, οποιαδήποτε επικοινωνία με το εξωτερικό ή ακόμη και οποιοδήποτε γράμμα θα έπρεπε να ελέγχεται ώστε να προστατευθείτε από τα κακά της εποχής… Ή ακόμη να παραβιάζεται το οικιακό άσυλο για να μπορεί να μπαίνει ο αστυνόμος και να ελέγχει αν ασκείται οικογενειακή βία.
Θα θέλατε να έχουν κάνει οι γονείς σας αυτή την επιλογή;
Δύσκολα ερωτήματα που δεν πρέπει να απαντήσουμε σε κατάσταση φόβου, τρόμου και πανικού.
Με το να ρεγκιουλάρουμε το μέσον, δεν σώζουμε κανένα παιδί. Η κακοποίηση έχει τελεστεί, και το μόνον που δυσχεραίνουμε (χωρίς να το αποτρέπουμε) είναι η διακίνηση των προϊόντων του εγκλήματος (content).
Ρεαλιστικά, όσο υπάρχει ζήτηση για τέτοιο content θα υπάρχει και παραγωγή. Και ακόμη και να βάλουμε περισσότερα εμπόδια στην διακίνησή του η εμπειρία λέει ότι θα αναζητηθούν και θα βρεθούν εναλλακτικοί τρόποι διακίνησης, έναντι υψηλότερης αμοιβής.
Στο φινάλε η κραυγαλέα αδυναμία του κράτους να περιορίσει την διακίνηση ναρκωτικών (που μάλιστα είναι φυσική διακίνηση) δεν θα πρέπει να μας κάνει αισιόδοξους ότι τα μέτρα θα φέρουν περισσότερα οφέλη από ότι ζημιά.
Δεν έχω λύση. Ο καθένας ας προσέξει τα παιδιά του. Η ευθύνη είναι τεράστια – και είναι κυρίως ατομική.
Να’ σαι καλά!
Ο κόσμος δεν γνωρίζει τι ακριβώς είναι ντερνετ ακόμα και όταν χρησιμοποιεί υπηρεσίες αυτού, γιατί η αντίληψη που κυριαρχεί είναι η εξής. Κάνω αυτό για να πάρω email, κάνω αυτό για να βρω μουσική, κάνω αυτό για να βάλω ringtone. Σχεδόν κανείς δεν ασχολείται για να μάθει τι άλλο μπορεί να γίνει ή αν γίνεται διαφορετικά ή αν υπάρχει επιπλέον πηγή κλπ.
Όταν καταλάβουμε ότι το να δεις το email κάποιου που ξέχασε να κάνει log off είναι το ίδιο πράγμα με το άνοιγμα του συρταριού του γραφείου του τάδε συναδέλφου για έλεγχο της αλληλογραφίας του, ίσως καταλάβουμε ότι δεν μπαίνουμε σε όποιο παράθυρο και πόρτα βρούμε ανοιχτή όπως θα κάναμε αν πέφταμε πάνω σε bug / poor config / whatever που δίνει root access. Ίσως τότε καταφέρουμε να συνδυάσουμε τον υλικό κόσμο με τις πρακτικές εφαρμογές και αντιλήψεις (μάτια να σε βλέπουν – κοινωνική κατακραυγή κλπ) με τον άυλο κόσμο του internet και την απόλυτη αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει.
Η ανησυχία σου είναι βάσιμη και αποτελεί σημείο των καιρών. Δυστυχώς συμβαίνει ήδη και εκτός internet [9/11 κλπ]
Το ΠΔ47/2005 της έδινε αυτό το δικαίωμα έτσι κι αλλιώς.
@Γιώργος Αθανασούλιας: Αν κατάλαβα καλά, δεν φοβάσαι όταν το παιδί σου βγαίνει έξω, αλλά φοβάσαι όταν μπαίνει στο internet; Παράδοξο, διότι η πράξη της κακοποίησης μπορεί να πραγματοποιηθεί “εκεί έξω”, αλλά είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί “μέσω internet”. Επιπλέον λες ότι το internet δεν το γνωρίζεις, και γι’ αυτό θα ήθελες τη βοήθεια του κράτους. Το ίδιο λένε και πολλοί ακόμα και μου κάνει εντύπωση. Εδώ, οι περισσότεροι Έλληνες δεν εμπιστεύονται το κράτος τους να κάνει τα βασικά, ας πούμε χρηστή διαχείριση του κοινωνικού πλούτου, και θα το εμπιστευτούν για να κάνει την babysitter στα παιδιά τους; Και δηλαδή, αν εφαρμοστεί ένα άλλο νομοθετικό πλαίσιο, εσύ πλέον θα κοιμάσαι ήσυχος και δεν θα έχεις πια το νου σου στο τι κάνουν τα παιδιά σου;
Συγκεντρωθείτε, που να πάρει η ευχή, και μην υποκύπτετε στο FUD, γιατί αυτή η κοινωνία δεν αντέχει άλλο παραλογισμό! Και πάρτε το απόφαση ότι ο μόνος τρόπος να προστατεύσεις τα παιδιά σου είναι να τα διδάξεις σωστά και να είσαι εκεί γι’ αυτά όταν σε χρειάζονται. Τίποτε άλλο δεν είναι αποτελεσματικό.
ΥΓ. Τους προβληματισμούς των διωκτικών αρχών σχετικά με την ανεπάρκεια της νομοθεσίας να τους συζητήσουμε ευχαρίστως. Αλλά αν αρχίσουμε να κάνουμε εκπτώσεις σε θέματα ατομικών δικαιωμάτων και προστασίας προσωπικών δεδομένων, δεν μας βλέπω καλά!
Καταρχήν η προστακτική του “συγκεντρωθείτε” εμένα δεν μου άρεσε, εκτός οτι προφανώς δεν κατάλαβες τίποτα απο όσα γράφω…τι σε κάνει να πιστεύεις οτι δεν είμαι (είμαστε) συγκεντρωμένοι.
Δευτερο..ωραία αυτά που λες( σχεδόν Out of topic) εσυ τι προτείνεις; Γιατί τελικά δεν προτείνεις τίποτα. όπως κανείς δεν αντιπροτείνει κάτι.
Μάλιστα απο ότι βλέπω τα τελευταία comments είναι μαθήματα χρήσης του Ιντερνετ, τα οποία καταλήγουν, ας προσέχει κανείς την πάρτη του.
Μάλιστα…δηλαδή..με την ίδια λογική, ας σταματήσουν για παράδειγμα τα αλκοτέστ, κι ας προσέχει καθένας μόνος του μην τον τράκαρει κανένας μεθυσμένος έτσι;
Εγώ είπα κάτι πολύ απλό,και το ξαναλέω.
Σε μια ζυγαρία εχω ΕΝΑ παιδί που πρόκειται να υποστεί βία και στην αλλη μεριά έχω το δικαίωμα μιας κρατικής υπηρεσίας να ελέγχει την ψηφιακή μου δραστηριότητα.
Προσωπικά επιλέγω να ελέγχει την δραστηριότητα μου, προκειμένου το παιδί αυτό να μην υποστεί βία.
…και πάω και ένα βήμα πιο πέρα, οτι ουτως ή αλλιως την ελέγχει την ψηφιακή μου δραστηριότητα…
…και ισχυει για ολα: ιντερνετ, ναρκωτικα, οικονομικα, ασθενειες, και λοιπους κινδυνους που διατρεχει ενας ανθρωπος σημερα, κινδυνους που θα ειχε αποφυγει/ελαττωσει ΑΝ ενημερωνοταν σε τρυφερη ηλικια.
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ.
ΚωνσταντάτουΚυριακού στην εκπομπή “Με Αγάπη” μας ενημέρωσε(;) για τον “εθισμό στο Internet”.@dealsend:
“Προσωπικά επιλέγω να ελέγχει την δραστηριότητα μου, προκειμένου το παιδί αυτό να μην υποστεί βία.
…και πάω και ένα βήμα πιο πέρα, οτι ουτως ή αλλιως την ελέγχει την ψηφιακή μου δραστηριότητα…”
(Έχω κι εγώ παιδί). Εύκολα παραχωρείς τις ελευθερίες σου στο όνομα μιας αναποτελεσματικής πρακτικής. Αυτό που στην πραγματικότητα θέλεις είναι το παιδί σου να μην υποστεί βία (ανεξάρτητα από το εάν μιλάμε για τον υλικό ή τον κυβερνοχώρο).
Το να τιμωρηθεί αυτός που άσκησε τη βία, λίγο θα βοηθήσει το παιδί σου αφότου την υποστεί.
Θα συμφωνήσω με τη Ροδιά.
“…και πάω και ένα βήμα πιο πέρα, οτι ουτως ή αλλιως την ελέγχει την ψηφιακή μου δραστηριότητα…”
Το οποίο εάν σκεφτεί κανείς τι σημαίνει σε χρήμα και ενέργεια, καταλήγει πως δεν συμβαίνει (όχι φυσικά πως δεν θέλει το κράτος να συμβαίνει).
3 Trackbacks
Προσοχή στις καλές προθέσεις (vrypan|net)…
Παιδιά και ίντερνετ. Μια συζήτηση σε πλαίσιο φόβου-τρόμου….
[...] Αυτές οι σκέψεις διατυπώνονται με αφορμή το ποστ του vrypan σχετικά με το ζήτημα άρσης του απορρήτου και το [...]
[...] ένας γονιός σε σχόλια στο κείμενο του vrypan με τίτλο “Προσοχή στις καλές προθέσεις”. Σημειώνεται χαρακτηριστικά στην αρχική σελίδα που [...]