Έλαβα προημερών ένα email το οποίο με παρέπεμπε σε μία σελίδα, όπου διοργανώνεται μία έρευνα για τα blogs. Η αποστελέας, Σταυρούλα Παπαδημητρίου, ζητάει πολύ ευγενικά από τους παραλήπτες του email (που φαντάζομαι ότι είναι bloggers) να κάνουν μία σχετική αναφορά στο blog τους: “Μία και μόνο αναφορά στο ιστολόγιο του καθενός (υπόθεση 2 λεπτών) είναι υπέρ-αρκετή ώστε να φτάσει σε όσο το δυνατόν περισσότερους η πληροφορία ότι επιθυμώ τη βοήθειά τους”
Έχω κάποιες σοβαρές ενστάσεις.
Καταρχήν, αυτό που ονομάζει “υπόθεση 2 λεπτών”, είναι για τους περισσότερους bloggers κάτι λίγο πιο σημαντικό. Διαβάζω δεκάδες πράγματα καθημερινά και συνέχεια μπαίνω στην διαδικασία να σκεφτώ τί θα βάλω στο blog μου και τί όχι -αν καταλήξω να έχω 50 posts την μέρα, θα έχει μικρή σημασία για εμένα και ακόμη μικρότερη για όσους το παρακολουθούν. Με την ίδια λογική θα έπρεπε να βάζω κάθε μέρα 10-20 video από το youtube που μιλάνε για κάποιο “καλό” σκοπό, 10-20 links προς blogs που καταγγέλουν αδικίες και καμία 50αρία τεχνολογικά νέα. Δεν γράφω για τα πάντα -επιλέγω θέματα που θεωρώ πιο σημαντικά από τα άλλα, που γνωρίζω κάπως καλύτερα κ.λ.
Επίσης, εκτός από 2 λεπτά, ζητάει και ένα link. Τώρα, είμαι από αυτούς που φροντίζουν να βάζουν links προς άλλα sites ή posts που θεωρώ αξιόλογα. Είναι (πέρα από την χρηστική αξία) ένας τρόπος να συμβάλω και εγώ στο να γίνεται πιο λειτουργικό το internet: σελίδες στις οποίες οδηγούν πολλά links έχουν μεγαλύτερη σημασία από άλλες. Δεν το σκέφτομαι ιδιαίτερα, αλλά όταν κάποιος μου λέει “έλα, ρε, βάλε ένα link”, παίρνω αυτόματα αμυντική στάση.
Τα δύο παραπάνω καταλάβαίνω ότι μπορεί να είναι ιδιοτροπίες μου. Αλλά το επόμενο νομίζω ότι είναι σημαντικό: θα προωθήσω παρόμοιες ενέργειες μόνο αν υπάρχει η δέσμευση ότι τόσο τα αποτελέσματα, όσο και το πλήρες dataset των στοιχείων που θα συγκεντρωθούν θα δοθεί στην δημοσιότητα. Το dataset θα απαιτούσα μάλιστα να είναι σε public domain.
Με αυτό τον τρόπο, όλες αυτές οι έρευνες που γίνονται κατά καιρούς (κυρίως για ακαδημαϊκούς σκοπούς) θα μπορούσαν να σχηματίσουν μία χρήσιμη βάση δεδομένων για οποιονδήποτε ενδιαφέρεται να μελετήσει στο μέλλον το ίδιο θέμα (βλ. bloggers) και δεν θα χαθεί σε κάποια βιβλιοθήκη, κάπου.
Αν γίνει αυτό, καταλαβαίνω γιατί να βάλω και link και post και banner και όλα. Αλλιώς όχι.
15 Comments
Η ολοκλήρωση της εργασίας μου (δλδ και της έρευνας) καθυστέρησε για ορισμένους εξωγενείς με εμένα λόγους αλλά και ορισμένους προσωπικούς. Παρόλαυτά, πριν τις γιορτές θα είναι έτοιμη.
Επίσης -όπως έχω δεσμευτεί- τα αποτελέσματα θα δημοσιευθούν** online αλλά αυτό θα είναι δυνατόν να συμβεί αφού η έρευνα κατατεθεί , υποστηριχθεί και περαστεί με επιτυχία (ie. οι θεσμικά κατοχυρωμένοι κριτές κρίνουν ότι πληρεί τις προϋποθέσεις της επιστημονικής έρευνας) δλδ στις αρχές του νέου χρόνου.
Λυπάμαι για την αναμονή και λυπάμαι για οποιοδήποτε κόστος μπορεί να έχει η ασυνέπεια αυτή στην τρέχουσα έρευνα.
** η δημοσίευση των αποτελεσμάτων στην κοινότητα είναι για μένα επιβεβλημένη. Ωστόσο αν εσύ Παναγιώτη λέγοντας data-set εννοείς τα raw data, τότε το πράγμα νομίζω δεν είναι τόσο απλό
Κατα καιρούς γίνονται πολλές έρευνες για διάφορα θέματα. Άλλες σε ακαδημαϊκό πλαίσιο, άλλες σε εμπορικό. Προφανώς δεν έχω αντίρηση -πώς θα μπορούσα;
Αυτό που λέω είναι ότι αν κάποιος θέλει την βοήθειά μου, βλ. να κάνω γνωστή την έρευνα στους 5-10 ανθρώπους που διαβάζουν το blog μου και να τους παροτρύνω να συμμετέχουν, θα ήθελα να αισθάνομαι ότι κερδίζει γενικότερα το “σύνολο” (όπως αυτό μπορεί να ορισθεί).
Θεωρώ λοιπόν ότι ναι, το να δώσει κάποιος τα raw data, είναι σε αυτή την κατεύθυνση, αφού κάνει την δουλειά του επόμενου ερευνητή πιο εύκολη -ανεξάρτητα με το αν είναι δημοσιογράφος, κοινωνιολόγος, φοιτητής ή επαγγελματίας ή κάποιος που θέλει να ξεκινήσει ένα νέο προϊόν και θα ήθελε να ξέρει τις τάσεις στην αγορά ή ακόμη και απλός χομπίστας.
Φαντάζομαι ότι και εσύ θα ήθελες να υπάρχουν τα στοιχεία των προηγούμενων ερευνών διαθέσιμα, ώστε να μπορείς να συγκρίνεις ή να βγάλεις επιπλέον συμπεράσματα, έτσι δεν είναι;
Το ίδιο θα ζητούσα αν ήταν μία έρευνα από μία ιδιωτική εταιρεία: για να βοηθήσω (όχι για να συμμετέχω), θα ήθελα να ξέρω ότι όπως “εγώ κάνω το καλό” και βοηθάω, έτσι και ο άλλος “κάνει το καλό” και δίνει τα στοιχεία (δεν έχω πρόβλημα αν θέλει να περάσουν π.χ. 2-3 μήνες) στον δημόσιο χώρο ώστε να υπάρχουν για τον επόμενο.
Δεν τα ζητούν συχνά γιατί εμπιστεύονται τους ερευνητές αλλά αν υποπτευθούν ότι κάτι πήγε στραβά τότε έχουν το δικαίωμα να τα ελέγξουν και να τα δημοσιοποιήσουν.
Συμφωνώ με τον Παναγιώτη και μάλιστα έχω πει και στο παρελθόν ότι πολύ θα ήθελα να έχω (έστω μετά από μικρό χρονικό διάστημα) πρόσβαση στα datasets των μετρήσεων. Δεν μου αρέσει η λογική των black boxes.
Όντως υπάρχει το γνωστό πρόβλημα των free riders αλλά εδώ πλέον θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο τα CC licenses (attribution / share-alike κανείς;) και να περιοριστούν οι πιθανότητες.
Αν βαζεις λινκ απο δω απο κει πεφτει η πληροφοριακη αξια οτυ καθε λινκ. Ο αναγνωστης περιμενει να φιλτραρεις λιγο προς τα που βαζεις, αλλιως θεωρει καθε πληροφορια που δινεις αχρηστη…
http://www.adeligia.net/pdf/ETP01.pdf
Το βρισκω πολυ ενδιαφερον και τιμητικο να ασχολειται το παν/μιο με μενα (με ολους μας δλδ) και περιεργη για τα αποτελεσματα!
..για τουτο, θα συμμετασχω και θα προβαλλω, το συντομοτερο..
Η πλήρης δημοσίευση της μεθοδολογίας, των αποτελεσμάτων, των αναλύσεων και φυσικά των raw data πρέπει να γίνει κοινή πρακτική για όλες τις έρευνες και ανεξάρτητα του φορέα που τις υλοποιεί. Εκτός από τις καθαρά ιδιωτικού χαρακτήρα έρευνες, που οι περισσότερες ούτως η άλλως δεν δημοσιεύονται, όλες οι άλλες πρέπει να ‘επιστρέφουν’ σε κάθε ενδιαφερόμενο τα παραπάνω.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση το βασικό λάθος της ερευνήτριας είναι ότι δεν αναφέρει τι μέριμνα έχει πάρει για αυτό. Ως ένα βαθμό μπορεί να είναι μέρος της μεθοδολογίας της. Ενδεχομένως αλλιώς απαντά κάποιος όταν δίνει το email του και αλλιώς όταν είναι εντελώς ανώνυμη η διαδικασία.
Καλό είναι πάντως που αναφέρονται αυτά τα θέματα. Η διαφάνεια στις προδιαγραφές δημοσίευσης των ερευνών έχει μεγάλη παιδαγωγική αλλά και πολιτική σημασία.
Βασικά την σταμάτησα στα 2 λεπτά – αρκετές επιλογές – και με κούρασε!
Όσοι κάνετε τέτοια τεστ – κάντε τα πιο lite – γιατι όταν λες 4-5 λεπτά πρέπει να ειναι !
Πχ στην ερώτηση 4 ή 5 που έχει ένα κατεβατό απο εφημερίδες θέλω τεχνικά 2 λεπτά να κλικάρω και να διαλέξω!
Τελικα, το προβλημα με τους μπλογκερ (φτου, εβρισα παλι) ειναι οτι παιρνουν πολυ στα σοβαρα τον εαυτο τους…
3 Trackbacks
Έρευνα για blogs – τί θέλω για αντάλλαγμα (vrypan)…
Ο Παναγιώτης τα λέει πολύ καλά (αλλά εγώ δυσκολεύομαι να πω όχι, γμτ =)…
[...] τα σχόλια στο χθεσινό post και στο buzz, νομίζω ότι πρέπει να διευκρινίσω μερικά [...]
[...] Η έρευνα της Σταυρούλας και η άποψη του Παναγιώτη. [...]