vrypan|net|weblog

“Υπάρχουν άνθρωποι ή οργανισμοί που θα μπορούσαν να βοηθήσουν προς αυτή την κατεύθυνση;”

Ο http://elawyer.blogspot.com/ είναι ο 1ος που μου έρχεται στο μυαλό.

“Θα ήσασταν διατεθημένοι να χρηματοδοτήσετε μία τέτοια κίνηση;”

Προσωπικά ναι και πιθανολογώ πολλοί άλλοι το ίδιο.

Τέτοια θέματα μας αφορούν όλους και είναι πολύ δύσκολο κάποιος να συμμετάσχει / βοηθήσει σε αυτά αν βρίσκεται έξω από το δικαστικό κύκλωμα. Ένα “Ελληνικό EFF” θα μου πρόσφερε τη δυνατότητα να βοηθήσω ουσιαστικά, με τον μόνο τρόπο που μπορώ: να δίνω λεφτά.

να το δούμε ρε παιδιά

Η επιλογή της δικαστικής οδού δεν είναι η μόνη λύση για υποθέσεις που αφορούν το διαδίκτυο. Ωστόσο παρέχει εγγυήσεις που δεν απαντώνται σε μεθόδους εξώδικης επίλυσης διαφορών.

Στο εξωτερικό μπορεί κανείς να καταφύγει και σε άλλες μορφές επίλυσης διαφορών ( alternative dispute resolution)ωστόσο στην Ελλάδα η διαιτησία και οι παρεμφερείς μέθοδοι δεν έχουν μεγάλη ζήτηση.

Όσον αφορά έναν οργανισμό ανάλογο με το EFF ακούγεται καλό σαν ιδέα.Πρώτες σκέψεις που έρχονται στο μυαλό μου: Είναι εφικτό στην ελληνική πραγματικότητα ? Τι νομική υπόσταση θα είχε? Κάποια από τα digital rights ήδη προασπίζονται από αρχές ή ενώσεις προσώπων. Σε ποια δικαιώματα συγκεκριμένα θα εστίαζε μια τέτοια προσπάθεια?

Επιτέλους, το σκέφτηκε και κάποιος άλλος ότι υπάρχει αυτή η ανάγκη :-)
Εγκρίνω κι επαυξάνω, και προτίθεμαι να βοηθήσω σε ότι χρειαστεί. Δύο caveats μόνο: η προσπάθεια του digitalrights.gr να κινηθεί προς την ίδια πάνω κάτω κατεύθυνση δεν βρήκε ανταπόκριση α) γιατί ο εθελοντισμός δεν ευδοκιμεί στην Ελλάδα, β) λόγω της εγγενούς δυσκολίας του αντικειμένου κι επειδή γ) εξ’ αρχής δεν υπήρξε πρόθεση να εξερευνηθούν μοντέλα χρηματικής υποστήριξης, ενώ η πικρή αλήθεια είναι ότι τέτοιες δράσεις εξ’ ορισμού είναι δαπανηρές (έξοδα δικαστικών παραστάσεων κλπ.).
Επίσης, υπάρχει πλέον το ευρωπαϊκό EFF εδώ και κάποιους μήνες, κι ίσως δεν θα ήταν σκόπιμο να κάνουμε duplication of effort.
[Το όλο σχόλιο επι τροχάδην, γιατί τρέχω από ταινία σε ταινία στο Φεστιβάλ' μόλις λήξει θα επιστρέψω με συγκεκριμένες ιδέες πάνω σ' αυτή την αξιόλογη πρόταση].

Αναμφίβολα η εμπειρία και η τεχνογνωσία του EFF θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμη. Όμως από όσο γνωρίζω το EFF κινείται πάρα πολύ προσεκτικά σε σχέση με τη δημιουργία καινούργιων παραρτημάτων. Το Ευρωπαϊκό τμήμα δημιουργήθηκε μόνο όταν καλύφθηκαν τα έξοδα από το Open Society Institute (Soros) και τον Shuttleworth (Thawte, Ubuntu και έχω τόσα λεφτά που πετάω στο διάστημα για πλάκα…).

Επίσης αναρωτιέμαι αν αυτό που κερδίζει κανείς σε εμπειρία το χάνει σε ανεξαρτησία κινήσεων. Δεν παύει να είναι ένα ίδρυμα του οποίο το ΔΣ θα είναι χιλιάδες μίλια μακριά…
Ίσως προτιμήσουν να ασχοληθούν, μέσω του γραφείου στις Βρυξέλες, με κάποια high profile cases στην Ελλάδα αλλά με τα “καθημερινά” προβλήματα τι θα γίνει; Just thinking aloud βέβαια…

Πάντως θα ήθελα πραγματικά να ακούσω περισσότερα από τον oneiros για την εμπειρία με το digitalrights.gr. Ιδιαίτερα για τους λόγους που διάλεξαν να μην “κυνηγήσουν” funding.

Παναγιώτη συμφωνώ με τον προβληματισμό σου, αλλά έχω και κάποιες ενστάσεις. Είναι βέβαιο ότι διανύουμε μια εποχή μετάβασης (η οποία φέρει τον κίνδυνο μιας κυριαρχίας των «ειδικών»). Η δικαιοσύνη είναι μια αξία που πρέπει να απασχολεί διαρκώς την κοινωνία. Τα δικαιώματα των μεταναστών, των γυναικών, των ανέργων, των χρηστών της εθνικής οδού, των δημόσιων χώρων, κατά τη γνώμη μου αποδυναμώνονται όταν απομωνόνονται, όταν αποσπώνται απ’ τη γενική εικόνα. Φυσικά δε λέω ότι πρέπει να παραιτηθούμε απ’ τη διεκδίκηση μεμονωμένων αιτημάτων, ίσα ίσα. Ωστόσο, την ίδια στιγμή πρέπει κατά τη γνώμη μου να εκκινήσουμε και συζητήσεις σχετικά με τα γενικότερα αιτήματα, και στοιχήματα του Διαδικτύου, των μπλογκ και των κοινωνικών Μέσων. Αν δε σ’ αρέσει η λέξη «υποχρεώσεις» θα χρησιμοποιήσω τη λέξη «υπεράσπιση αξιών». Πιο απλά τώρα, θέλω να πω ότι η υπεράσπιση μιας αξίας -όπως εκείνη της δικαιοσύνης που είναι θεμελιώδους σημασίας- οφείλει να συμβαδίζει και με άλλες αξίες. Για να πείσει το κίνημα των δικαιωμάτων ότι δεν είναι ένα ρηχό κίνημα αντίδρασης, οφείλει κατά τη γνώμη μου, να στοχαστεί όπως λες κι εσύ, πάνω στην φύση του καθώς και στο τί είναι δέον και τί όχι. Διαφορετικά θα είμαστε αναγκασμένοι να υπερασπιζόμαστε στα δικαστήρια διάφορες χυδαίες, απαράδεκτες κι απάνθρωπες συμεριφορές στο όνομα της διαδικτυακής ελευθερίας και των ηλεκτρονικών δικαιωμάτων.

Βλέπω πολύ θετικά την ιδέα να υπάρξει ένα Ελληνικό αντίστοιχο του EFF. Δε χρειάζεται να είναι παράρτημα του αμερικανικού αλλά να παίζει το ρόλο του, που εδώ στην Ελλάδα λείπει. Δε χρειάζεται επίσης να έχει τα χαρακτηριστικά του, δηλαδή να αναλώνεται μόνο σε δικαστικές διαμάχες ή lobbying, αλλά να είναι πιο grassroots.

Για μένα το πιο σημαντικό σε έναν τέτοιο οργανισμό είναι η ενημέρωση. Επειδή το Ελληνικό διαδίκτυο είναι ακόμη νεογνό, οι Έλληνες χρήστες δεν γνωρίζουν ούτε τα βασικά. Έτσι είναι πολύ δύσκολο να τους εξηγήσεις τι είναι π.χ. net neutrality ή αντίστοιχα σοβαρά θέματα, γιατί θα νομίζουν ότι μιλάς κινέζικα.

Και στη συνέχεια θα έπεται η δράση και όπου φτάσει.

Να σημειώσω ότι πριν φτιαχτεί ένας οργανισμός όπως το EFF, που έχει τεράστια οικονομική υποστήριξη από τους χρήστες, είχαν προηγηθεί συλλογικότητες και οργανώσεις των χρηστών, που διαμόρφωσαν το πεδίο. Εδώ πέρα άμα πάμε να κάνουμε κάτι σαν το EFF με αμιγώς δικαστικό έργο θα φάμε (οικονομικά) τα μούτρα μας.

Ο,τι φτιαχτεί είμαι μέσα ψυχή τε και σώματι. Πλέον πρέπει να αρχίζουμε να παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας, γιατι τα πράγματα αλλάζουν ταχύτατα (βλ. μπλογκ μου για Γαλλία).