gmail: το ηλεκτρονικό μου πρωτόκολλο
Πολλές φορές μιλώντας με κάποιον από κοντά ή στο τηλέφωνο, όταν πάει να μου δώσει μία πληροφορία όπως π.χ. τον αριθμό του τηλεφώνου του, μία διεύθυνση, ένα url, του ζητάω να μου το στείλει με email. Δεν είναι ότι βαριέμαι να σημειώσω, ούτε ένας τρόπος να ξεφύγω από κάτι που θεωρώ αδιάφορο.
Το αντίθετο! Το GMail μου, έχει καταλήξει να είναι κάτι σαν το “ηλεκτρονικό μου πρωτόκολλο”. Δεν σβήνω τίποτα και αν κάτι έχει φτάσει εκεί, ξέρω ότι θα το βρώ ψάχνοντας όσος καιρός και να έχει περάσει μετά. Αστειευόμενος λέω μερικές φορές ότι “έχω κάνει outsource την μνήμη μου στο gmail” -αλλά δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα.
tips: χρησιμοποιήστε ένα κανονικό όνομα στο From address, φροντίστε να έχετε ένα Subject που να βοηθάει και να μην είναι κενό και φροντίστε το signature σας να έχει αρκετές πληροφορίες για εσάς (όνομα, website κ.λ.)
@papajohn: και εγώ το έχω σκεφτεί πολλές φορές. Τελικά μάλλον το google κάνει καλύτερο π.χ. backup από ότι εγώ, μάλλον έχουν καλύτερη υποδομή από τον hosting provider μου.
Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι θα μπορούσε αύριο π.χ. το GMail να κόψει το search -δικό του είναι ό,τι θέλει κάνει.
Γενικά η γνώση πρώτα γίνεται διαθέσιμη στη νοημοσύνη και μετά γίνεται μέρος της συμπεριφοράς. Σταδιακά δηλαδή εντυπώνεται στο πως μια νοημοσύνη λειτουργεί και έτσι την αλλάζει. Βασικό πλεονέκτημα είναι το ότι ξέρεις πώς να φτιάξεις καφέ το πρωί χωρίς να σκέπτεσαι.
Το επόμενο βήμα γενικά είναι η απόκτηση εξωτερικής κοινόχρηστης μνήμης. Μνήμη δηλαδή στην οποία η αναδυόμενη συλλογική οντότητα μπορεί να διαβάσει και να γράψει από πολλές μεριές ταυτόχρονα. Τέτοιες είναι η wikipedia και το internet συνολικά βέβαια, αλλά μόνο στο μέρος του που είναι έστω και χαλαρά δομημένο.
Το βασικό πρόβλημα με τις εξωτερικές μνήμες είναι ότι δεν έχουμε διεπαφές ανθρώπου υπολογιστή σε κατασκευαστικό επίπεδο, οπότε πρέπει να λειτουργούμε με οθόνες ηχεία κλπ.
Άντε βρε, και καλό cyborg !