Έχω αποφύγει να γράψω συναισθηματικά φορτισμένα άρθρα για τις φωτιές. Δεν τολμάω να μιλήσω δημόσια για τον πόνο των άλλων. Αλλά το post του Αλέκου, ΟΙ ΣΤΑΧΤΕΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ (ΚΡΕΣΤΑΙΝΑ), είναι ένα κείμενο που με εκφράζει.