Παρατηρούσα το Web Radio Podcasts του ΠΑΣΟΚ. Υπάρχει αρκετό υλικό με μορφή mp3 (δηλώσεις, ομιλίες κ.λ.). Υλικό που θα μπορούσα, αν ήθελα, να χρησιμοποιήσω π.χ στο podcast μου.
Και ξαφνικά μου ήρθε το ερώτημα: με ποιό license διανέμεται ο πολιτικός λόγος; Η προφανής (για εμένα) απάντηση είναι ότι ο πολιτικός λόγος είναι public domain: μπορεί ο καθένας να κάνει ό,τι θέλει: να χρησιμοποιήσει μέρος του, να τον βάλει στην εκπομπή του ή σε ένα CD ολόκληρο ή μέρος του, αν θέλει να “πουλάει” το “derivative work” (π.χ. τηλεοπτικά κανάλια που βάζουν διαφημίσεις) κ.λ.
Είναι έτσι; Και αν είναι έτσι, μήπως θα μπορούσαμε να βγάλουμε πολύτιμα συμπεράσματα και για άλλους χώρους πνευματικής δημιουργίας; Πολύ θα με ενδιέφερε να ακούσω απόψεις.
Ο τύπος (που απ’ ό,τι βλέπω εδώ δεν είναι κανένας τυχαίος) έχει φτιάξει μία ολόκληρη σειρά από βιντεάκια που έχουν (κατά την γνώμη μου) λαογραφικό χαρακτήρα :-) Υπέροχος!
Οι παραδοσιακοί γίγαντες των media, εταιρείες όπως το CBS είναι λογικό (ή καλύτερα, αναμενόμενο) να τηρούν από αμυντική ως εχθρική στάση απέναντι σε υπηρεσίες όπως το YouTube: για δεκαετίες η δουλειά τους ήταν να παράγουν και να διανέμουν content. Το content είναι το προϊόν τους. Αυτό πουλάνε και καταλαβαίνω γιατί “τρελαίνονται” όταν βλέπουν κάποιον να τους το “κλέβει” και να το μοιράζει δωρεάν!
Βέβαια, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Οι καιροί αλλάζουν, οι καταναλωτές αλλάζουν, οι σχέσιες τους με τα προϊόντα και τα brands αλλάζουν. Και, τελικά, θα αλλάξουν και τα media networks.
Ενδιαφέρον έχει το δελτίο τύπου του CBS που περιγράφει τα αποτελέσματα μετά από 1 μήνα συνεργασίας του με το YouTube. Ανάμεσα στα άλλα (που έχουν πολύ ενδιαφέρον για όσους ασχολούνται με τον χώρο των media), ξεχωρίζω:
Ratings for the network’s late night programs, in particular, have shown notable increases. CBS’s “Late Show with David Letterman” has added 200,000 (+5%) new viewers while “The Late Late Show with Craig Ferguson” is up 100,000 viewers (+7%) since the YouTube postings started. Although the success of these shows on YouTube is not the sole cause of the rise in television ratings, both companies believe that YouTube has brought a significant new audience of viewers to each broadcast.
ΟΚ. Ξέρετε ότι έχω MacBook Pro και ότι αν εξαιρέσουμε 1-2 προβλήματα, το μηχάνημα είναι μία απόλαυση.
Αλλά ο τύπος το έχει χάσει! Διαβάστε τί γράφει μεταξύ άλλων στην SF Gate:
a brand new lick-ready smooth-as-love Apple MacBook Pro Core 2 Duo Super Orgasm Deluxe Ultrahard Modern Computing Device Designed by God Herself Somewhere in the Deep Moist Vulva of Cupertino Yes Yes Don’t Stop Oh My God Yes.
This machine, this silky hunk of aluminum and wire and divine Chinese factory-made love, was recently delivered into my hands by a squad of naked cooing angels who all happened to look exactly like Jenna Jameson or perhaps Eva Green and who also gave me a free foot massage and four hits of premium Ecstasy and a complimentary 3-hour tongue bath, all at the same time.
Χε, χε! :-)
Νομίζω ότι μάλλον πρέπει να προσθέσω κατηγορία “geek porn” στα posts μου…
Λόγω τρεξίματος με διάφορα, δεν έχω προλάβει να το διαβάσω προσεκτικά για να έχω γνώμη. Ρίξτε όμως μία ματία στο post του Στέφανου για την ταλαιπωρία του να ανανεώσει το διαβατήριό του στο εξωτερικό.
Έχω την υποψία ότι είναι άλλη μία “κλασσική περίπτωση βλάβης” του ελληνικού κράτους…
Εδώ έχει μία ανακεφαλαίωση της ιστορίας (που είναι σε εξέλιξη).
Θέλω να γίνω ένας από αυτούς τους γέροντες που είναι 100 χρονών και κοιτάνε καλοσυνάτα τα πιτσιρίκια και τους έφηβους να ζούν με τον δικό τους τρόπο, να βάζουν τα δικά τους όρια, να έχουν τους δικούς τους κώδικες συμπεριφοράς και επικοινωνίας και χαμογελάνε.
Θέλω να λέω από μέσα μου πονηρά “για δες, τα ίδια κάναμε και εμείς, αλλά με άλλο τρόπο”.
Θέλω να μπορώ να διακρίνω τα όνειρά τους, άσχετα με το αν θα φοράνε σκισμένα τζιν, χρυσές φουτουριστικές φόρμες, χλαμύδες ή θα κυκλοφορούν γυμνοί.
Θεέ μου, μην με κάνεις από αυτούς τους στριμένους γέρους με απωθημένα που κουνάνε επικριτικά το κεφάλι τους λέγοντας φράσεις όπως “πού καταντήσαμε”, “πού πάμε” και “εμείς στην εποχή μας”…
Κυρίες και Κύριοι δημοσιογράφοι, παρακαλώ δώστε προσοχή: όταν αναφέρουμε κάτι στο άρθρο μας που προέρχεται από ξένη πηγή, φροντίζουμε να την αναφέρουμε με τον σωστό τρόπο
Που σημαίνει ότι όταν π.χ. αναφερόμαστε σε ένα Φ.Ε.Κ παραθέτουμε τον αριθμό του, όταν αναφερόμαστε σε ένα πρόσωπο το όνομά του και και όταν αναφερόμαστε σε μία on-line πηγή στο URL της.
Ειδικά, όταν κάνουμε copy-paste ολόκληρο το άρθρο και λέμε και ότι είμαστε “ψαγμένοι”.
Αφορμή, για τα παραπάνω, το άρθρο από ΤΑ ΝΕΑ που παραθέτει ΟΛΟΚΛΗΡΟ το άρθρο μου κάνοντας την εξής αναφορά σε εμένα και το blog μου. Κρατηθείτε:
Επειδή είμαι κι εγώ ψαγμένος, πληροφορήθηκα από τον «ποντκάστερ» Παναγιώτη Στεφάνου τού vrypan/net/radio το εξής. Ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ τον άφησε «άφωνο», όταν του έστειλε e-mail, γράφοντάς του ότι τον ακούει.
Έστειλα χθες το βράδυ e-mail στον δημοσιογράφο (χρησιμοποιώντας την φόρμα που υπάρχει κάτω από το άρθρο), ζητώντας να διορθώσει το όνομά μου και να προσθέσει link. Δεν έλαβα καμία απάντηση και όπως βλέπετε το άρθρο έχει παραμείνει έτσι.
Μην ακούσω για “περιορισμένο χώρο” κ.λ. σε ένα έντυπο, χώρος για να περιλάβουν ολόκληρο το άρθρο υπήρχε. Επίσης, το ίδιο άρθρο περιλαμβάνει άλλα links. Καλοπροαίρετα, θα θεωρήσω ότι το γεγονός οφείλεται σε άγνοια, οπότε παρακαλώ θεωρήστε και εσείς ότι το post αυτό έχει εκπαιδευτικό χαρακτήρα (και δεν θα το είχα γράψει αν λάμβανα κάποια απάντηση ή έβλεπα το άρθρο διορθωμένο)
