Μερικές τακτικές δεν μου αρέσουν. Αλλά δεν μου αρέσει και η λογοκρισία. Ούτε το πατρονάρισμα. Άλλαξα λοιπόν την πρώτη σελίδα του monitor, που έχει μεγάλη επισκεψημότητα ώστε πράγματα που μου μοιάζουν κακοήθειες (έτσι γράφεται;) να μην έχουν την προβολή της “πρώτης σελίδας”.

Στην πρώτη σελίδα μπορείτε να κάνετε μόνο αναζήτηση ή να πάτε σε κάποιο άλλο section που σας ενδιαφέρει. Δεν εμφανίζονται τα άρθρα, όπως παλιότερα.

Κατά τα άλλα δεν άλλαξε κάτι.

“Θέλω να βγω από το monitor”. Την παράκληση αυτή έχω δεχθεί 3-4 φορές ως τώρα (πάντα ευγενικά). Για κάποιο περίεργο τρόπο, οι “αιτούντες” είναι από αυτούς που διαβάζω σχετικά συχνά, που έχουν ένα δικό τους στυλ, που δίνουν το δικό τους στίγμα στην μπλογόσφαιρα.

Ο λόγος είναι όλες τις φορές (εκτός από την πιο πρόσφατη, που δεν ξέρω) “προσωπικός”, αλλά αν ερμηνεύω σωστά θα μπορούσε να διατυπωθεί “με ενοχλεί το επίπεδο κάποιων εκεί μέσα, τί σας χρωστάω να συγχνωτίζομαι μαζί τους;”. Κάτι που καταλαβαίνω απόλυτα -δεν συμμερίζομαι, αλλά καταλαβαίνω, έχω βρεθεί σε αντίστοιχες καταστάσεις και εγώ.

Φοβάμαι όμως ότι οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν το monitor σαν forum ή club. Κάτι με το οποίο δεν συμφωνώ καθόλου. Για να είμαι ειληκρινής, ακόμη δεν έχω καταλήξει πώς ακριβώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να εξελιχθεί το monitor. Ορίστε όμως μερικές χρήσεις:

1. Μηχανή αναζήτησης για τα blogs. Όταν χθές έγραφα το άρθρο για το del.icio.us + js θυμήθηκα ότι και άλλοι έχουν αναφερθεί σε αυτό (παρουσιάσεις, εντυπώσεις, hints). Μία απλή αναζήτηση μου έφερε όλα τα σχετικά άρθρα.
2. “Εκπαιδευτικό”. Κάθεσαι και εξηγείς σε κάποιον τί είναι τα blogs. Όχι το τεχνικό μέρος, αλλά πώς τα χρησιμοποιούν άλλοι για να γράφουν τα προσωπικά τους, άλλοι για να μοιράζονται ιδέες και ενδιαφέρουσες ειδήσεις, άλλοι για να γράφουν τεχνικά άρθρα, άλλοι για να παρουσιάζουν βιβλία, να κρίνουν ταινείες κ.λ… Ο πιο εύκολος τρόπος για να δώσεις μία ιδέα, μία “γεύση” είναι να πεις “πήγαινε στο monitor να δείς “.
3. Οι περισσότεροι έχουμε μία λίστα από blogs που παρακολουθούμε τακτικά, είτε με το να τα επισκεπτόμαστε είτε χρησιμοποιώντας κάποιο news aggregator. Αλλά το monitor προσφέρεται για να δει κανείς με “μια ματιά” και τι λένε όλα τα άλλα blogs, συχνά καοιο από αυτά που δεν είναι στις top προτιμήσεις μας έχει κάτι που θα μας ενδιέφερε να διαβάσουμε. Επίσης, πολλοί βρίσκουν νέα blogs μέσα από το monitor…

Ελπίζω (και έχω και εγώ κάποιες ιδέες που γυρνάνε στο μυαλό μου εδώ και καιρό), σιγά σιγά να προσθέσω νέες δυνατότητες που θα μας επιτρέψουν να επεξεργαζόμαστε αυτή την “βιβλιοθήκη ιδεών” με πιο έξυπνους και ουσιαστικούς τρόπους. Όπως και να έχει όμως, το όφελος είναι μεγαλύτερο όσο περισσότερα αξιόλογα blogs περιλαμβάνει -και δεν πιστεύω ότι κάποιος ζητάει να αφαιρέσω το blog του γιατί θεωρεί ότι είναι κακό.

Ελπίζω με τα παραπάνω να έδωσα μία διάσταση διαφορετική από αυτή του “forum/club” για το monitor, την διάσταση που θέλω πραγματικά να έχει. Και ελπίζω όσοι έχετε ζητήσει να αφαιρεθούν τα blogs σας, να το ξανασκεφτείτε. Και όσοι είσαστε ιδιοκτήτες blog που έχω ήδη βγάλει από το monitor να το ξανασκεφτείτε και εσείς!

Προφανώς βέβαια, η τελική απόφαση είναι δική σας.

–
Πριν πατήσω το “submit”, διάβασα ένα άρθρο στο kottke.org: These are the people in my (Web) neighborhood που κλείνει με μία φράση που νομίζω ότι έχει σχέση με τα παραπάνω:

As Greg said, the Web is still largely what we make of it, so why not make it a good Web?

Για όσους χρησιμοποιούν το del.icio.us (ψάξτε και για άρθρα άλλων επί του θέματος) το linkroll javascript μπορεί να φανεί χρήσιμο.

ΟΚ. Ας πούμε ότι εγώ είμαι “βαρεμένος”. Χρησιμοποιώ Linux στο γραφείο και στο σπίτι εδώ και χρόνια. (Τώρα τελευταία έχω και OS X στο σπίτι, ας πούμε σαν παιχνίδι). Παλιά ήταν πραγματικά άβολο για “desktop use”.

Τώρα πια όμως, υπάρχουν στο Linux μερικά προγράμματα που είναι πολύ καλά σε διάφορους τομείς που αγγίζουν τον “απλό” και “προχωρημένο” χρήστη. Για παράδειγμα:
- Gimp. Για επεξεργασία εικόνας. Κάτι σαν Photoshop, αν και οι έμπειροι designers μου λένε ότι δεν είναι τόσο καλό. Αλλά για εμένα είναι περισσότερο καλό από ό,τι χρειάζεται.
- inkscape. Για διανυσματικά γραφικά. Νομίζω το αντίστοιχο του Ilustrator (αλλά πολύ πιο απλό, δεν νομίζω ότι υπάρχει σύγκριση.)
- Audacity. Επεξεργασία ήχου.

Η απορία μου είναι αληθηνή: Οι χρήστες των Windows και του Mac (OS X) τί χρησιμοποιούν για να κάνουν τις αντίστοιχες εργασίες; Δεν μιλάω για τους επαγγελματίες που αγοράζουν τα αντίστοιχα εξειδικευμένα προγράμματα, μιλάω για τον “προχωρημένο” χρήστη που θέλει να επεξεργαστεί μία εικόνα για παράδειγμα. Το paint; Υπάρχει κάτι άλλο; Ή απλά χρησιμοποιούν τα εμπορικά προγράμματα “σπασμένα”;

–
Υ.Γ. OK, το garageband είναι πολύ καλό στο θέμα του ήχου αν είσαι στο OS X. Με την επεξεργασία εικόνας τί γίνεται;

Για όσους έχουν Windows και χρησιμοποιούν το blogger, ίσως το blogger for word να είναι χρήσιμο. (Ελπίζω μόνο να μην καταλήγουμε με posts που έχουν ένα κάρο άχρηστο κώδικα μέσα).

Και μία και το έφερε η συζήτηση, προσπαθήστε να αποφέυγετε τα copy-paste από το Word! Αποφύγετε το πολύπλοκο formating (χρώματα+ font sizes + font faces +++++). Μπορεί να μιάζουν ΟΚ όταν τα βλέπετε στα blogs σας, αλλά δημιουργείτε ένα εφιάλτη για οποιονδήποτε προσπαθεί να τα επεξεργαστεί (όπως το monitor). Προτιμάτε το notepad. Ελπίζω το παραπάνω plugin να βελτιώνει την κατάσταση για τους αμετανόητους.

Ορίστε ένα καλό παράδειγμα για το πώς τα πνευματικά δικαιώματα στην τέχνη και την επιστήμη (που καλά κάνουν και υπάρχουν για να προστατεύουν τους δημιουργούς) φτάνουν πολλές φορές να γίνονται εμπόδιο στην πρόοδο.

Θυμάστε το Google Print Library που θα επέτρεπε να ψάχνουμε και σε ένα τεράστιο όγκο βιβλίων που θα είχαν σκαναριστεί; Οι μόνες αντιρήσεις που είχαν ακουστεί (σωστά) ήταν ότι αν τα βιβλία αυτά ήταν π.χ. μόνο Αγγλικά, τότε θα υπήρχε μία έντονη εύνοια του Αγγλοσαξονικού κόσμου απέναντι σε όλους τους άλλους.

Οι εκδότες θεώρησαν ότι οι 2-3 γραμμές κειμένου που θα παρουσιάζονται στα αποτελέσματα είναι καταπάτηση πνευματικής ιδιοκτησίας. Η Google, πολύ σωστά κατά την γνώμη μου, είπε ότι αν είναι έτσι για όποια βιβλία υπάρχει πρόβλημα, δεν θα τα σκανάρουμε καν.

Ξεχάστε την σύγχρονη, on-line βιβλιοθήκη της Αλεξάνδριας, οι εκδότες και οι κάτοχοι των πνευματικών δικαιωμάτων θα αποφασίσουν ποια από τα σύγχρονα έργα θα υπάρχουν σε αυτή την βιβλιοθήκη…

–
Το παραπάνω κείμενο είναι σχεδόν μετάφραση του Google Sells Out Users to Publishers.

Το πρόβλημα δεν είναι τα πνευματικά δικαιώματα. Το πρόβλημα είναι μεχρί που τα αφήνουμε να φτάνουν από άποψη νομική. Πρέπει σε αυτό το θέμα, συγγραφείς, δημιουργοί, καλιτέχνες, αναγνώστες, καταναλωτές -όλοι- να συνεργαστούμε και να καταλήξουμε σε όρια που προστατεύουν τους δημιουργούς, αλλά δεν εμποδίζουν την πρόοδο και την διάδοση των ιδεών και του πολιτισμού.

Πίσω στην Αθήνα λοιπόν. Διακοπές τέλος! Η Μεσσηνία ωραία, η Αμοργός υπέροχη!

Το mailbox γεμάτο από mails, είχα να τσεκάρω τρείς εβδμάδες, οπότε όσοι στείλατε και περιμένετε κάποια απάντηση,… λίγη υπομονή. Το moleskin, γεμάτο σημειώσεις και σκέψεις, ελπίζω μέσα στο Σαββατοκύριακο να τα βάλω όλα σε τάξη.

Μπορεί να μην είχα σύνδεση με το Internet όλες αυτές τις μέρες, αλλά άκουσα (σχεδόν) όλα αυτά τα podcasts που είχα κατεβάσει στο iPod και δεν είχα προλάβει να ακούσω, θα ακούσετε σχετικά στο επόμενο podcast του vrypan|net|radio.

Επίσης, διάβασα 2 βιβλία σχετικά με τον “χώρο” μας, που συνιστώ ανεπιφύλακτα. Το The Revolution Will Not Be Televised που περιγράφει πώς βασίστηκε η καμπάνια του Howard Dean (για υποψήφιος του Δημοκρατικού κόμματος) στο internet και τα blogs, είναι ενδιαφέρον και διαβάζεται ευχάριστα αφού είναι γραμμένο ως ιστορία. Νομίζω ότι είναι σημαντικό γιατί η χρήση του Internet σε πολιτικές καμπάνιες είναι κάτι που θα βλέπουμε όλο και επρισσότερο.

Το δεύτερο βιβλίο είναι το Free Culture: The Nature and Future of Creativity. Τί είναι πνευματική ιδιοκτησία; Σε τί διαφέρει από τις άλλες μορφές ιδιοκτησίας; Ποιον προστατεύουν τα πνευματικά δικαιώματα; Είναι από τα βιβλία που όλοι ΠΡΕΠΕΙ να διαβάσουμε -και διαβάζεται εύκολα. (Θα γράψω ένα ξεχωριστό post σύντομα)

Επίσης, πρόσθεσα τα νέα blogs που προτείνατε στο monitor… Επανέρχομαι μόλις οργανωθώ λίγο :-)