Αύριο, πρωί-πρωί την κάνουμε για Πελοπόνησο. Έχω φορτώσει το iPod με αρκετά podcasts και αυτή θα είναι για αρκετές μέρες η μόνη μου επαφή με το Internet — time shifted.
Αν τα σχόλιά σας αργούν πολύ να εμφανιστούν θα πρέπει να περιμένετε μέχι τις 9-10/8 που θα ξαναείμαι πίσω για 2 μέρες, αλλά μην ανησυχείτε, θα εμφανιστούν!
Όσοι φύγετε διακοπές, καλά να περάσετε! Όσοι μείνετε πίσω, καλά να περάσετε!
Το μυστικό για να εμφανίζονται σωστά (χωρίς γιαπωνέζικα και ερωτηματικά) οι διαφημίσεις από το Google AdSense είναι να βάλετε τον παρακάτω κώδικα, ΠΡΙΝ από τον κώδικα του google:
(με βοήθησε η σελίδα αυτή)
Αντιγράφω το post αυτούσιο, για όσο μπορώ χωρίς να παραβιάζω κάποιο νόμο, από τις βιβλιογνώμες:
Το μέλλον της ανάγνωσης
Δύο σχετικά άρθρα:
Δικαίωμα στην Ανάγνωση [Introspection]
Δικαίωμα στο Διάβασμα [Dimitris Glezos Weblog]
Ενθαρυντικό είναι το link που προτείνει ο 665: “δεν θέλουμε τα λεφτά σας, θέλουμε τα αυτιά σας!” λέει το συγκρότημα.
Καλώς τον νεοσύλεκτο. Να τον διαβάζετε, υποσχέθηκε ότι θα δίνει αναφορά πιο τακτικά από δω και μπρός.
Όταν έμμαθα για το τρομοκρατικό χτύπημα στο Λονδίνο είπα να μην κάνω κανένα σχόλιο, απλά μετέδωσα την είδηση.
Αλλά μιας και όλοι είπανε κάτι, με τρώει και εμένα, έχω σηκώσει και εγώ το χεράκι μου και φωνάζω “κυρία, κυρία” και με έχει πιάσει το παράπονο που όλοι μίλησαν πριν από εμένα, αλλά μέσα μου ξέρω ότι αυτό είναι καλό γιατί μπορώ να αντιγράψω τα καλύτερα από αυτά που άκουσα από τους άλλους.
ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ λοιπόν γύρω στα 50 άτομα. Είναι τραυματισμένα περίπου 700 (δηλ. μπορεί να έχουν χάσει μάτια, χέρια, πόδια, να έχουν βαριά εγκαύματα, να έχουν μείνει ανάπηρα). ΛΥΠΑΜΑΙ. ΒΑΘΙΑ.
Ποιοί ήταν αυτοί οι άνθρωποι; Μήπως ήταν στρατιώτες που γύρισαν από το Ιράκ; Από το Αφγανιστάν; Ήταν χριστιανοί; Μουσουλμάνοι; Βουδιστές; Βρετανοί; Γάλλοι; Ινδοί; Ιρακινοί; Είχαν ψηφίσει τον Μπλερ; Είχαν βγεί στους δρόμους να διαδηλώσουν εναντίον του πολέμου; Μήπως ήταν μεγαλο-μικρό μέτοχοι πετρελαϊκών επιχειρήσεων και εταιριών που παράγουν τεχνολογία για τον στρατό; Μήπως είχαν μόλις γυρίσει από κάποια αφρικανική ή ασιατική χώρα όπου αφιλοκερδώς ως μέλη κάποιας οργάνωσης βοηθούσαν την περίθαλψη των άρρωστων ντόπιων; Φαντάζομαι ότι πολλά από τα παραπάνω θα ισχύουν όταν μιλάμε για 750 τυχαίους ανθρώπους και τις οικογένιές τους.
Ναι, αλλά με το να βρίσκονται, ζούν, συμμετέχουν στην Βρετανική επικράτεια, πολιτισμό, οικονομία έχουν και αυτοί μερίδιο ευθύνης για τους θανάτους αμμάχων σε διάφορες χώρες του κόσμου. Έχουν επίσης μερίδιο ευθύνης για αυτά που έκαναν οι πατεράδες τους. Και οι παπούδες τους. Και οι προπάποι τους. Ίσως. Το ίδιο και οι Γερμανοι, οι Ιταλοί, οι Γάλλοι, οι Ιρακινοί, οι Παλαιστίνιοι, οι Εβραίοι, οι Ρωμαίοι, οι Έλληνες -όλοι.
Όταν αποδεχθείς τον θάνατο ως λογική ποινή για κάποιο αδίκημα και μάλιστα αν θεωρήσεις ότι υπάρχουν αδικήματα που διαπράτονται από κράτη ή πολιτισμούς και για τα οποία αρμόζει η θανατική ποινή, τότε δεν μπορείς παρά να δεχθείς και τις σφαγές αμάχων και τα τρομοκρατικά χτυπήματα.
Μην γελιέστε. Οι πολεμοχαρείς και οι φανατικοί όλων των πλευρών χρησιμοποιούν την ίδια γλώσσα και τα ίδια επιχειρήματα. Στόχος τους είναι πάντα να αποδωθεί δικαιοσύνη, να συνεχιστεί ο “δίκαιος αγώνας”, να επικρατήσει το “δικό τους” καλό.
Μην εξυψώνετε επίσης την ανθρώπινη φύση περισσότερο από όσο της αξίζει. Βάλτε τον εαυτό σας στην θέση αυτού που έχει δει να σφάζεται η οικογένειά του. Να βιάζεται η κόρη του, η γυναίακα του, η μάνα του. Να αποκεφαλίζεται το γιος του. Για αυτόν τον άνθρωπο, είτε μιλάει Ελληνικά, Αγγλικά, Εβραϊκά ή Ιρακινά δεν υπάρχει τίποτα εκτός από το μίσος και την εκδίκηση. Θα κάνει τα ίδια. Θα κάνει χειρότερα. Αυτός είναι ο ΠΟΛΕΜΟΣ.
Τι μας μένει; Ευτυχώς, ο άνθρωπος ξεχνάει και αυτό τον βοηθάει να συγχωρεί. Επίσης, ας ελπίζουμε (και ας φροντίζουμε) ότι οι ηγέτες την κρίσιμη ώρα μπορούν να αποστασιοποιηθούν και να μην σκεφτούν όπως η μάζα, να μην ζητήσουν αίμα για να εξευμενίσουν τους λαούς τους. Να σκεφτούν “πολιτισμένα”. Να φέρουν τους υπεύθυνους στην δικαιοσύνη και να τους δικάσουν δίκαια. Να μας δώσουν χρόνο να συγχωρήσουμε και να εργαστούμε σκληρά για να επικρατήσει η (ουσιαστική, όχι αυτά τα γελoία κακέκτυπα που στήνουμε ως Δύση σε Αφρικές, Ασίες και Λατινικές Αμερικές) Δημοκρατία.
Μία μέρα μετά την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων 2012, το Λονδίνο συγκλονίζεται από εκρήξεις. Ας ελπίζουμε το κακό να μην είναι όσο μεγάλο μοιάζει….
Συμ-bloggers Λονδρέζοι, πειτε μας ότι είσαστε καλά!
Διαβάστε μερικά πιθανά σενάρια για το πώς μπορεί να εξελιχθεί η ιστορία με τις πατέντες λογισμικού στην Ευρώπη. Εγώ φοβάμαι περισσότερο ένα άλλο: “στα μουλωχτά”, τα περισσότερα κράτη-μέλη ψηφίζουν εθνικούς νόμους που κατοχυρώνουν τις πατέντες λογισμικού, μετά κάποια στιγμή περνάει στο Ευροκοινοβούλιο η σχετική ντιρεκτίβα με την λογική “αφού έτσι κι αλλιώς όλοι αυτό κάνουμε, να το κατοχυρώσουμε σε Ευρωπαικό επίπεδο”.
Τί μπορούμε να κάνουμε; Να στήσουμε μία καλύτερη καμπάνια, για να ενημερωθεί ο κόσμος. Χρωστάμε μεγάλη χάρη στα παιδιά που έστησαν το epatents.hellug.gr και αγωνίστηκαν όλο αυτό τον καιρό. (Διαβάστε το post του Δημήτρη και Άγγελου). Αλλά χρειαζόμαστε επιπλέον πίεση, επιπλέον πόρους (κυρίως ανθρώπινους).
Κάτι που νομίζω ότι θα ήταν σημαντικό είναι να δημιουργήσουμε μερικά ωραία banners που θα προκαλούν όσους έχουν σελίδες να τα βάλουν σε αυτές και όσους τα βλέπουν να τα πατήσουν! (όπως έκανε το spreadfirefox.com για το firefox.) Επίσης χρειαζόμαστε μερικά έξυπνα slogans (που θα χρησιμοποιηθούν και στα banners). Τέλος, θα πρέπει να βοηθήσουμε την μετάφραση των σχετικών σελίδων στο FFII.
Μπορούμε;
Ναι, γύρισα από Νάξο, ήταν υπέροχα, θα υπάρξει ξεχωριστό post για το θέμα…
Αλλά, τώρα πρέπει να διαβάσετε το blog του Γιώργου Στρατή όπου περιγράφει την αντιμετώπιση που είχε από τα διάφορα Κυπριακά κόμματα σε σχέση με την Ντιρεκτίβα για τις Πατέντες Λογισμικού.
Πολύ θα ήθελα να μάθω τί λένε τα ελληνικά κόμματα…
Στο σπίτι ήρθε χθές άλλο ένα μηχάνημα, ένα Mac G4, που δεν πρόλαβα να ανάψω κάν ακόμη. Μοιάζει όμως να έχει ευεργετική επιδράση στο καημένο το iMac (το πρώτο-πρώτο που βγήκε και του έχω βάλει Linux) που αποφάσισε να ανάψει μετά από πολύ καιρό.
Δεν θα προλάβω να ασχοληθώ μαζί τους όμως γιατί το μεσημέρι την κάνω για Νάξο, που δείχνει να είναι το θέρετρο του jet set των μπλόγκερ, να πάρω και εγώ λίγο από την χλιδή τους. Ελπίζω να μην μάθω αργότερα ότι τώρα πια πηγαίνουν αλλού γιατί “στην Νάξο έχει πλακώσει η πλέμπα” -και να αναφέρονται και σε εμένα :-)
Όπως και αν έχει, αν δείτε comments να παραμένουν στο moderation queue, μην παραξενευτείτε -δεν έχω σκοπό να είμαι με laptop και GPRS στην παραλία.
