[image:42,right] Το χιόνι και πολύ περισσότερο ο πάγος βρίσκεται ακόμη στους δρόμους και χθές ήταν αδύνατο να πάρω το αυτοκίνητο χωρίς αλυσίδες -και βαριόμουν πολύ να τις βάλω…
Για τρίτη συνεχή βραδιά βγήκα λοιπόν με τα πόδια. Για να είμαι ειλικρινής μου αρέσει κι όλας, η Κηφισιά είναι πολύ ωραία χιονισμένη!
Πήγα και είδα το “Κάλιο αργά παρά αργότερα” (SOMETHING’ S GOTTA GIVE) με τους Τζακ Νίκολσον και Νταϊάν Κίτον. Ευχάριστη κομωδία, απολαυστικός όπως πάντα ο Τζακ Νίκολσον… Η σχετική σελίδα στο αθηνόραμα, εδώ και το site της ταινίας στη sonypictures.
Όπως για παράδειγμα αυτές τις μέρες στη δουλειά. Που προσπαθώ να κάνω τα αδύνατα δυνατά, “θυσιάζω” τον εαυτό μου (προσωπικό χρόνο, πράγματα που πρέπει να κάνω και δεν προλαβαίνω, όπως να πάω στον οδοντίατρο, να συναντήσο τον λογιστή μου κ.λ.) και πάλι γίνονται “στραβές”.
Τότε τί κάνεις;
Μπορείς να πείς “εγώ έκανα ό,τι μπορούσα”; Δεν είναι μόνο θέμα ποιός έχει την ευθύνη, είναι ότι στεναχωρήθηκα (και θα με πείραζε ακόμη και αν δεν ήταν δική μου ευθύνη). Τελικά το σκέφτηκα, το σκέφτηκα και κατέληξα ότι πραγματικά έκανα περισσότερα από όσα μπορούσα. Και αυτό είναι λάθος, την επόμενη φορά πρέπει να κρατήσω καλύτερο έλεγχο. Και να ενημερώσω τους άλλους για το τί μπορούμε και τί όχι. Και, αν και δεν με “αθοώνει” αυτό, όντως έκανα ό,τι μπορούσα…
Σχεδόν 12 η ώρα και πάλι είμαι γραφείο… Μία από τα ίδια. Εκεί που όλα δείχνουν ότι μία μέρα θα κυλήσει ήρεμα και ομαλά, κάτι γίνεται. Στην συγκεκριμένη περίπτωση ένα PC που βρήσκονταν μέσα σε ένα κιόσκι που στήναμε για ένα μεγάλο πελάτη -τα έφτυσε ο δίσκος την τελευταία στιγμή. Τρέξιμο, τσαντίλα και τελικά δεν έφτιαξε κιόλας… Και πήγαν όλα 3 ώρες πίσω…
